DEVLET YARDIMLARI KANUNU TASARISI

MADDE 1- (1) Bu Kanunun amacı; Devlet yardımları ile ilgili ilkeleri ve genel hükümleri belirlemek, Devlet yardımlarının Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki anlaşmalara ve diğer uluslararası yükümlülüklere uygun olarak düzenlenmesi, koordinasyonu, izlenmesi ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları tespit etmektir.

(2) Bu Kanun hükümleri tarım ve balıkçılık sektörlerindeki Devlet yardımlarına uygulanmaz.

Tanımlar

MADDE 2- (1) Bu Kanunun uygulanmasında;

a) Devlet yardımı: Devlet tarafından veya kamu kaynakları aracılığıyla herhangi bir şekilde sağlanan, belirli teşebbüslere veya belirli mal veya hizmetlerin üretimine ayrıcalık tanıyarak rekabeti bozan veya bozma tehdidi oluşturan tedbiri,

b) İlgili taraf: Devlet yardımının kullandırılmasından etkilenen gerçek veya tüzel kişi, kurum, teşebbüs, birlik veya meslek kuruluşlarını,

c) Kanuna aykırı yardım: Yardımı veren tarafından bu Kanun hükümlerine aykırı olarak uygulamaya konulan yeni yardımı,

ç) Kurul: Rekabet Kurulunu,

d) Kurum: Rekabet Kurumunu,

e) Mevcut yardım: Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte uygulanmakta olan veya bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra 5 inci maddeye göre Kurul tarafından uygun olduğu kabul edilen ya da 8 inci maddenin dördüncü fıkrasına göre uygun olduğu kabul edilmiş sayılan yardım programları ve münferit yardımlar ile 16 ncı maddeye göre zamanaşımına uğramış Devlet yardımlarını,

f) Münferit yardım: Bir yardım programı kapsamına girmeyen Devlet yardımlarını,

g) Teşebbüs: Piyasada mal veya hizmet üreten, pazarlayan, satan ve ekonomik bakımdan bir bütün teşkil eden tüm birimleri,

ğ) Yardımı alan: Yardımı alan gerçek veya tüzel kişileri,

h) Yardımın kötüye kullanılması: Yardımı alanın, Devlet yardımını uygun görülen amaç veya koşullara aykırı kullanmasını,

ı) Yardım programı: Genel olarak tanımlanan şartları haiz teşebbüslere, ilave şartlar aranmaksızın münferit yardım verilmesine imkan sağlayan düzenlemeler ile bir veya birden fazla teşebbüse belirli bir projeye bağlı olmadan belirli bir süre ve/veya meblağ belirtmeden yardım verilmesine imkan sağlayan düzenlemeleri,

i) Yardımı veren: Kamu kaynağı kullanarak yardım veren kurum ve kuruluşları,

j) Yeni yardım: Mevcut yardım kapsamına girmeyen yardım programları ve münferit yardımlar ile mevcut yardımda değişiklik öngören Devlet yardımlarını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Devlet Yardımlarının Uygulanması ile Görev ve Sorumluluklar

Devlet yardımı uygulama araçları

MADDE 3 – (1) Devlet yardımı uygulamalarında; Devlet tarafından doğrudan veya dolaylı olarak kullanılan araçlar başlıca şunlardır:

a) Hibe, kredi ve iştirak gibi doğrudan fon transferleri, kredi garantileri,

b) Alınması gereken bir Devlet gelirinin kısmen veya tamamen terkini veya ertelenmesi,

c) Piyasa koşullarından daha avantajlı veya uygun koşullarda mal veya hizmet sağlanması veya satın alınması,

ç) Herhangi bir şekilde gelir veya fiyat desteği verilmesi.

Genel ilkeler

MADDE 4 – (1) Devlet yardımları, ülke ekonomisinin ihtiyaçları ile Avrupa Birliği müktesebatı ve Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerde yer alan usul ve esaslar çerçevesinde belirlenir, uygulanır, izlenir ve denetlenir.

(2) Devlet yardımları uygulamalarında, rekabetin korunması, etkinlik ve verimliliğin sağlanması, yerli ve yabancı teşebbüsler arasındaki eşitliğin sağlanması, şeffaflık ve yardımların bütçeleştirilerek kullandırılması esastır.

(3) Ayrım yapılmaksızın tüm teşebbüslere uygulanan genel nitelikli ekonomik ve malî tedbirler Devlet yardımı sayılmaz.

Uygun Devlet yardımları

MADDE 5 - (1) Aşağıda sayılanlar bu Kanun kapsamında uygun Devlet yardımı kabul edilir:

a) İlgili ürünlerin menşeine bağlı bir ayrım yapılmaksızın bireysel tüketiciye yapılan sosyal nitelikli yardımlar.

b) Doğal afetlerin veya olağanüstü olayların sebep olduğu zararı gidermeye yönelik yardımlar.

(2) Aşağıda sayılanlar, bu Kanun kapsamında uygun görülebilir Devlet yardımları olup bunların kapsam ve kuralları Kurulca belirlenir.

a) Yaşam standardının aşırı ölçüde düşük veya işsizlik oranının çok yüksek olduğu bölgelerde ekonomik gelişmeyi desteklemek amacıyla verilen yardımlar.

b) Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki ilişkiler çerçevesinde; yapısal uyum gereklerinin yerine getirilmesini sağlamayı amaçlayan yardımlar, ticaret koşullarını ortak çıkarlara ters düşecek ölçüde olumsuz etkilememek kaydıyla belirli ekonomik faaliyetlerin veya belirli ekonomik bölgelerin gelişimini desteklemeye yönelik yardımlar, kültür mirasının ve doğal varlıkların korunmasına yönelik yardımlar, ortak çıkarlara hizmet eden önemli bir projenin gerçekleşmesini desteklemeye veya ülke ekonomisinde ortaya çıkan ciddî sorunları gidermeye yönelik yardımlar, Türkiye ve Avrupa Toplulukları Ortaklık Konseyinin belirleyebileceği diğer yardımlar.

(3) Kurul belirli konulardaki Devlet yardımı türlerine grup olarak muafiyet tanınmasını sağlayabilir; rekabeti hissedilebilir ölçüde bozmayan Devlet yardımlarının bu Kanun kapsamında uygun Devlet yardımı olduğuna ve bildirimine gerek olmadığına karar verebilir. Kurum bu fıkra hükmüne ilişkin düzenlemeler yapabilir.

(4) Bu Kanunun cevaz verdiği hâller dışında, Devlet yardımı verilemez.

Görev ve sorumluluklar

MADDE 6- (1) Devlet yardımları politikası ve uygulamalarının koordinasyonu Ekonomi Koordinasyon Kurulu tarafından yürütülür.

(2) Devlet yardımlarının izlenmesi ve denetlenmesi, bu Kanun ile 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde Kurul tarafından yürütülür.

(3) Kurul bu Kanunda yer alan diğer hükümler yanında; Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki anlaşmalara uygun olarak Devlet yardımlarının ilke ve prensiplerini belirlemek, gerekli konularda mevzuat hazırlanmasını sağlamak ve Avrupa Komisyonuna gerekli bildirimlerin yapılmasını sağlamakla görevli ve sorumludur.

(4) Yardımı veren, kendi görev alanlarındaki Devlet yardımları ile ilgili düzenlemeleri ve uygulamaları, bu Kanunda belirtilen hükümler çerçevesinde yapmak ve yürütmekle yükümlüdür.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Yeni Yardımlara İlişkin Usul ve Esaslar

Yeni yardımların bildirimi

MADDE 7- (1) Yardımı veren, yeni yardımı uygulamaya koymadan önce Kuruma bildirmekle yükümlüdür. Bildirilen yardımlar, Kurul tarafından uygun bulununcaya veya uygun bulunmuş sayılıncaya kadar uygulamaya konulamaz.

(2) Kurum, bildirimin ne şekilde yapılacağına dair usul ve esasları belirler.

Ön inceleme ve karar

MADDE 8- (1) Bildirim alındıktan sonra Kurum tarafından ön inceleme başlatılır. Ön inceleme için ilave bilgi ve belgelere ihtiyaç duyulması hâlinde bu bilgi ve belgeler yardımı verenden Kurumca istenilir. Kurum tarafından istenilen bilgi ve belgeler tamamlanmadan, bildirim değerlendirmeye alınmaz.

(2) Kurul, tüm eksikliklerin tamamlanmasından itibaren kırkbeş iş günü içinde kararını verir. Kurul kararını verirken yapılan bildirimi hazırlanan ön inceleme raporu ile birlikte değerlendirir.

(3) Ön inceleme sonucunda, Kurul bildirilen yardımın bu Kanun kapsamında;

a) Devlet yardımı olmadığına,

b) Uygun Devlet yardımı olduğuna,

c) Uygun Devlet yardımı olmadığı konusunda bir kanaat hasıl olursa inceleme başlatılmasına,

karar verebilir. Karar yardımı verene on iş günü içinde bildirilir.

(4) Kurul bilgilerin tamamlanmasından itibaren kırkbeş iş günü içinde bir karar almazsa, yardımı veren, Kurula karar alması için başvurabilir. Bu başvuruyu takiben Kurul onbeş iş günü içinde karar almazsa, yardımın uygun Devlet yardımı olduğuna karar verilmiş sayılır.

İnceleme

MADDE 9- (1) Kurulun inceleme işlemini başlatmak için aldığı, konunun fiilî ve hukukî yönü ile ilgili tespitleri, bildirimi yapılan Devlet yardımının niteliği hakkındaki ön değerlendirmesi ve rekabete etkileri hususundaki görüşleri içeren karar, yardımı verene on iş günü içinde bildirilir ve ilgili taraflara da duyurulur. Yardımı veren ve ilgili taraflar yirmi iş günü içinde karara ilişkin görüşlerini Kurula bildirir. Gerekli hâllerde Kurul bu süreyi iki katına kadar uzatabilir. İlgili taraflardan alınan görüşler, talep edilmesi halinde görüşü verenin kimliği gizli tutularak, yardımı verene iletilir. Yardımı veren, kendisine iletilen hususlara ilişkin görüşlerini veya varsa itirazlarını yirmi iş günü içinde Kurula bildirebilir.

İncelemenin sona erdirilmesi

MADDE 10- (1) İnceleme sonucunda Kurul, inceleme konusu yardımın bu Kanun kapsamında;

a) Uygun Devlet yardımı olduğuna,

b) Uygun Devlet yardımı olmadığına,

c) Bazı düzenlemeler yapılması kaydıyla, Devlet yardımı olmayacağına veya uygun Devlet yardımı hâline geleceğine,

ç) Şarta bağlı olarak uygulanmasına,

karar verebilir.

(2) Bu kararlardan birinin alınması üzerine inceleme sona erdirilir ve karar yardımı verene bildirilir. İncelemenin başlatılmasından itibaren altı ay içinde karar alınması esastır. Bu süre bir defaya mahsus olmak üzere iki katına kadar artırılabilir. Bu süre içinde karar alınmazsa, yardımı verenin talebi üzerine Kurul, mevcut bilgilerle kırkbeş iş günü içinde bir karar alır.

Bildirimin geri çekilmesi

MADDE 11- (1) Yardımı veren, 7 nci madde kapsamında yaptığı bildirimi, Kurulca 8 inci veya 10 uncu maddeler kapsamında bir karar alınmadan önce geri çekebilir.

(2) Geri çekilen bildirim ile ilgili bir ön inceleme veya inceleme başlatılmış ise buna son verilir ve durum yardımı verene bildirilir.

Kararın geri alınması

MADDE 12- (1) Kurul, 8 inci maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerine veya 10 uncu maddenin birinci fıkrasının (a), (c) ve (ç) bentlerine göre aldığı kararı, bu kararın alınmasına dayanak teşkil eden bilgilerin doğru olmadığını tespit etmesi halinde, yardımı verenin belirlenecek süre içinde görüşünü de alarak geri alabilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Kanuna Aykırı Yardım veya Yardımın Kötüye Kullanılması

Ön inceleme ve bilgi isteme

MADDE 13- (1) Kurul, Kanuna aykırı olduğu iddia edilen bir yardımla ilgili olarak herhangi bir şekilde bilgi sahibi olması hâlinde, yardımı verenden bilgi isteyebilir ve gerekli gördüğü takdirde ön inceleme başlatabilir.

(2) Bu madde uyarınca başlatılan ön inceleme, 8 inci maddenin üçüncü fıkrasında yer alan bir karar ile sonuçlandırılır. İnceleme kararı alınmışsa, inceleme işlemi 10 uncu maddeye göre sona erdirilir. Ancak, muhtemel bir Kanuna aykırı yardım durumunda, Kurul 8 inci ve 10 uncu maddelerdeki sürelerle bağlı değildir.

(3) Yardımı verenin, Kurulun talep ettiği bilgileri göndermemesi hâlinde, karar mevcut bilgilere dayanılarak alınır.

Askıya alma

MADDE 14- (1) Kurul, yardımı verenin görüşünü aldıktan sonra, bir karar alıncaya kadar, Kanuna aykırı yardımın askıya alınmasına karar verebilir. Alınan karar yardımı verene on iş günü içinde tebliğ edilir. Kurulun Kanuna aykırı yardımın askıya alınması kararı, tebliğ tarihinden itibaren on iş günü içinde uygulanır.

Yardımın geri alınması

MADDE 15- (1) Kurul, yardımın uygun olmadığına karar verirse yardımın geri alınmasına yönelik olarak yardımı verenin tüm tedbirleri uygulamasını ister. Yardımı veren geri alma işlemini uygulamakla yükümlüdür.

(2) Yardımı veren, yardımın geri alınmasında ödeme planlarını içeren özel ödeme anlaşmaları yapmaya yetkilidir. Özel ödeme anlaşmalarında 3095 sayılı Kanuna göre uygulanan kanuni faiz oranını geçmemek üzere Bakanlar Kurulunca belirlenen faiz oranı uygulanır. Yardımı alanın mağduriyeti hâlinde Kurul kararı çerçevesinde belirlenen usul ve esaslara uygun olarak kurtarma yardımı verilebilir. Yardımın geri alınması, 7 nci maddenin ikinci fıkrasında öngörülen düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihte uygulanmakta olan Devlet yardımları hakkında uygulanmaz.

(3) Geri alma işlemi ikinci fıkra hükümlerine göre gerçekleştirilemezse; Devlet yardımını geri ödemek zorunda olan kişilere yardım tutarını ve bu tutar üzerinden yardımın fiilen verildiği tarihten yardımın geri ödenmesinin talep edildiği yazının tebliğ tarihine kadar geçen süre için ilgili mevzuatta geri alınacak yardıma ilişkin faiz oranı belirlenmişse bu oranda, belirlenmemişse 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre belirlenen gecikme zammı oranını geçmemek üzere Bakanlar Kurulunca belirlenen faiz oranında hesaplanacak faizle birlikte ödenmesi için bir aylık ödeme süresi verilir. Ödeme süresi içinde ödenmeyen yardımlara, ödeme süresinin son gününden (bu tarih hariç) itibaren 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre tahsil tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre gecikme zammı hesaplanır. Bu süre içerisinde ödenmeyen yardımlar ve bunların fer’ileri; merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri tarafından verilmişse 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerince, diğer kuruluşlarca verilmişse; 6183 sayılı Kanuna göre alacaklarını takip ve tahsil edenlerce anılan kanun hükümlerine göre, alacaklarını genel hukuk hükümlerine göre takip edenler de 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre kendileri tarafından takip ve tahsil edilir. Vergi daireleri tarafından tahsil edilen tutarlar, ilgili bütçelere gelir kaydedilmek üzere, tahsilatın yapıldığı ayı izleyen ayın sonuna kadar kuruluşlara aktarılır.

(4) Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığının görüşü alınarak Kurum tarafından hazırlanan yönetmelikle belirlenir.

Yardımın geri alınmasında zamanaşımı

MADDE 16- (1) Kanuna aykırı yardımların geri alınması yardımın fiilen verildiği tarihten itibaren on yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Ancak Kurulun ön inceleme ve inceleme başlatması veya yardımı askıya alması zamanaşımı süresini durdurur. Zamanaşımı süresi dolduğunda, yardımı alanın kullandığı yardım mevcut yardım sayılır.

Yardımın kötüye kullanılması

MADDE 17- (1) Bir yardımın kötüye kullanıldığına dair bilgi edinilmesi halinde Kurum, yardımı verenden durumun tespitini, gerekli tüm tedbirleri alınmasını ve Kurumu bilgilendirmesini ister.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Mevcut Yardım Programlarının Bildirimi

Mevcut yardım programlarının bildirimi

MADDE 18- (1) Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihte uygulanmakta olan yardım programları, yardımı veren tarafından 7 nci maddenin ikinci fıkrasında öngörülen düzenlemenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içerisinde Kurula bildirilir.

(2) Bildirimi takiben Kurul tarafından başlatılan ön inceleme sonucunda mevcut yardım programlarının uygun olmadığı yönünde bir kanaat hasıl olursa, keyfiyet yardımı verene bildirilir. Yardımı veren, konu hakkındaki görüşlerini bildirimin yapılmasından itibaren yirmi iş günü içinde Kurula intikal ettirir. Gerekli görülen hâllerde bu süre Kurul tarafından uzatılabilir.

(3) İlgili merciler ön inceleme için Kurulun ihtiyaç duyacağı her türlü bilgi ve belgeyi vermekle yükümlüdür.

(4) Kurul, elde edilen bilgiler doğrultusunda mevcut yardım programının uygun Devlet yardımı olmadığı kanaatine ulaşırsa, buna ilişkin kararını yardımı verene on iş günü içinde tebliğ ederek gerekli tedbirleri almasını ister.

(5) Yardımı veren, Kurulun bu kararını aynen kabul ettiği takdirde, bunu Kurula yirmi iş günü içinde bildirir. Kurulun kararı mevzuat değişikliğini gerektiriyorsa, yardımı veren tarafından yetkisi dahilindeki mevzuatta gerekli değişiklikler en kısa süre içinde yapılır. Yardımı verenin yetkisi dışındaki mevzuat değişiklikleri için ise, yardımı veren, ilgili kurum, kuruluş veya merci nezdinde gerekli değişikliklerin yapılması için girişimde bulunur.

(6) Yardımı verenin, kararı kabul etmediğini bildirmesi hâlinde, Kurul tarafından konu hakkında inceleme başlatılır. Bu takdirde, gerekli işlemler 9 uncu, 10 uncu ve 12 nci maddeler kapsamında sonuçlandırılır.

(7) Kurul resen, şikâyet veya bir ihbar üzerine yapacağı ön inceleme üzerine mevcut bir yardım programının uygun Devlet yardımı olma niteliğini kaybettiği kanaatine varırsa, buna ilişkin kararını yardımı verene on iş günü içinde bildirir. Bu durumda bu maddenin iki ila altıncı fıkraları uygulanır.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Yıllık rapor

MADDE 19- (1) Yardımı verenler, yıl içinde verdikleri her türlü Devlet yardımına ilişkin bilgileri, Kurumca belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde, yılın bitiminden itibaren en geç üç ay içinde Kuruma bildirir. Kurumun hazırlayacağı yıllık rapor Mayıs ayı sonuna kadar Bakanlar Kuruluna ve gerekli görülecek diğer mercilere gönderilir.

(2) Devlet yardımlarına ilişkin Kurumda bulunan bilgiler, talep edilmesi halinde Ekonomi Koordinasyon Kuruluna sunulmak üzere Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığına verilir.

Kurul kararları

MADDE 20- (1) Kurulun bu Kanun kapsamında almış olduğu kararların yayımlanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurum tarafından belirlenir.

(2) Kurul, bu Kanun uyarınca aldığı kararlarına uyulmaması veya istenilen tedbirlerin alınmaması durumunda, gerekli idarî ve hukukî önlemleri alır ve gerektiğinde yargı yoluna başvurabilir.

(3) Bu Kanunun uygulanması bakımından Kurulun kararlarına karşı açılan davalar ilk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülür. Danıştay, Kurul kararlarına karşı yapılan başvuruları acele işlerden sayar.

Bilgilerin gizliliği ve yerinde inceleme

MADDE 21- (1) Kurul üyeleri ve Kurum personeli, bu Kanunun yürütülmesi çerçevesinde edindikleri gizlilik taşıyan bilgileri görevlerinden ayrılmış olsalar dahi açıklayamaz ve kendilerinin veya başkalarının menfaatine veya zararına kullanamazlar.

(2) Kurum, bu Kanunun kendisine verdiği görevleri yerine getirirken gerekli gördüğü hallerde 4054 sayılı Kanunun 15 inci maddesine göre teşebbüslerde yerinde inceleme yapabilir. Yerinde incelemenin engellenmesi ya da zorlaştırılması halinde aynı Kanunun 16 ncı ve 17 nci maddeleri uyarınca idari para cezası uygulanır.

(3) Bu Kanun kapsamında yapılacak yerinde incelemeden önce yardımı veren makul bir süre içinde ve yazılı olarak bilgilendirilir ve incelemeden sonra durum bir raporla yardımı verene bildirilir.

Değiştirilen ve yürürlükten kaldırılan hükümler

MADDE 22- (1) 19/6/1994 tarihli ve 540 sayılı Devlet Planlama Teşkilatı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 3 üncü maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Devlet Planlama Teşkilatı, Yüksek Planlama Kurulu, Ekonomi Koordinasyon Kurulu ile Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığından meydana gelir.”

(2) 540 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinin (d) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.

(3) 540 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin İkinci Kısmının İkinci Bölümünün başlığı “Ekonomi Koordinasyon Kurulu” olarak, 6 ncı maddesi ise başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Ekonomi Koordinasyon Kurulu

MADDE 6- Ekonomi Koordinasyon Kurulu; Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanın başkanlığında Maliye Bakanı, Sanayi ve Ticaret Bakanı, Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan ve Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakandan oluşur.

Ekonomi Koordinasyon Kurulu toplantılarına konuyla ilgili bakanlar ve kamu görevlileri davet edilebilir.

Ekonomi Koordinasyon Kurulunun görevleri şunlardır:

a) Ülkenin yurt içi ve yurt dışı ekonomi, para, kredi, finans, maliye ve makro politika ve programlarının tespitinde ve uygulanmasında koordinasyon sağlamak ve bununla ilgili gerekli tedbirleri ve kararları almak,

b) Küresel ekonomik gelişmeler ile ulusal çerçevede reel sektör, finans sektörü, kamu sektörü ve dış ekonomik sektörlerdeki gelişmeleri izlemek, değerlendirmek ve geliştirdiği önerileri Bakanlar Kuruluna sunmak,

c) Destekleme politikalarının esaslarını belirleyerek destekleme fiyatları konusunda Bakanlar Kuruluna tavsiyede bulunmak,

d) Devlet yardımları politikalarını tespit ederek uygulanmasında koordinasyon sağlamak,

e) Ödemeler dengesindeki gelişmeleri takip ederek gerekli tedbirleri almak, ithalattan alınacak teminat ve fonlar hakkında Bakanlar Kuruluna teklifte bulunmak,

f) Bakanlıkların, kamu kurum ve kuruluşlarının uygulama süreçlerinin plan ve programlarla uyumlaştırılmasını sağlamaya yönelik çalışmalar yapmak,

g) Bakanlar Kurulunca verilen diğer görevleri yapmak.

Kurulun sekreterya hizmetleri Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı tarafından yürütülür.

Ekonomi Koordinasyon Kurulunun çalışma usul ve esasları yönetmelikle belirlenir.”

(4) 540 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 8- Diğer mevzuatta Para-Kredi ve Koordinasyon Kuruluna yapılan atıflar ile bu Kanun Hükmünde Kararnameyle Ekonomi Koordinasyon Kuruluna verilen görevlerle ilgili olarak diğer mevzuatta Yüksek Planlama Kuruluna yapılan atıflar Ekonomi Koordinasyon Kuruluna yapılmış sayılır.”

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Bu Kanunun 7 nci maddesinde öngörülen bildirim yükümlülüğü, ilgili düzenlemenin yürürlüğe girmesinden sonra başlar. Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih ile ilgili düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarih arasında geçen süre içinde yeni yardımlar uygulamaya konulabilir. Bu durumda bildirimler ve diğer işlemler 18 inci madde çerçevesinde yürütülür.

Yürürlük

MADDE 23- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer

Yürütme

MADDE 24- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

GENEL GEREKÇE

Ülkemizde çeşitli mevzuat kapsamında düzenlenen ve farklı kuruluşlarca ayrı ayrı uygulanan Devlet yardımlarının rekabetçi bir perspektif ile izlenmesi ve denetlemesi gerekmektedir. Devlet yardımları esas itibarıyla belirli bir ürün veya hizmet lehine ayrımcılık içermesi durumunda rekabeti bozmakta veya rekabeti bozma tehdidi oluşturmaktadır. Bu nitelikteki yardımların düzenlenmesi, izlenmesi, denetlemesi ve yasaklanması rekabetçi piyasa yapıları oluşturmak için önem arz etmektedir. Bu ortamda Devlet yardımlarının genel hükümleri, tanımları ve ilkelerini belirten; izleme, denetleme ve değerlendirmenin ne şekilde ve kimin tarafından yapılacağını ortaya koyan bir çerçeve Kanuna ihtiyaç bulunmaktadır. Diğer taraftan Avrupa Birliği müktesebatına uyum konusundaki taahhütlerimizden biri de Devlet yardımları ile ilgili Topluluk düzenlemelerinin iç hukuka intibak ettirilmesidir. Bu itibarla, bu Kanun ile Devlet yardımlarının çerçevesi, izlenmesi ve denetlenmesi düzenlenmektedir. Kanun, öncelikle Rekabet Kurulunun Devlet yardımlarının izlenmesi ve denetlenmesi konusunda görevlendirilmesini temin etmektedir.

Bu Kanunla ayrıca Devlet Planlama Teşkilatı bünyesinde yer alan Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulu kaldırılarak Ekonomi Koordinasyon Kurulu kurulmaktadır.

Bu çerçevede, bu Kanunla öncelikle Türkiye’de Devlet yardımlarının verilmesini sağlayan mevzuatın veya programların izlenmesi ve denetlenmesi konusunda bir sistem getirilmektedir. Avrupa Birliği mevzuatına uyumlu şekilde, Devlet yardımlarının tanımı ve ilkeleri, Devlet yardımı verilmesini öngören her türlü mevzuatın veya programın düzenlenmesinde uyulacak esaslar ile bu mevzuatın ve programların izlenmesine, denetlenmesine, koordinasyonuna, yapılacak işlemlere ve alınacak önlemlere ilişkin usul ve esaslar belirlenmekte, bu prosedürleri yürütmekle Rekabet Kurulunun görevlendirilmesi öngörülmektedir. Bu sistemde esas olarak, rekabeti bozan veya bozma tehdidi yaratan yardımların Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki anlaşmalara uygun olarak düzenlenmesi esası getirilmekte, hangi hâllerde ve hangi şartlarda uygun Devlet yardımlarının verilebileceği belirlenmekte ve bunlarla ilgili ölçütler tanımlanmaktadır. Kanunun yürürlüğe girmesini müteakip öncelikle, ilgili birimler tarafından Avrupa Birliği ikincil mevzuatına uyumlu olarak Devlet yardımları ikincil mevzuatımızı oluşturacak olan Rekabet Kurulu kararları ve uygulamayla ilgili yönetmelik ve tebliğler hazırlanacaktır. Böylece gerek ilgili kuruluşlar tarafından Devlet yardımlarının verilmesini sağlayan mevzuatın veya programların hazırlanmasında, gerekse bunların izlenmesi ve denetlenmesinde bu Kanun ve ikincil mevzuat hükümleri uygulanacaktır. Kanun yürürlüğe girdiğinde uygulanmakta olan Devlet yardımı programları, uygulayıcı kuruluşlar tarafından Rekabet Kurumuna bildirilecek ve sonrasında Rekabet Kurulu tarafından incelenerek karara bağlanacaktır. Keza bu Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra uygulamaya konulacak Devlet yardımı mevzuatı veya programları, uygulamaya konulmadan önce ilgili kuruluş tarafından Kuruma bildirilecek ve Rekabet Kurulu tarafından incelenerek onaylandıktan sonra uygulamaya konulacaktır.

Diğer taraftan bu Kanunun hükümlerine aykırı olarak uygulamaya konulan veya kullanıcı tarafından kötüye kullanılan Devlet yardımları ile ilgili izleme, inceleme ve denetleme yapılacaktır. Ayrıca Devlet yardımları konusunda Avrupa Birliğine yıllık rapor gönderilecek, Avrupa Birliği ile gerekli işbirliği ve görüşmeler yapılacaktır. Dolayısıyla, bu Kanunun yürürlüğe girmesiyle, Devlet yardımı programlarını uygulayan kamu kurum ve kuruluşlarının durumunda bir değişiklik olmayacaktır. Ancak bu kurum ve kuruluşlar, mevcut programlarını Kurulun denetimine sunacaklar ve istenilen değişiklikleri yapacaklar; bundan sonra çıkaracakları destek programlarını ise bu Kanun ve ikincil mevzuat hükümlerine uygun olarak hazırlayacaklar ve Kurulun onayını aldıktan sonra uygulamaya koyacaklardır. Bu sistemde yerel yönetimler dahil tüm kamu kuruluşları ve/veya kamu adına aracı kuruluşlar tarafından verilen Devlet yardımları ile her türlü mevzuat ve uygulama kapsanmaktadır. Böylece bu Kanunun ve diğer ikincil mevzuatın uygulanmasıyla ülkemizde, Avrupa Birliği kurallarıyla uyumlu bir Devlet yardımları sistemi getirilmiş olacaktır.

Rekabet ve Devlet yardımları alanındaki Avrupa Birliği müktesebatı ile uyumlu mevzuatın kabulü, Türkiye ile AT Arasında oluşturulan Gümrük Birliğinin uygulama esaslarını belirleyen, 6 Mart 1995 tarihli ve 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararı uyarınca Türkiye’nin yükümlülüğüdür.

Diğer taraftan, Avrupa Birliği Konseyi tarafından 8 Mart 2001 tarihinde kabul edilen Katılım Ortalığı Belgesinde, “şeffaflık ve Devlet yardımının düzenli gözetilmesine temel oluşturmak üzere Devlet yardımı kontrolü sorumluluğunu belirleyen mevzuatın uyumlaştırılması”; yine 14 Nisan 2003 tarihinde kabul edilen Katılım Ortalığı Belgesinde ise, “Devlet yardımlarına ilişkin Avrupa Birliği müktesebatına uyumun sağlanması ve AT kriterlerini esas alan etkin bir Devlet yardımı kontrolünün sağlanması amacıyla bir ulusal Devlet yardımları otoritesinin kurulması” öngörülmektedir. Daha sonra 2006 ve 2008 yıllarında yayımlanan diğer Katılım Ortaklığı Belgelerinde de bu konudaki yükümlülüklerimiz yer almıştır.

Ayrıca, Helsinki Zirvesinde Aralık 1999 tarihinde ülkemiz için kabul edilen adaylık statüsünün ardından, 17 Aralık 2004 tarihli Avrupa Birliği Devlet ve Hükümet Başkanları Zirvesinde alınan karar doğrultusunda, 3 Ekim 2005 tarihinde ülkemiz Avrupa Birliği ile üyelik müzakerelerine başlamış, böylelikle Avrupa Birliği ile ilişkilerde yeni bir aşamaya geçilmiştir.

3 Ekim 2005 tarihinde başlayan müzakere sürecinin ilk aşamasını oluşturan tarama çalışmalarının tamamlanmasını takiben, Avrupa Birliğine üyelik perspektifi ile 2007-2013 döneminde AB müktesebatına uyum amacıyla gerçekleştirilecek birincil ve ikincil düzenlemelerin bir takvim dahilinde sunulduğu Türkiye’nin AB Müktesebatına Uyum Programı 17 Nisan 2007 tarihinde yayımlanmış ve Devlet yardımlarına ilişkin çerçeve Kanun ve ilgili ikincil mevzuatın çıkarılması bir takvime bağlanmıştır.

Avrupa Birliği kriterlerine uygun bir Devlet yardımı sisteminin oluşturulması, sadece bu konudaki mevzuatın ülkemiz iç hukuk sistemine uyarlanması ile mümkün olmayıp, aynı zamanda Devlet yardımlarının izlenme ve denetlenmesi görevinin tarafsız ve etkin bir şekilde yerine getirilmesini de gerektirmektedir. Bu çerçevede, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun uyarınca bağımsızlığı ve bu çerçevede idari ve mali özerkliği olan Rekabet Kurulunun bu denetim ve gözetim görevini üstlenmesi önem taşımaktadır. Bu görevin Rekabet Kurumuna verilmesi, söz konusu Kurumun 11 yıla yakın rekabetin korunması ve geliştirilmesi görevi sırasında edindiği kurumsal kapasite, insan kaynağı kapasitesi ile bilgi ve tecrübesi dikkate alındığında, denetim ve gözetim ihtiyacının kamuya fazla bir yük getirmeden karşılanmasını sağlayacaktır.

Devlet yardımlarının izlenmesi ve denetlenmesi faaliyeti Avrupa Birliğine üye ülkeler için Avrupa Komisyonu tarafından yürütülmektedir. Aday ülkelerde ise Avrupa Komisyonu tarafından işlevsel bağımsızlığı ve uygulatma gücü olan bir yapılanma oluşturulması beklenmekte, bu yapılanmanın yeri aday ülkeye bırakılmaktadır. Henüz üye olmadıkları dönemde ise, bu faaliyet değişik ülkelerde farklı kurumlar tarafından üstlenilmiştir. Örneğin, bu faaliyet son dönemde Birliğe üye olan ülkelerin altısında Maliye Bakanlığı veya Ekonomi Bakanlığı bünyesinde, dört tanesinde Rekabet Kurumu bünyesinde yer alan birimlerce ve bir tanesinde de bağımsız bir Devlet Yardımları Ofisi tarafından yürütülmüştür.

Devlet yardımlarıyla ilgili diğer önemli bir konu, ülkemizde Devlet yardımları politikalarının tespitinde ve uygulamasında etkin bir yönlendirmenin ve koordinasyonun sağlanmasıdır. Bu konunun üst düzey bir koordinasyon kurulu tarafından yürütülmesini sağlamak üzere bu Kanunla Ekonomi Koordinasyon Kurulunun kurulması düzenlenmektedir. Ayrıca ekonomik konuların koordinasyonunda etkinliği artırmak üzere, Para Kredi ve Koordinasyon Kurulunun görevleri ile ekonominin izlenmesi, değerlendirilmesi ve koordinasyonuyla ilgili bazı ilave görevler de bu Ekonomi Koordinasyon Kuruluna verilmektedir.

Yukarıda geniş bir şekilde ifade olunan nedenlerden dolayı bu Kanunun hazırlanması ve yürürlüğe konulması lüzumu hasıl olmuştur.

MADDE GEREKÇELERİ

MADDE 1- Maddede Kanunun amacı ve kapsamı belirlenmektedir. Devlet yardımları ile ilgili ilkeler ve genel hükümler, Devlet yardımlarının, Avrupa Birliği ilgili mevzuatına uygun olarak ve diğer uluslararası yükümlülükler de dikkate alınarak düzenlenmesi, izlenmesi, denetlenmesi ve koordinasyonu ile ilgili usul ve esaslar düzenlenmektedir. Hayvancılık dâhil tarım ve balıkçılık sektörlerinde uygulanan Devlet yardımları, Avrupa Birliğinde ayrı bir mevzuatla düzenlendiği için Kanun kapsamı dışında bırakılmaktadır.

MADDE 2- Maddede Kanunun uygulanması bakımından Kanunda geçen bazı kavramların tanımları yapılmaktadır. Esasa ilişkin tanımlar, Avrupa Birliği ilgili mevzuatındaki tanımlara uygun olarak düzenlenmektedir. Kanunda öncelikle mevzuatımızda bugüne kadar yer almayan Devlet yardımı tanımı yapılmaktadır. Ayrıca, Devlet yardımının alt açılımları olan mevcut yardım, yeni yardım, yardım programı, münferit yardım gibi kavramlara açıklık getirilmektedir. Bunların yanı sıra, yardımı alan, yardımı veren, ilgili taraf gibi Kanunun uygulanmasında farklı şekillerde ilgisi bulunan unsurlar tanımlanırken, uygulamada önem kazanan Kanuna aykırı yardım ve yardımın kötüye kullanılması kavramları tanımlanmaktadır. Ayrıca Kanunun uygulanması bakımından yardımı kullanan tarafı temsil eden teşebbüs tanımına da yer verilmektedir. Söz konusu tanım ile, hukuki statülerine ve hangi yollarla finanse edildiklerine bakılmaksızın, iktisadi faaliyette bulunan ve ekonomik bakımdan bir bütün teşkil eden tüm birimler teşebbüs olarak kabul edilmektedir. 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun ve bunun uygulanması bakımından, kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek kişilerin de, anılan koşulları karşılamaları durumunda teşebbüs sayılacakları kuşkusuzdur.

MADDE 3- Maddede başlıca Devlet yardımı uygulama araçları 95/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanan Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşmasında yer alan sübvansiyon tanımı esas alınarak belirlenmektedir. Bu sayılanlar tahdidi olmayıp, madde ile nelerin Devlet yardımı sayılabileceğine dair örnekleme yoluyla açıklık getirilmektedir.

MADDE 4- Maddede, Devlet yardımlarının çerçevesi ve uygulanması ile ilgili genel ilkeler belirtilmektedir.

Avrupa Birliğinde de kabul edildiği gibi, piyasalarda rekabetin varlığı gelişmenin itici gücüdür ve rekabeti engelleyen ve bozan faktörlerin zaman içerinde giderilmesi amaçlanmaktadır.

Maddedeki ilkeler arasında, Devlet yardımlarının Avrupa Birliğine olan taahhütlerimize uygun olarak düzenlenmesine, uygulanmasına ve denetlenmesine yer verilmektedir. Ayrıca, Devlet yardımı uygulamalarının eşit ve şeffaf bir şekilde bütçeleştirilerek gerçekleştirileceği ifade edilmektedir.

Maddede ayrıca, ayrım yapılmaksızın tüm teşebbüslere uygulanan genel nitelikli ekonomik ve malî tedbirlerin Devlet yardımı sayılmayacağı düzenlenmektedir.

MADDE 5 - Madde ile Kanun kapsamında cevaz verilen Devlet yardımlarının çerçevesi çizilmekte ve bu kapsam dışında kalan Devlet yardımı verilemeyeceği düzenlenmektedir. Uygun Devlet yardımları 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararında yer alan yardım türleri esas alınarak belirlenmektedir. Birinci fıkrada doğrudan uygun sayılan Devlet yardımları, ikinci fıkrada ise çıkarılacak ikincil mevzuat çerçevesinde uygulanabilecek Devlet yardımları belirtilmektedir. Maddenin üçüncü fıkrası ile Avrupa Birliğindeki “De Minimis” kuralı uygulaması ile diğer grup muafiyet düzenlemelerine ilişkin hukuki temel sağlanmaktadır. Bu madde kapsamındaki ikincil mevzuat Rekabet Kurumu tarafından çıkartılacaktır.

MADDE 6- Maddede Devlet yardımları ile ilgili kurumların görev ve sorumlulukları belirtilmektedir. Bu kapsamda; Ekonomi Koordinasyon Kurulu Devlet yardımlarının politika ve uygulamalarının koordinasyonu ile; Rekabet Kurulu, Devlet yardımlarının izlenmesi, denetlenmesiyle; Devlet yardımını veren uygulayıcı kuruluşlar, bu Kanunda belirlenen hükümlere göre düzenlemeleri yapmakla ve bildirimde bulunmakla görevlendirilmektedir.

MADDE 7- Madde ile yeni yardımların izlenebilmesi ve denetlenebilmesi için bildirim yükümlülüğü getirilmektedir. Devlet yardımı veren kurumlar, bir yardım programı veya münferit yardımı uygulamaya koymadan önce, Kanun kapsamında uygunluğunun teyidi amacıyla Kurulca belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde Kurula bildirmek ve Kurulun onayını almak zorundadır.

MADDE 8- Kurulun Devlet yardımını değerlendirmesi ile ilgili ön inceleme ve inceleme olmak üzere iki prosedür tanımlanmaktadır. Ön incelemeyle söz konusu düzenleme hızla gözden geçirilerek genel bir değerlendirme yapılmakta, eğer uygun görülüyorsa düzenlemenin sonuçlandırılmasına imkân verilmektedir. Ancak, ön inceleme sonucunda Devlet yardımının uygunluğu konusunda tereddüt oluşması halinde daha detaylı ve uzun değerlendirmeye olanak sağlayan inceleme süreci sonunda nihai karar verilmektedir. Maddede, bildirilen yardımlarla ilgili ön inceleme yöntemi ve ön inceleme sonucunda Kurulun alacağı kararlar düzenlenmektedir. Ön inceleme sonucunda Kurul, bildirilen yardımın Devlet yardımı olmadığına veya uygun Devlet yardımı olduğuna ve dolayısıyla uygulanabileceğine karar verebileceği gibi söz konusu yardımın uygun devlet yardımı olmadığı yönünde tereddüt duyarsa inceleme başlatılmasına da karar verebilir. Ayrıca, Kurulun belirtilen sürelerde karar alamaması hâlinde, uygulamayı geciktirmemek amacıyla Devlet yardımının doğrudan uygulamaya konulması imkânı getirilmektedir.

MADDE 9- Maddede Kurulun, inceleme kararı almasını müteakip yapılacak işlemler düzenlenmektedir. İnceleme kararı yardımın uygunluğu konusunda bir tereddüt nedeniyle alındığı için bu tereddüde neden olan tüm bilgiler, gerekirse kaynağı saklı kalmak şartıyla, yardımı verene iletilir ve yardımı verenin görüşü alınır. Burada Devlet yardımının kullandırılmasından etkilenen gerçek ve tüzel kişilerin de görüşleri alınmakta, böylelikle ilgili tarafların haklarının korunması amaçlanmaktadır.

MADDE 10- Maddede incelemenin sona erdirilmesine ilişkin hususlar düzenlenmektedir. İnceleme sonucunda Kurul, önerilen Devlet yardımının; uygun Devlet yardımı olduğuna, bazı düzenlemeler yapılarak Devlet yardımı kapsamından çıkabileceğine veya uygun Devlet yardımı hâline gelebileceğine, yardım kullandırılırken bazı şartlar dikkate alınarak uygulanmasına veya uygun olmadığına karar verebilir. Madde kapsamında ayrıca Kurulun karar almasıyla ilgili bir süre kısıtı getirilmektedir.

MADDE 11- Madde ile, yardımı verenin bildirimini geri çekmesi ile ilgili hususlar düzenlenmektedir.

MADDE 12- Maddede, Kurulun, yardımın uygulanabilir olduğuna dair karar verdikten sonra, kendisine verilen bilgilerin doğru olmadığını tespit etmesi hâlinde, verdiği kararı geri alarak yeniden inceleme başlatması hususu düzenlenmektedir.

MADDE 13- Maddede, Kurulun Kanuna aykırı bir yardımla ilgili bilgi alması hâlinde ön inceleme başlatması ve yardımı verenden bilgi talebi düzenlenmektedir. Tüm Devlet yardımlarının Kurulun onayı alındıktan sonra uygulanması bir zorunluluktur. Eğer Kurulun onayı alınmadan bir Devlet yardımı uygulanmış ise bu durumda Kurulun gerekli tedbirleri alması gerekmektedir.

Kurulun Kanuna aykırı yardım ile ilgili ön inceleme ve incelemeyi nasıl sonuçlandıracağı, Kanuna aykırı yardım durumunda Kurulun Kanunda belirtilen sürelerle bağlı olmayacağı ve Kurulun talep ettiği bilgilerin gönderilmemesi halinde mevcut bilgilere dayanarak karar vereceği düzenlenmektedir.

MADDE 14- Maddede, Kanuna aykırı yardımın askıya alınması hususu düzenlenerek, Kurul tarafından nihai karar alınıncaya kadar rekabetteki muhtemel bir bozulmanın önlenmesi ve ortaya çıkabilecek zararların önüne geçilmesi amaçlanmaktadır. Kanuna aykırı yardım, yardımı verenin Kanunda yer alan hükümlere aykırı olarak Devlet yardımı kullandırması sonucu ortaya çıkan bir durumdur. Böyle bir durum tespit edilirse ileride Kurul tarafından verilebilecek bir karar neticesinde yardımın geri alınması gerekebilir. Bu nedenle, yardımı alanın kendi inisiyatifi dışında yapılan bir uygulama nedeniyle mağdur edilmemesi için, yardım uygulamasının hızla durdurulması gerekmektedir.

MADDE 15- Madde ile, bir yardımın uygun Devlet yardımı olmadığının tespiti hâlinde geri alınmasına ilişkin hususlar düzenlenmektedir. Kanuna aykırı yardım kapsamında uygun olmayan bir Devlet yardımı kullandırılmış ise, rekabet ortamının sağlanması açısından eski durumun iadesi yani Devlet yardımının fiilen verildiği tarihten itibaren yardımı alandan geri alınması gerekmektedir. Böylelikle bu yardımdan faydalanamamış teşebbüslerin uğradığı haksızlık ortadan kaldırılmış olacaktır. Kanuna aykırı yardımın geri alınması esas olarak yardım verenin hukuki statüsüne göre 6183 sayılı Kanun veya kendi özel mevzuatlarına tabi kılınmıştır. Buna ek olarak yardımı alanın mağdur olmasını önlemek amacıyla, özel ödeme anlaşmaları yapılması ve yardımı alana kurtarma yardımı verilmesi düzenlenmektedir.

MADDE 16- Madde ile, yardımın geri alınmasında Avrupa Birliği düzenlemesiyle uyumlu olarak on yıllık zamanaşımı süresi düzenlenmekte ve zamanaşımı süresini durduran haller belirtilmektedir.

MADDE 17- Madde ile, Devlet yardımının kötüye kullanıldığına dair Kurumun bilgi edinmesi halinde, bu durumu yardımı verene bildirerek durumun tespitini, gerekli tüm tedbirlerin alınmasını ve konunun sürecine ilişkin olarak Kurumu bilgilendirmesini isteyebileceği düzenlenmektedir.

MADDE 18- Yürürlükteki yardım programlarının Kanuna uygun hâle getirilmesi gerekmektedir. Bunun için, öncelikle yardımı veren kurumlar, verilen süre içinde mevcut yardım programlarını Kurula bildirecekler ve Kurul da ön inceleme yapacaktır.

Madde ile, mevcut bir yardım programının uygun olmadığına karar verilirse Kurulun yapacağı işlem düzenlenmektedir.

Ayrıca Kurulun yardım programının uygun olmadığına dair kararı doğrultusunda yardım verenin yerine getirmesi gereken yükümlülükler düzenlenmektedir. Kurulun mevcut yardım programı ile ilgili kararları dikkate alınmazsa Kurul ilgili maddelere göre inceleme başlatacak ve sonuçlandıracaktır.

MADDE 19- Madde ile, Kurum tarafından hazırlanacak yıllık raporlar ile yardımı verenlerin hazırlayacağı yıllık raporlar olmak üzere iki tür yıllık raporun hazırlanması hususu düzenlenmektedir. Yardımı veren kurumlar her yıl hazırlayacakları yıllık raporları Rekabet Kurumuna ileteceklerdir. Rekabet Kurumu ise bu raporlar üzerinden Bakanlar Kuruluna sunulmak ve gerekli görülecek diğer mercilere gönderilmek üzere ayrı bir yıllık rapor hazırlayacaktır.

Diğer yandan madde ile Kurumun elindeki bilgileri talep edilmesi halinde Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığına da sunması öngörülmektedir. Gerek mevcut gerekse yeni Devlet yardımı programlarının oluşturulmasından başlayarak uygulama safhasına kadar etkinlik analizi çalışmalarının yapılabilmesi, yeni programların etkinlik analizlerinin takibi ve bu bilgilerin yeni programların oluşturulması sırasında bir bütünlük içinde değerlendirilebilmesi için çeşitli bilgilere ihtiyaç duyulmaktadır. Dolayısıyla gerek Devlet yardımları ile ilgili olarak oluşturulacak veri bankasının bilgilerinden gerekse Rekabet Kurumunun değerlendirmelerinden faydalanılması gerekli görülmektedir.

MADDE 20- Madde ile bu Kanun kapsamında alınacak olan kararların yayımlanmasına ilişkin usul ve esaslar ile Kurul kararlarının uygulanmaması ve Kurulun istediği tedbirlerin alınmaması hâlinde, Kurulun gerekli önlemleri alması ve yargıya başvurma hakkı düzenlenmektedir.

Devlet yardımlarının ülkemiz ekonomisi üzerindeki etkileri dikkate alındığında, bu alanda oluşabilecek uyuşmazlıkların kısa sürede çözülebilmesi önem arz etmektedir. Bu nedenle itiraz halinde Kurulun verdiği kararların kısa sürede kesinleşmesini sağlamak üzere, Kurul kararlarına karşı açılacak davaların ilk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülmesi hükmü getirilmektedir.

MADDE 21- Madde ile; Kurul üyeleri ve Kurum personelinin kendine intikal eden bilgi ve belgeler ile ticari sır niteliğindeki hususları kendilerinin veya başkalarının menfaatine kullanmamaları amacıyla düzenlenme yapılmaktadır.

Ayrıca, Kanunda öngörülen ön inceleme ve inceleme aşamalarında kullanılmak üzere yerinde inceleme prosedürü öngörülmüştür. Söz konusu hüküm aynı zamanda Kurulun izleme görevini de pekiştirmektedir.

MADDE 22- Madde ile; 540 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede değişiklik yapılmak suretiyle Devlet Planlama Teşkilatı bünyesinde yer alan Para-Kredi ve Koordinasyon Kurulunun kaldırılması ve Ekonomi Koordinasyon Kurulunun kurulması amaçlanmaktadır.

Devlet yardımları politikalarının tespiti ve koordinasyonu görevinin Ekonomi Koordinasyon Kuruluna verilmesi nedeniyle, mükerrerliği önlemek üzere bu husus Yüksek Planlama Kurulunun görevleri arasından çıkartılmaktadır.

GEÇİCİ MADDE 1- Madde ile; bildirim yükümlülüğüne ilişkin geçiş süreci öngörülmüştür.

MADDE 23- Yürürlük maddesidir.

MADDE 24- Yürütme maddesidir.

Hakkımızda	e-Posta
Açılış Sayfam Yap
Ücretsiz e-Posta Üyeliği

...........................................

:. Alohaber, Anında Haber

...........................................

:. Yararlı Dosyalar (xls)

...........................................

:. Ücretsiz Programlar

...........................................