|
|
|
SANAYİ KAYNAKLI HAVA
KİRLİLİĞİNİN KONTROLÜ
YÖNETMELİĞİ 
|
|
Çevre
Mevzuatı

03
Temmuz 2009 Tarihli Resmi Gazete
Sayı:
27277
Çevre ve Orman
Bakanlığından:
SANAYİ KAYNAKLI HAVA
KİRLİLİĞİNİN
KONTROLÜ
YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ
BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve
Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sanayi ve enerji üretim
tesislerinin faaliyeti sonucu atmosfere yayılan is, duman, toz, gaz, buhar ve
aerosol halindeki emisyonları kontrol altına almak; insanı ve çevresini hava
alıcı ortamındaki kirlenmelerden doğacak tehlikelerden korumak; hava
kirlenmeleri sebebiyle çevrede ortaya çıkan umuma ve komşuluk münasebetlerine
önemli zararlar veren olumsuz etkileri gidermek ve bu etkilerin ortaya
çıkmamasını sağlamaktır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;
a) Tesislerin kurulması ve
işletilmesi için gerekli olan ön izin, izin, şartlı ve kısmi izin başvuruları,
tesisten çıkan emisyonun ve tesisin etki alanı içerisinde hava kirliliğinin
önlenmesinin tetkik ve tespiti ile, tesislerin, yakıtların, ham maddelerin ve
ürünlerin üretilmesi, kullanılması, depolanması ve taşınmasına ilişkin usul ve
esasları kapsar.
b) Aşağıdaki hususları
kapsamaz:
1) 9/7/1982 tarihli ve 2690 sayılı
Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu ile Türkiye Atom Enerjisi Kurumuna verilen
yetki alanına giren, insan sağlığı ve çevrenin nükleer yakıt ve diğer radyoaktif
maddelerin radyasyonundan korunmasında; ilgili tesis, alet ve
düzenekleri.
2) Açık ortam hariç olmak üzere iş
sağlığı ve güvenliği mevzuatı kapsamına giren işyeri ortam
havasını.
3) Tesis Ek- 8 İzne Tabi Tesisler
Listesinde yer almıyorsa tesis iç ortamında hiçbir emisyonun oluşmadığı
durumlarda ve bu kapsamda hava alıcı ortamına baca, kapı, pencere ya da benzeri
açıklıklardan herhangi bir emisyonun söz konusu olmadığı tesis, alet ve
düzenekleri ve alan kaynaklı emisyonların oluşmadığı
faaliyetleri.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre
Kanununun 3, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 üncü maddelerine ve 1/5/2003 tarihli ve 4856
sayılı Çevre ve Orman Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2, 3,
9, 10, 13, 29 ve 30 uncu maddelerine dayanılarak
hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Az Atıklı Teknolojiler: Sanayi
tesislerinden kaynaklanan atıkların üretim prosesinin son aşamasında
arıtılmasına dayalı teknolojik seviye yerine tercih edilen ve temiz üretim
tekniklerini temel alan,
kirletmeyen, temiz ve az atıklı
teknolojileri,
b) Bakanlık: Çevre ve Orman Bakanlığını,
c) Belge: Emisyon İzin Belgesini,
ç) Biyokütle: Ahşap koruyucuları
tatbik edilmiş veya kaplama işlemine bağlı olarak halojenli organik birleşikler
ihtiva eden ve bu tür atıkları içeren özellikle inşaat ve yıkımdan kaynaklanan
ahşap atıklar hariç olmak üzere, ihtiva ettiği enerjiyi kazanmak için yakıt
olarak kullanılabilen tarım veya ormancılıktan sağlanan bitkisel bir maddenin
kendisini, tamamı ya da bir kısmından elde edilen tarım ve ormancılık kaynaklı
bitkisel atıkları, gıda işleme sanayiinden kaynaklanan bitkisel atıkları, ham
kağıt hamuru üretiminden kaynaklanan bitkisel atıkları, şişe mantarını ve ahşap
atıklarını,
d) Deneme izni: İş Yeri Açma ve
Çalışma Ruhsatlarına ilişkin mevzuat kapsamında verilen
izini,
e) Dış Hava: Çalışma mekanları
hariç, troposferde bulunan dış ortamlardaki havayı,
f) Dizel Motorları: Kendiliğinden
sıkıştırmalı ateşlemeli motorları,
g) Emisyonlar: Yakıt ve
benzerlerinin yakılmasıyla; sentez, ayrışma, buharlaşma ve benzeri işlemlerle;
maddelerin yığılması, ayrılması, taşınması ve diğer mekanik işlemler sonucu bir
tesisten atmosfere yayılan hava kirleticileri,
ğ) Emisyon Envanteri: Sınırları
belirlenmiş herhangi bir bölgede, hava kirletici kaynaklardan belli bir zaman
aralığında atmosfere verilen kirleticilerin listesi, miktarı ve bunların toplam
kirlilik içindeki paylarını gösteren bilgileri,
h) Emisyon Faktörü: Herhangi bir
faaliyetten veya ekipmandan kaynaklanan belirli bir kirleticinin birim hammadde,
birim yakıt, birim hacim, birim zaman, birim alan için ortalama emisyon
miktarını,
ı) Emisyon İzin Dosyası: Bu
Yönetmeliğe göre hazırlanan tüm belge, bilgi ve dokümanları içeren emisyon
iznine esas dosyayı,
i) Emisyon Kaynağı: Atmosfere
emisyon veren baca veya baca dışı kaynakları,
j) Emisyon Ölçüm Raporu Geçerlilik
Süresi: İlk ölçüm tarihi esas alınarak, Ek-8 Listesine göre A grubu emisyon izne
tabi tesisler için emisyon ölçüm raporu geçerlilik süresi olan iki yılı, B grubu
emisyon izne tabi tesisler için emisyon ölçüm raporu geçerlilik süresi olan üç
yılı,
k) Gaz Motorları: Otto çevrimi,
kıvılcım ateşlemeli ateşleme sistemine sahip motorları,
l) Hava Kalitesi: İnsan ve çevresi
üzerine etki eden çevre havasında, hava kirliliğinin göstergesi olan
kirleticilerin artan miktarıyla azalan kalitelerini,
m) İçten Yanmalı Motorlar: Gaz
motorları ve dizel motorlarını,
n) İşletme: İşletmenin mevzuata
uygun faaliyet göstermesinin sağlanmasından işletmeci ve/veya tesis sahibi
sorumlu olmak üzere tesislerin bütününü,
o) İşletme Sahası İçi: Üzerinde
doldurma, ayırma, eleme, taşıma, kırma, öğütme işlemlerinin yapıldığı, madde
depolanan, boşaltılan, tesisler arasındaki alanı,
ö) İş Termin Planı: Tesis sahibi
tarafından hazırlanacak ve bu Yönetmelikte belirtilen yükümlülükleri ve sınır
değerleri sağlayacak proses ve baca gazı arıtım tesislerinin gerçekleştirilmesi
sürecinde yer alan proje, ihale, inşaat ve işletmeye alma gibi işlerin
zamanlamasını gösteren planı,
p) İzin: Emisyon Ön İzni ve Emisyon
İznini,
r) Kısa Vadeli Değer (KVD):
Maksimum günlük ortalama değerler veya istatistik olarak bütün ölçüm sonuçları
sayısal değerlerinin büyüklüğüne göre dizildiğinde, ölçüm sonuçlarının % 95 ine
tekabül eden değeri, çöken tozlar için farklı olarak aşılmaması gereken maksimum
aylık ortalama değerleri,
s) Kısa Vadeli Sınır Değer (KVS):
Maksimum günlük ortalama değerleri veya sayısal değerlerinin büyüklüğüne göre
dizildiğinde, istatistik olarak bütün ölçüm sonuçlarının % 95 ine tekabül eden
değer olan ve Ek-2 Tablo 2.2 de verilen değeri aşmaması gereken
değeri,
ş) Kirletici: Doğrudan veya dolaylı
olarak insanlar tarafından dış havaya bırakılan ve insan sağlığı üzerinde
ve/veya bütün olarak çevre üzerinde muhtemel zararlı etkileri olan her türlü
maddeyi,
t) Kritik Bölge: Bir yıl boyunca
yapılan hava kalitesi ölçüm sonuçlarına göre kısa vadeli sınır değerlerin en az
on beş gün aşıldığı yerleri,
u) Kritik Meteorolojik Şartlar:
Atmosferde alt sınırı yerden yedi yüz metre veya daha az yüksekte olan
enversiyon tabakasında hava sıcaklığının en az 2°C/100 m arttığı ve yerden 10 m.
yükseklikte ölçülen rüzgar hızının on iki saatlik ortalamada 1,5 m/s den az
olduğu kritik meteorolojik durumu,
ü) Mevcut Tesis: Bu Yönetmeliğin
yayımlanmasından önce kurulmuş veya Çevresel Etki Değerlendirmesi mevzuatına
göre kurulması uygun bulunan tesisleri,
v) Piyasaya arz edilen sıvı
yakıtlar: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenen/düzenlenecek
mevzuatla üretimi, yurtdışı ve yurtiçi kaynaklardan temini ve piyasaya arzına
izin verilen sıvı yakıtlar ile kalorifer yakıtını,
y) Teknolojik Seviye: Sürekli
işletilmesinde başarısı tecrübeyle sabit, kıyaslanabilir metotlar, düzenekler ve
işletme şekilleriyle kontrolleri yapılabilen; emisyon sınırlama tedbirlerini
pratikleştiren ve kullanışlı hale getiren, ileri ve ülke şartlarında
uygulanabilir teknolojik metotlar, düzenekler, işletme biçimleri ve temizleme
metotlarının geldiği seviyeyi,
z) Tesis: Atmosfere emisyon veren
her bir ünite veya üniteler bütününü, makineler, aletler ve diğer sabit
düzenekleri, üzerinde madde depolanan, boşaltılan ve iş yapılan mülkleri,
aa) Uzun Vadeli Değer (UVD):
Yapılan bütün ölçüm sonuçlarının aritmetik ortalaması olan
değeri,
bb) Uzun Vadeli Sınır Değer (UVS):
Yapılan bütün ölçüm sonuçlarının aritmetik ortalaması olan, Ek-2 Tablo 2.2 de
verilen değeri aşmaması gereken değeri,
cc) Üretim Prosesi: Yakıtın ham
madde ile birlikte muamele gördüğü veya yakıttan elde edilen enerjinin
hammaddeyi veya ürünü kurutma, kavurma ve benzeri işlemlerde kullanıldığı ve
bacasından proses kaynaklı baca gazı emisyonlarının ve yanma gazlarının birlikte
çıktığı veya sadece proses kaynaklı baca gazı emisyonlarının çıktığı
tesisleri,
çç) Üretmek: Ürün elde etmek,
işlemek, üretim amacıyla tüketmek ve diğer kullanımları, ithalat ve diğer amaçlı
nakliyatları,
dd) Yakma Tesisi: Yakıtın yakılması
sonucunda, yakıt içeriğinde bulunan kimyasal enerjinin ısı enerjisine
dönüştürülerek yararlanıldığı, buhar kazanı ve kızgın yağ kazanı, termik santral
kazanı, gaz türbini, gaz motoru gibi sıcak su, buhar ve benzeri üreterek enerji
sağlayan tesisleri,
ee)Yeni Tesis: Bu Yönetmeliğin
yayımlanmasından sonra kurulacak olan tesisleri,
ff) Yetkili Merci: Çevre ve Orman
Bakanlığı ve Valiliği
ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
İzne Tabi Tesisler, İzin Alma,
İzne Tabi Olmayan Tesisler
İçin Uyulacak
Esaslar
İzne tabi
tesisler
MADDE 5 – (1) Çalışmaları ve yapısı nedeniyle insan sağlığı ve
çevre üzerinde önemli olumsuz etkisi olan Ek-8 A ve B listelerinde yer alan
tesislerin kurulması ve işletilmesi için, bu Yönetmelik hükümlerine göre
planlama aşamasında Emisyon Ön İzni ve işletme aşamasında Emisyon İzni alınması
gerekir. Birden fazla tesisi olan işletmelerin emisyon ön izin/izin işlemleri
işletme adına ve işletmede aynı adreste yer alan tesislerin tümü birlikte
değerlendirilerek yürütülür ve sonuçlandırılır.
(2) Ek-8 Liste A da yer alan
tesislerin izni, Bakanlık tarafından verilir. Bakanlık bu yetkisini taşra
teşkilatına devredebilir.
(3) Ek-8 Liste B de yer alan
tesislerin izni, Valilik tarafından verilir.
İzne tabi tesislerin kurulması ve
işletilmesinde uyulması gereken esaslar
MADDE 6 – (1) İzne tabi tesislerin kurulması ve
işletilmesinde;
a) Tesisin çevreye zararlı
etkilerinin mevcut en iyi üretim ve/veya arıtım teknikleri uygulanarak
azaltılmak suretiyle kirlilik oluşturmaması,
b) Bu Yönetmelikte belirtilen
şartlara uyulması,
c) Bu Yönetmelikte belirtilen
emisyon sınırlarının aşılmaması,
ç) Tesis etki alanında Ek-2 de
verilen hava kalitesi sınır değerlerinin aşılmaması,
d) Mevcut tesislerin baca gazı
emisyonlarının bu Yönetmelikte belirtilen usullere uygun olarak tesis
işletmecisi tarafından ölçtürülmesi baca dışından emisyon yayan tesisler için
hesaplama yöntemi kullanılarak saatlik kütlesel debilerin tespit edilmesi,
(kg/saat)
e) Mevcut tesisler için; Ek-2
Tablo-2.1 deki kütlesel debilerin aşılması halinde tesisi işleten tarafından,
tesis etki alanında, Ek-2 de belirtilen esaslar çerçevesinde hava kirliliği
seviyesinin ölçülmesi ve tesisin kirleticiliğinin değerlendirilmesi amacıyla
uluslar arası kabul görmüş bir dağılım modeli kullanılarak, Hava Kirlenmesine
Katkı Değerinin Hesaplanması,
f) Yeni kurulacak tesislerin baca
gazı emisyonlarının kütlesel debi ve konsantrasyon olarak ve baca dışından
emisyon yayan tesislerin atmosfere verdiği emisyonların saatlik kütlesel
debilerinin tespit edilmesi,
g) Yeni kurulacak tesisler için;
Ek-2 Tablo-2.1 deki kütlesel debilerin aşılması halinde tesisi işleten
tarafından; tesis etki alanında, tesisin kirleticiliğinin değerlendirilmesi
amacıyla bir dağılım modeli kullanılarak hava kirlenmesine katkı değerinin
hesaplanması, tesisin kurulacağı alanda hava kirliliğinin önemli boyutlara
ulaştığı kuşkusu varsa, hava kalitesinin bu Yönetmelikte belirtilen usullere
uygun olarak ölçülmesi,
ğ) Tesisin kurulu bulunduğu bölgede
hava kirleticilerin Ek-2 de belirlenen hava kalitesi sınır değerlerini aşması
durumunda, tesis sahibi ve/veya işleticisi tarafından, Valilikçe hazırlanan
eylem planlarına uyulması
gerekmektedir.
Emisyon ön izni
MADDE 7 – (1) Emisyon ön izni verilirken aşağıdaki esaslar
uygulanır:
a) Çevresel Etki Değerlendirmesi
mevzuatı kapsamında yer alan tesisler için ÇED mevzuatına göre alınan tesisin
kurulmasının uygun olduğunu gösteren belge veya belgeler Emisyon Ön İzni yerine
geçer. Tesisin kurulmasının uygun olduğunu gösteren belgelerin iptal edilmesi
halinde Emisyon Ön İzni de iptal edilmiş sayılır. ÇED mevzuatı kapsamında yer
almayan ancak bu Yönetmeliğin Ek-8, A ve B listelerinde yer alan tesisler
emisyon ön iznine tabidir. 13 üncü madde kapsamında, tesislerde yapılması
planlanan kapasite artışı ya da proses ya da yakıt değişiklikleri emisyon ön
izni kapsamında değerlendirilir. Yukarıda açıklanan Çevresel Etki
Değerlendirmesi ile ilgili süreç bu tesisler için de
geçerlidir.
b) Emisyon Ön İzni tesislerin
planlama aşamasında verilir.
c) Emisyon Ön İzni, yetkili merci
tarafından tesisin çevrede oluşturabileceği etkilerin değerlendirilmesine esas
teşkil edecek bilgi ve belgeler sağlanmışsa ve tesisin çevre üzerine olabilecek
zararlı etkilerine karşı gerekli tedbirin alınacağı öngörülüyor ve taahhüt
ediliyorsa verilir.
ç) Ek 8, Liste A ve B de yer alan
tesislerin işletmecisi/işletme sahibi Emisyon Ön İzni almak için bir dilekçe ile
Ek-10, Ek-11 ve ilgili düzenlemelerde belirtilen hususlar göz önünde
bulundurularak Emisyon Ön İzin Başvuru Formunda belirtilen dokümanlarla birlikte
Valiliğe başvuru yapar.
1) Valilik tarafından emisyon ön
izin dosyası ve dokümanlar incelenir. Dosya eksik veya yetersiz bulunursa
dosyanın tamamlanması için işletme yetkililerine üç aya kadar ek süre verilir.
Sürenin bitiminde işletme yetkilileri tarafından emisyon ön izin dosyasında
belirtilen eksikliklerin tamamlanmaması halinde dosya ile ilgili işlem ve
değerlendirmeler iptal edilerek dosya işletme yetkililerine iade
edilir.
2) Dosya tamamlandıktan sonra,
sadece Ek-8 Liste A da yer alan tesisler için tesis sahibi tesisin kurulacağı
bölgede dağıtımı yapılan ve yurt çapında yüksek tirajlı yayın yapan en az bir
gazete ile bir yerel gazetede ilan verir.
İlanda; tesisin yeri, üretimi, kapasitesi ve kullanacağı yakıt türü,
itiraz süresinin on beş gün olduğu, izin başvurusunun ve eklerinin ne zaman ve
nerede inceleneceği, itirazların inceleme süresi içerisinde yapılması gerektiği
hususu ve itirazın yapılması gereken makam, itiraz sahibi hazır bulunmasa bile
gerekçeli itirazların değerlendirileceği ve değerlendirme tarihi, yüz kişiden
fazla itiraz sahibi varsa kararın ilan yoluyla tebliğ edilebileceği belirtilir.
Tesis için yapılan itirazlar Valilik tarafından değerlendirilir ve emisyon ön
izin dosyasına eklenir. Valilik itirazları değerlendirirken gerekli gördüğünde
itiraz edenler ve faaliyet sahibi ile görüşür. İtiraz süresinden sonra yapılacak
itirazlar dikkate alınmaz.
3) Dosya tamamlandıktan sonra tesis
Ek-8, Liste B de yer alıyor ise Valilik tarafından yirmi işgünü içerisinde
değerlendirme yapılarak sonuçlandırılır. Ek-8, Liste B de verilen tesislerin
izni, Valilik tarafından verilir. Tesis Ek-8, Liste A da yer alıyor ise Valilik
tarafından dosya Bakanlığa gönderilir ve Bakanlık tarafından kırk işgünü
içerisinde değerlendirme yapılarak sonuçlandırılır. Belirtilen süre, dosya
Bakanlığa ulaştıktan sonra başlar. Eksikliklerin tamamlanması için verilen
süreler buna dahil değildir. Emisyon Ön İzni için belge
düzenlenmez.
d) Yetkili merci 17 nci maddede
belirtilen iptal yetkisini Emisyon Ön İzni için de
kullanabilir.
e) 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı
İmar Kanununun 26 ncı maddesi uyarınca verilecek ruhsatlar için, bu Yönetmelikte
söz konusu edilen Emisyon Ön İzninin alınması şarttır.
f) İş Yeri Açma ve Çalışma
Ruhsatlarına ilişkin mevzuat kapsamında I. Sınıf olarak tanımlanan
tesisler/işletmelerden Emisyon Ön İzni verilen İşletmeler/tesisler deneme iznini
alarak üretime geçilmesini takiben bir yıl içinde Emisyon İzni için başvurmazlar
ise Emisyon Ön İzni kendiliğinden geçersiz sayılır.
Emisyon izni
başvurusu
MADDE 8 – (1) Emisyon izni başvurusu aşağıda belirtilen hususlar
çerçevesinde yapılır.
a) Ek-8, Liste A ve B de yer alan
tesislerin, işletmecisi/işletme sahibi Emisyon İzni almak için bir dilekçe ile
Ek-10, Ek-11 ve ilgili düzenlemelerde belirtilen hususlar göz önünde
bulundurularak Emisyon İzin Başvuru Formunda belirtilen dokümanlarla birlikte
Valiliğe başvuru yapar.
b) Başvuru Valilikçe; yirmibeş
işgünü içerisinde incelenir. Dosya eksik ve yetersiz bulunursa dosyanın
tamamlanması için işletme yetkililerine 9 uncu maddenin birinci fıkrasının (e)
bendi ve tesisin kapasitesi dikkate alınarak süre verilir. Sürenin bitiminde
işletme yetkilileri tarafından emisyon izin dosyasında belirtilen eksikliklerin
tamamlanmaması halinde dosya ile ilgili işlem ve değerlendirmeler iptal edilerek
dosya işletme yetkililerine iade edilir.
c) Emisyon izni alınması sırasında
yapılabilecek itirazlar, ÇED sürecinde, Emisyon Ön İzni alma safhasında
yapılmamışsa dikkate alınmaz. Ancak tesisin kurulması esnasında veya daha sonra
tesisin kurulu bulunduğu yörede yapılan ölçümlere dayalı olarak tesisten
öngörülemeyen çevre kirlenmesinin ortaya çıkması halinde yetkili merci
tarafından emisyon izni verilmez.
ç) Ek-8, Liste A ve B de yer alan
tesis, çalışma usul ve esasları Valilikçe belirlenen en az bir üyesi İl Çevre ve
Orman Müdürlüğü teknik elemanı olmak üzere Valilikçe oluşturulan Komisyon
tarafından bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yerinde incelenir, hazırlanan
teknik rapor Emisyon İzni Dosyasına eklenir. Valilik tarafından gerekli
görülmesi halinde, diğer ilgili kurum/kuruluşlardan teknik eleman talep
edilebilir.
Emisyon izni dosyasının incelenmesi ve
karar verilmesi
MADDE 9 – (1) 8 inci maddede belirtilen hususlar yerine
getirildikten sonra, aşağıda belirtilen hususlar çerçevesinde emisyon izin
dosyası incelenmesi yapılır ve karar verilir.
a) İşletme Ek-8, Liste B de ise,
hazırlanmış olan Emisyon İzin Dosyası Valilik tarafından bu Yönetmelik hükümleri
çerçevesinde başvuru evraklarının tam olarak sunulmasından sonra otuz iş günü
içerisinde incelenerek sonuçlandırılır. Uygun bulunması halinde Emisyon İzni
Valilik tarafından verilir. Eksikliklerin tamamlanması için geçen süreler
belirtilen süreye dahil değildir.
b) İşletme Ek-8, Liste A da ise
Yönetmelikte belirtilen hususlar çerçevesinde hazırlanmış olan emisyon izin
dosyası Valilik tarafından oluşturulacak komisyonca incelenerek uygun bulunması
halinde Bakanlığa gönderilir. Bakanlık tarafından emisyon izin dosyası bu
Yönetmelik hükümleri çerçevesinde başvuru evraklarının tam olarak Bakanlığa
sunulmasından sonra elli işgünü içerisinde incelenerek sonuçlandırılır. Gerekli
hallerde yerinde inceleme yapılır. Belirtilen süreler, dosya Bakanlığa
ulaştıktan sonra başlar. Eksikliklerin tamamlanması için geçen süreler
belirtilen süreye dahil değildir. Uygun bulunması halinde Emisyon İzni Bakanlık
tarafından verilir.
c) İzin vermeye yetkili merci,
gerekirse konu ile ilgili uzman kişi ve kuruluşların da görüşünü
alır.
ç) 6 ncı maddede ve bu Yönetmeliğin
diğer hükümlerinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediği
yetkili merci tarafından incelenir.
d) Sunulan dokümanlar ticari ve
endüstriyel sırları ihtiva ediyorsa işaretlenerek ayrı bir grup halinde sunulur.
Bu durumda diğer dokümanların işletmenin çevreye olan etkilerini açıkça ortaya
koyacak özellikte olmasına dikkat edilir.
e) Söz konusu işletmeye ait başvuru
evraklarının yetkili merci tarafından değerlendirilmesinden sonra, yetkili
mercinin cevabi yazısının tarihi esas alınarak, bir yıl içerisinde İşletme
yetkilileri tarafından emisyon izin dosyasında belirtilen eksikliklere ilişkin
herhangi bir cevabi yazı, bilgi, belge gönderilmemesi halinde dosya ile ilgili
işlem ve değerlendirmeler iptal edilerek dosya işletme sahibine iade edilir.
Emisyon izin dosyası hakkında yetkili mercinin ilk görüş yazısının tarihi esas
alınarak iki yıl sonunda eksiklerin tamamlanmaması halinde de dosya iade edilir.
Bu durumlarda emisyon ve hava kalitesi ölçümleri de tekrarlanarak emisyon iznine
yeniden başvurulması gerekir. Bu işlemler Valilikçe takip edilir. Dosya iade
tarihi esas alınarak bir yıl içerisinde işletme yetkilileri başvuruda bulunur.
Bu uygulama mevcut tesisler için geçerlidir.
f) (e) bendi kapsamında faaliyeti
durdurulan işletmelerin yetkilileri tarafından eksiklikler tamamlanarak emisyon
ve hava kalitesi ölçümlerinin yapılabilmesi için 11 inci madde kapsamında işlem
yapılarak 8 inci madde kapsamında emisyon iznine yeniden başvurulması gerekir.
Valilik her yılın 31 Aralık günü itibarıyla Bakanlığa bu kapsamda yapılan iş ve
işlemler ile ilgili bilgi verir.
Emisyon izni belgesi verilmesi
MADDE 10 – (1) Emisyon İzni verilmesine karar verildikten sonra
emisyon izni emisyon izni belgesi ile belgelendirilir ve belge İşletmeci/İşletme
sahibine verilir. Emisyon İzin belgesi muhtevası ve gerekli hususlar yetkili
merci tarafından belirlenir. Emisyon izin belgesi açılma ve çalışma ruhsatı
yerine kullanılmaz, yalnızca İşletmenin bu Yönetmelik hüküm ve sınır değerlerine
uygun olduğuna ilişkin belgedir.
(2) Ek-8 Liste A da yer alan
tesisler için emisyon izin belgesi Bakanlık tarafından verilir. İzin kararı ve
gerekçeleri, talep edilmesi halinde ilgililere yazılı olarak
bildirilir.
(3) Ek-8 Liste B de yer alan
tesisler için emisyon izin belgesi Valilik tarafından verilir. İzin kararı ve
gerekçeleri, talep edilmesi halinde Valilik tarafından ilgililere yazılı olarak
bildirilir.
(4) Emisyon İzin Belgesinin
ulaşmamasının yazılı başvuru ile yetkili mercie bildirilmesi halinde yetkili
merci tarafından aynı tarih ve sayı ile Emisyon İzin Belgesi yeniden düzenlenir.
Şartlı ve kısmi izin
MADDE 11 – (1) İşletme sahibinin veya işletmecinin başvurusu
üzerine işletmenin tümü veya bir bölümünün kurulmasına ve işletilmesine şartlı
veya kısmi izin verilebilir.
a) 6 ncı maddede öngörülen
esasların yerine getirildiğinin belirlenmesi için,
1) İşletmede bulunan tesislerin
baca gazı emisyon sınır değerlerinin sağlanması (Ek-1,
Ek-5),
2) Baca yüksekliklerinin Ek-4 e
göre yeterli olması,
3) Tesis etki alanında Ek-2 de yer
alan hava kalitesi sınır değerlerinin sağladığının ölçüm ve/veya modelleme
sonuçlarına dayanılarak belgelenmesi
kaydıyla, işletmede bulunan
tesislere bir defaya mahsus olmak üzere altı ayı geçmeyecek şekilde şartlı izin
verilebilir.
b) 6 ncı maddede öngörülen
esasların yerine getirildiğinin belirlenmesi için, işletmenin bir kısmını
oluşturan tesislerin işletmeye alınması amacıyla, bu tesislerde baca gazı
emisyon sınır değerlerinin ve tesis etki alanında Ek-2 de yer alan hava kalitesi
sınır değerlerinin sağlanması kaydıyla bir defaya mahsus olmak üzere altı ayı
geçmeyecek şekilde kısmi izin verilebilir.
Kirlilikten kaynaklanan
zararlar
MADDE 12 – (1) Bir işletmeden/tesisten kaynaklanan emisyonların
etkilerinin komşu bir taşınmaza zarar vermesini önlemek amacıyla zararlı etkinin
ortadan kaldırılması için gerekli tedbirlerin alınması faaliyet sahibinden
yetkili merci tarafından istenir. Daha önce verilen ve kesinleşen bir izin bu
Yönetmelik hükümlerine aykırılığın tespit edilmesi durumunda
kaldırılır.
İzne tabi tesislerde yapılacak
değişiklikler
MADDE 13 – (1) İzne tabi tesislerde yapılacak değişiklikler
aşağıdaki şekilde değerlendirilir.
a) İşletmeyi oluşturan tesis veya
tesislerin işletilmesinde, yakıtında, yakma sisteminde ve prosesinde yapılan
değişiklik ve iyileştirmeler; Bakanlıkça emisyon ölçümü yapma konusunda yetki
verilen kurum veya kuruluşlara hazırlattırılacak ek emisyon ve imisyon raporunda
belirtilir ve bu rapor emisyon raporu ile birlikte altı ay içerisinde yetkili
mercie sunulur.
b) İzne tabi bir tesisin konumunda,
özelliklerinde ya da işletiminde bir değişiklik planlandığı bildirildiğinde,
değişikliğin bu Yönetmeliğin hükümlerine göre izne tabi olup olmadığı izni veren
yetkili merci tarafından incelenir.
c) İzne tabi bir değişikliğin
incelenmesi yapılacak değişiklikler kapsamında emisyon izni için uygulanan
prosedür çerçevesinde yapılır. İşletmenin emisyon izin belgesinde yer alan
bilgilerin (ç) bendindeki oranlarda değiştirilmesini gerektirecek değişiklik
yapılması halinde değişiklik izne tabidir.
ç) Tesisin üretim prosesi
değişmediği halde toplam üretim kapasitesinin 1/3 oranında artması, yakıt
değişikliği yapılmadığı halde yakma/anma ısıl gücünün 1/3 oranında artması,
üretim prosesi ve/veya yakıt değişikliği yapılması durumunda 8, 9 ve 10 uncu
maddelerdeki esaslar uygulanır.
1) (ç) bendinde belirtilen
oranların altında kalan değişikliklerin izne tabi olup olmadığı 6 ncı madde
hükümlerine göre izin veren yetkili merci tarafından karara bağlanır. Ek-8 Liste
A da yer alan tesislerde yapılan değişiklikle ilgili bilgi ve belgeler, Valilik
tarafından değerlendirilerek değişikliğin izne tabi olması durumunda emisyon
ölçüm raporuyla birlikte Bakanlığa gönderilir.
2) Ek-8 Liste A da yer alan
tesislerde yapılan değişikliğin izne tabi olmaması durumunda Valilik tarafından
Bakanlığa bilgi verilir.
d) Yapılan değişiklikler sonucu
hava kirliliğini artıran ek emisyon ve bundan kaynaklanan hava kalitesini bozucu
herhangi bir etki hasıl olmadığı ölçüm sonuçları ile belgelendiği takdirde, izin
vermeye yetkili merci dokümanların kamu incelemesine açılması ve gazete ilanı
verilmesi hususlarını uygulamayabilir.
Teyit zorunluluğu
MADDE 14 – (1) İşletme yetkilileri,
emisyon izni olan işletmeler için, emisyon iznine esas ölçüm raporunun tarihi
esas alınarak, Ek-8, Liste A da yer alan tesisler için her iki yılda bir, Ek-8,
Liste B de yer alan tesisler için her üç yılda bir, izin anında öngörülen
verilerden herhangi bir sapma olup olmadığını ve tesiste yapılan iyileştirmeleri
rapor etmek zorundadır. Ölçüm raporu, Bakanlık tarafından belirlenen veya
uluslar arası kabul görmüş ISO, EPA, DIN ve benzeri standartlara uygun numune
alma koşulları ve ölçüm metotları dikkate alınarak, emisyon ölçümleri yapılarak
Ek-11 de verilen formata uygun hazırlanır. Raporun bir nüshası İşletmede
muhafaza edilir, bir nüshası da İşletmenin bulunduğu Valiliğe sunulur ve
Valilikçe değerlendirilir. Ek-8, Liste A da yer alan tesisler için emisyon ölçüm
raporu, Valilik görüşü ile birlikte Bakanlığa gönderilir. Ayrıca
İşletmeci/İşletme sahibi tesiste yapılan iyileştirmeleri raporda sunmak
zorundadır.
Ek düzenlemelerin
uygulanması
MADDE 15 – (1) Ek düzenlemelerin
uygulanmasında;
a) Bu Yönetmeliğin esaslarını
yerine getirmek amacı ile izin vermeye yetkili merci izin verildikten sonra
gerektiğinde ek düzenlemeler isteyebilir. Bu ek düzenlemede Ek-9 daki esaslar
dikkate alınır.
b) Yapılacak ek düzenleme, işletici
ve işletilen tesis için aşırı ekonomik yük getiriyorsa ve teknolojik seviye
bakımından uygulanabilir değilse bu konuda bir mecburiyet getirilemez. Ek
düzenleme teknolojik olarak uygulanabilir olmakla beraber ancak belli bir süre
sonra ekonomik hale gelecekse yetkili merci ek düzenlemenin bu süreden sonra
uygulanmasını kabul edebilir. Bir ek düzenleme teknolojik olarak uygulanabildiği
halde, ekonomik sebeplerle tesisi işleten tarafından uygulanamazsa izin 17 nci
madde hükümlerine göre iptal edilir.
c) Ek düzenleme tesisin yeri,
yapısı ve işletmesi üzerinde önemli değişiklikler gerektiriyorsa, yapılacak
değişiklikler 13 üncü maddede öngörülen hükümlere tabidir.
ç) Ek düzenlemeler, Geçici 2 ve
Geçici 3 üncü maddelerde yer alan tesislere de
getirilebilir.
İznin uzatılması
MADDE 16 – (1) İznin uzatılmasında; izin verilen İşletmede bulunan
Ek- 8 Liste A da yer alan tüm tesisler iki yıl, Liste B de yer alan tüm tesisler
üç yıl sürekli olarak işletme dışı bırakılmışsa bu maddede sözü edilen süreler
geçtikten sonra bu Yönetmeliğin ve bu Yönetmeliğe esas teşkil eden Kanunun
amacına aykırı düşmediği takdirde, İşletmenin tekrar faaliyete geçmesi halinde
İşletme yetkilileri yeni durumu temsil eden emisyon izin belgesi almak için
yetkili mercie başvuru yapar ve işletmeye emisyon iznine esas ölçümlerin
yapılabilmesi için yetkili merci tarafından altı aya kadar süre
verilir.
İznin iptal
edilmesi
MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik esaslarına göre verilen bir
izin;
a) 11 inci maddeye göre verilmişse
ve izin sahibi bu şartlara uymamışsa,
b) Sürekli emisyon ölçümü yapılan
tesislerde bir yıl içinde yapılan sürekli ölçüm sonuçlarının EK-3.d.1 de yer
alan değerleri veya bir yıl içinde yapılan ölçümlerin %5 inde sınır değerlerinin
aşılması halinde,
c) Yetkili merci tarafından bu
Yönetmelik hükümlerine göre izin verilmesinden sonra, izin verilmesine mani
olacak ek bilgiler edinilmişse ve/veya iznin kaldırılmaması kamu menfaatini
tehlikeye sokuyorsa,
ç) Daha önce verilen izin henüz
uygulamaya konulmadan, yetkili merci izin esaslarının değiştirilmesi sonucu izin
veremiyor ise ve iznin kaldırılmaması kamu menfaatini tehlikeye
sokuyorsa,
d) Çevre ve insan sağlığı yönünden
tehlike arz ediyorsa,
e) İşletmeci/İşletme sahibi 14 üncü
maddede belirtilen sürelerde yapılması gereken teyit ölçümlerini yaptırmadığı
takdirde
iptal edilir.
(2) İzin iptal kararının tebliğ
edildiği tarihte izin geçersiz sayılır.
(3) İşletmeci/İşletme sahibi teyit
ölçümlerini yaptırmasına rağmen teyit ölçüm raporunu rapor düzenleme tarihinden
itibaren bir yıl içinde izin vermeye yetkili mercie bildirmediği takdirde, bir
yılın sonunda izin iptal kararı yürürlüğe girer, izin geçersiz
sayılır.
İşletmenin adının değiştirilmesi ve/veya
işletmenin devredilmesi
MADDE 18 – (1) Bir işletme kira veya satış yoluyla devredilirse
ve/veya adı değiştirilirse, işletme yetkilileri tarafından değişikliğin
gerçekleştiği tarihten itibaren altmış gün içerisinde izin vermeye yetkili
mercie kapasite, proses değişikliği olup olmadığına ilişkin yazılı bilgi
verilir.
(2) İşletmenin emisyon iznine esas
ölçüm raporunun geçerlilik süresi içinde ad değişikliği ve/veya devir yapılması
durumunda yapılan başvurularda ilave ölçüm istenmeksizin yeni tarih ve numara
verilerek emisyon izin belgesi düzenlenir.
(3) Söz konusu işletmede 14 üncü
madde ile ilgili teyit zorunluluğu, ad değişikliği ve/veya devir yapılmadan önce
düzenlenmiş olan emisyon iznine esas ölçüm raporunun tarihi esas alınarak
uygulanır.
İzne tabi olmayan tesislerin kurulması,
yapısal özellikler ve işletilmesinde aranacak şartlar
MADDE 19 – (1) İzne tabi olmayan tesisler için aşağıdaki şartlara
uyulur.
a) Bu tesislerden yayılan
emisyonlar bu Yönetmelikte belirtilen hüküm ve sınır değerlerin üzerinde
olamaz.
b) Türk Standartları Enstitüsü
(TSE) tarafından Resmî Gazete’de yayımlanmış standartlar ile ilgili mevzuatta
yer alan hüküm ve teknik özelliklere uyulur. Hava kirliliğinin yoğun olduğu
günlerde Valilikçe alınan kararlara uyulur.
c) Yetkili merci tarafından gerekli
görülmesi durumunda tesisten kaynaklanan emisyonların ve hava kalitesinin
ölçtürülmesi istenebilir. Bu ölçümler için yapılacak harcamaların karşılanması,
27 nci maddede belirtilen şekilde yapılır.
İzne tabi olmayan tesisleri işletenlerin
yükümlülükleri
MADDE 20 – (1) İzne tabi olmayan tesislerin kurulması ve
işletilmesinde aşağıdaki şartlara uyulur.
a) Tesisin çevreye zararlı
etkilerinin mevcut en iyi üretim ve/veya arıtım teknikleri uygulanarak
azaltılmak suretiyle kirlilik oluşturmaması sağlanır.
b) İşletmede bulunan tesislerin
işletilmesi, bakımı aşamalarında ve sonunda açığa çıkan atıklar ve artıklar
uygun metotlarla bertaraf edilir.
İzne tabi olmayan tesislerin
denetlenmesi
MADDE 21 – (1) İzne tabi olmayan tesislerin 19 uncu maddede
belirtilen esaslara uygun olarak faaliyet gösterip göstermediği Valilikçe bu
Yönetmelik hükümlerine uygun olarak denetlenebilir.
İzne tabi olmayan tesisler için ek
düzenlemeler
MADDE 22 – (1) Yetkili merci 19 uncu maddedeki hususların
uygulanması için ek düzenlemeler getirebilir.
Emisyon tespiti ve
sınırlaması
MADDE 23 – (1) Emisyon tespiti ve sınırlamasında aşağıdaki şartlara
uyulur.
a) İşletmeyi oluşturan tesislerin
çevreye zararlı etkilerinin tespiti amacıyla yetkili merci, izne tabi veya izne
tabi olmayan bir tesisin işleticisine, yetkili merci tarafından belirlenmiş
uzman bir kurum/kuruluş veya kişiye tesisinden çıkan emisyonu ölçtürmesini
ve/veya bu emisyonun hava kirlenmesine katkı değerini hesaplatmasını ve/veya
hava kirliliği seviyesinin ölçümünü yaptırmasını ister; böylece bir emisyon ve
imisyon ölçüm raporu hazırlanır ve bedeli 27 nci maddede belirtildiği şekliyle
karşılanır.
b) Hava kirliliğinin önemli
boyutlarda olduğu kritik bölgelerde, izne tabi tesislerden kaynaklanan
emisyonların miktarı ile zamana ve yere göre dağılımını gösteren hava
kirlenmesine katkı değerini içeren bir emisyon ölçüm raporu yetkili merci
tarafından istenebilir. Bu raporun her yıl yenilenmesi istenebilir.
c) Emisyonların ölçümünde Ek-2 de
belirtilen, tesis etrafında yapılması gerekli görülen hava kirliliği ölçümlerini
düzenleyen ilgili mevzuattaki esaslar dikkate alınır. Tesis etki alanında hava
kirliliğinin ölçümünde ise Ek-2 de yer alan esaslar dikkate
alınır.
ç) Tesis etki alanında hava
kirliliğinin tespitine yönelik yapılacak ölçümlerle ilgili koordinasyonu Valilik
sağlar, bu ölçümler için yapılacak harcamalar 27 nci maddede belirtildiği
şekilde karşılanır.
Emisyon ölçüm
raporu
MADDE 24 – (1) Bakanlık, 14 üncü maddede ve 23 üncü maddenin
birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen emisyon ölçüm raporunun
içeriğini tespit eder (Ek-11). Emisyon ölçüm raporundaki bilgilerde işletmenin
endüstriyel ve ticari sırları varsa işletme sahibinin/işletmecinin talebi
üzerine bu bilgiler umuma ifşa edilemez.
(2) Bilimsel araştırmalarda
kullanılmak üzere ve bilim kuruluşları tarafından talep edilmesi halinde,
işletmeye ait endüstriyel ve ticari sırları dışında kalan bilgiler ve emisyon
ölçüm sonuçları, işletmenin sahibi/işleticisi tarafından emisyon izin dosyasında
yer alan bilgilerin kullanılmasında kesin bir yasaklama getirilmediği takdirde,
bilgiyi talep eden kurum/kuruluş tarafından, işletmenin sahibi veya
işleticisinden yazılı onay alınmak kaydıyla işletmenin ismi belirtilmeksizin,
işletmenin kurulu bulunduğu İlde, Valilik tarafından görevlendirilen personel
denetiminde bilgilerin arşivlendiği bina dışına çıkarılmadan ve kopyalanarak
çoğaltılmaksızın incelemeye açılabilir.
İzne tabi tesislerde yapılacak ilk ve
periyodik ölçümler
MADDE 25 – (1) İzne tabi tesisleri işletenler;
a) Tesisin işletmeye alınmasından
sonra veya 13 üncü maddede sözü edilen değişikliklerden sonra altı ay
içerisinde,
b) 14 üncü maddede belirtilen
süreler içerisinde ölçümlerini yaptırıp yetkili mercie sunmak
zorundadır.
Sürekli ölçümler
MADDE 26 – (1) Sürekli ölçümlerde;
a) Yetkili merci tarafından sürekli
ölçüm yapılmasına karar verilirken; esas alınan değerler geçerli olmak üzere;
izne tabi tesislerden 23 ve 25 inci maddeler kapsamındaki ölçümlerin yerine, bu
ölçümlerin kayıt cihazlı ölçüm aletleriyle sürekli olarak yapılmasını
isteyebilir.
b) Tesis etki alanında kritik
bölgelerde ve kirlenme ihtimalinin olduğu hallerde yetkili merci gerekli gördüğü
takdirde izne tabi olmayan tesislerden de emisyon ve hava kalitesi ölçümlerinin
yapılmasını isteyebilir.
(2) Bu ölçümler için yapılacak
harcamalar 27 nci maddede belirtildiği şekilde karşılanır.
Ölçümler için yapılacak
harcamalar
MADDE 27 – (1) Emisyon ve tesis etki alanındaki hava kalitesinin
belirlenmesi için yapılacak ölçümlerin masrafları işletmenin sahibi/işletmeci
tarafından karşılanır.
Ölçüm sonuçları hakkında bilgi
verilmesi
MADDE 28 – (1) 23, 25 ve 26 ncı maddelerde belirtilen ölçümlerin
sonuçları işletmenin sahibi/işletmeci tarafından yetkili mercie verilir. Ölçüm
kayıtları işletmenin sahibi/işletmeci tarafından en az beş yıl muhafaza edilir.
Toplam emisyon sınırlaması
MADDE 29 – (1) Valilik, sanayi tesislerinin yoğun olarak bulunduğu,
toplam emisyon sınırlaması yapılacak kritik bölgelerde faaliyet gösteren
işletmelerin tümünden herhangi bir anda dış havaya verilen toplam emisyonu
sınırlandırıcı tedbirler isteyebilir. Toplam emisyon sınırlaması yapılacak
kritik bölgeler Valilik tarafından belirlenir. Valilik, bu bölgelere kurulacak
izne tabi olan veya olmayan yeni bir tesisin toplam emisyon miktarıyla ilgili
olarak geçici veya sürekli sınırlandırma kararları alabilir veya yeni bir
tesisin bölge içinde kurulmasına Planlama, ÇED ve Emisyon Ön İzin aşamalarında
yapılan değerlendirmelerde dikkate alınarak izin vermeyebilir. Gerekli görülmesi
halinde Bakanlık bu yetkiyi kullanır.
Bölgesel kirlilik
MADDE 30 – (1) Koruma bölgeleri;
a) Bir bölgedeki işletmelerden,
ulaşımdan ve ısınmadan kaynaklanan hava kirliliğinin insan ve çevresi üzerindeki
zararlı etkileri normal tedbirlerle ortadan kaldırılamıyorsa bu bölgeler yetkili
merci tarafından koruma bölgesi olarak ilan edilebilir. Yetkili merci koruma
bölgelerinde,
1) Hareketli ve sabit tesisleri
çalıştırmamaya,
2) Sabit tesisleri
kurdurmamaya,
3) Hareketli ve sabit tesisleri
sadece belirli zamanlarda çalıştırmaya veya bunlardan yüksek işletme teknikleri
talep ederek çalıştırmaya,
4) Tesislerde yakıt kullandırmamaya
veya sınırlı olarak kullandırmaya
yetkilidir.
b) Yetkili merci, kritik
meteorolojik şartların mevcut olduğu veya olacağı, hava kirlenmelerinin çok hızlı artış
gösterdiği bölgelerde, insan ve çevresi üzerinde meydana gelecek zararlara
karşı;
1) Hareketli veya sabit tesisleri
sadece belirli zamanlarda çalıştırmaya,
2) Önemli ölçülerde hava
kirlenmelerine yol açabilen yakıtların tesislerde kullanılmasını yasaklamaya
veya sadece kısıtlamaya
yetkilidir.
c) Hava kirliliğinin çok hızlı
artış gösterdiği durumlarda 6/6/2008 tarihli ve 26898 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliğinde (HKDYY)
belirlenen uyarı kademeleri uygulanır.
ç) Hava kalitesi sınır değerleri
aşılarak, hava kirliliği Ek-2 de belirtilen değerlere ulaştığında, bölge
özelliklerine göre alınacak tedbirler Valilikler tarafından tebliğ halinde
yayımlanır. Bu tebliğler hazırlanırken Bakanlık görüşü
alınır.
d) Her kademe için alınacak
tedbirler düzenlenirken meteorolojik veriler göz önüne alınır. Sis, enverziyon,
durgun meteorolojik şartlar ve izotermal durumlarda bir sonraki kademenin
tedbirleri veya ilave tedbirler uygulanabilir. Nisbi nem miktarının % 90 ın
üzerine çıkması halinde uyarı kademelerinin belirlenmesinde Ek-2 de verilen
kirlilik derecelerinin % 10 eksiği esas alınır.
Yakıt ve hammadde
belirlenmesi
MADDE 31 – (1) Yetkili merci, hava kirliliğinin ciddi boyutlara
eriştiği zamanlarda ve bölgelerde, yakıt ve hammaddesi değiştirilebilen
tesislerde hava kirliliğinin azaltılması amacıyla kullanılacak uygun nitelikte
yakıt veya hammadde belirleyebilir.
Kaza sonucu
emisyon
MADDE 32 – (1) Bir tesisten ihmal sonucu veya ihmale dayalı gereken
tedbirlerin alınmaması sonucu normal çalışmasında öngörülenden fazla ve hava
kirliliğine yol açacak şekilde emisyon yayılırsa veya hava kalitesini bozacak
şekilde kimyasal maddeler hava alıcı ortamına atılırsa, işletme
sahibi/işletmeci, emisyonun en kısa sürede normal seviyeye inmesi için gerekeni
yapar. Yetkili merci, kaza sonucu çıkan emisyonun normal seviyeye indirilmesi
için işletme sahibine veya işletmecisine gerekli tedbirleri almasını
ister.
Yakıt özellikleri
MADDE 33 – (1) Hava kirliliğinin azaltılması amacıyla sanayi
tesislerinde kullanılacak olan katı yakıt özellikleri Bakanlık tarafından ilgili
kamu kurum ve kuruluşların görüşleri de alınarak belirlenir. Piyasaya arz edilen
sıvı ve gaz yakıtların özelliklerinin belirlenmesinde ilgili kamu kurum ve
kuruluşlarla koordineli çalışılır.
(2) Katı yakıtlar ithal ediliyorsa
ithal işlemleri, Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından yayımlanan Dış Ticaret
Standardizasyon Tebliği kapsamında ve ithal izni veren yetkili merci tarafından
belirlenen hususlar çerçevesinde yapılır.
(3) İthal katı yakıt kullanan
tesis/işletme ithalat iznine ilişkin belgenin bir kopyasını muhafaza eder.
Denetimlerde yetkili merci tarafından istenmesi halinde ibraz
eder.
(4) Sıvı yakıtları kullanan
tesis/işletme sıvı yakıtlara ilişkin analiz raporlarını üç yıl saklar ve
denetimlerde yetkili merci tarafından istenmesi halinde ibraz
eder.
(5) Yakıt olmayan ancak katı yakıt
olarak değerlendirilebilen biyokütlenin kullanım esasları Bakanlıkça belirlenir.
(6) Biyokütleyi katı yakıt olarak
kullanan tesis bu Yönetmelik hükümlerine uymak zorundadır.
İzne tabi tesislerin
denetlenmesi
MADDE 34 – (1) İzne tabi tesislerin
denetlenmesinde;
a) Bu Yönetmelik kapsamında izne
tabi tesisler, faaliyetlerin Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar
çerçevesinde yerine getirilip getirilmediğinin tespiti amacıyla yetkili merciin
görevlendirdiği kişilerce denetlenir. Bakanlık denetleme ve ceza yetkisini Çevre
Kanunun 12 ve 24 üncü maddeleri gereğince devredebilir.
b) İşletme sahipleri ve
işletmeciler;
1) Yetkili merciin görevlendirdiği
kişilerin veya yetkili mercii temsil eden kişilerin işletmeye ve tesislere
girmesi için izin vermeye,
2) Emisyon ve hava kalitesi
değerlerinin belirlenmesi maksadı ile görevli kişiler tarafından testler
yapılmasına, izin vermeye ve kolaylık göstermeye,
3) Görevli kişilere çevre mevzuatı
kapsamında istenen ve gerekli olan doküman ve bilgileri
vermeye
mecburdur.
4) Yetkili merciin isteği üzerine,
işletme sahipleri işletmeci (a) ve (b) bentlerindeki çalışmalar sırasında
işletme ve tesiste gerekli düzenlemeleri yapmak üzere istek üzerine işletmede
çalışan görevlileri hizmete tahsis ederler. (a) ve (b) bentlerindeki
çalışmaların yapılabilmesi için işletme sahipleri ve/veya işletmeciler iş
güvenliği açısından gerekli olan koruyucu malzemeleri ve ulaşım araçlarını temin
ederler.
c) (a) bendi hükümleri, 33 üncü
madde kapsamına giren yakıtlar, ürünler, maddeler ve tesisleri de içine alır. Bu
hususlar işletme sahipleri/işletmeci için de geçerlidir. Bu işletme
sahipleri/işletmeciler yetkili merciin görevlendirdiği kişilerin veya yetkili
merciyi temsil eden kişilerin örnek almasına, işletme/tesis içinde ve bacasında
kontroller yapmasına izin verirler.
ç) Denetim işlemleri ile ilgili
olarak yapılan testler ve ölçümlerin masrafları, (a) ve (b) bentlerinin
hükümlerine göre örnek alınması, bunların analizi, test yapılması dolayısıyla
ortaya çıkan masraflar, işletme sahipleri işletmeciler tarafından
karşılanır.
d) Bilgi vermekle zorunlu işletme
sahipleri/işletmeciler veya kanuni temsilcileri sorulan sorulara cevap vermekten
kaçınırsa bu husus tutanakla kayda geçirilir.
e) (b), (c) ve (d) bentlerine göre
elde edilen bilgi ve belgeler başka amaçlar için
kullanılamaz.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Çeşitli ve Son
Hükümler
Sera gazlarının
azaltılması
MADDE 35 – (1) İşletme sahipleri/işletmeciler tesislerinde
üretimden, yakıt tüketiminden ve yakma sistemlerinden kaynaklanan sera
gazlarının (Karbondioksit-CO2,
Metan-CH4,
Nitrozoksit-N2O,
Hidrofloro karbonlar HFCs, Perfloro karbonlar-PFCs, Kükürt hegzaflorid SF6 ve kloro floro karbonlar CFCs) miktarlarını
(ton/yıl-ton/ay) belirlemek ve alınan sera gazlarını azaltma önlemlerini
açıklamakla yükümlüdür. Sera gazları ve enerji verimliliği mevzuatı kapsamında
yapılan çalışmalar ile ilgili bilgiler emisyon izin dosyasında ayrı bir bölüm
olarak verilmelidir. Bilgilerin bu Yönetmelikte belirtilen teyit zorunluluğundan
bağımsız olarak her yıl Bakanlığa gönderilmesi zorunludur.
İdari yaptırımlar
MADDE 36 – (1) Bu Yönetmelik kapsamına giren tesisleri işletenler
ve/veya sahipleri;
a) 5 inci maddeye göre izin
almaksızın bir tesis kurar ve/veya işletirse,
b) 9 uncu maddenin (e) bendi
kapsamında gerekli işlemler yapılmazsa,
c) İzne tabi tesislerin işletilmesi
sırasında 11 inci maddedeki şartların yerine getirilmesi için yetkili mercinin
bu Yönetmelik sınırları içindeki taleplerine uymazsa,
ç) 11 inci maddeye göre koyulan bir
şartı, icra edilebildiği halde zamanında yerine
getiremezse,
d) İzne tabi bir tesisin
işletilmesi veya yapısı ile ilgili olarak 13 üncü maddede öngörülen şartları
yerine getirmeden değişiklik yaparsa,
e) 15, 22, 23, 26 ve 30 uncu
maddeler ile getirilen icrası mümkün şartları ve talepleri zamanında yerine
getirmezse,
f) 19, 26 ve 33 üncü maddelere göre
getirilen şartlara ve taleplere icrası mümkün olduğu halde
uymazsa,
g) 14 üncü maddede öngörülen
bilgileri zamanında vermezse,
ğ) 23 ve 24 üncü maddelere göre
verilmesi gereken emisyon raporunu eksiksiz ve zamanında
vermezse,
h) 28 inci maddeye göre ölçüm
sonuçlarını bildirmez veya ölçüm aleti grafiklerini ve ölçüm kayıtlarını
muhafaza etmezse,
ı) 34 üncü maddeye göre;
görevlilerin meskun yerlere veya taşınmazlara girmelerine veya test ve
incelemeler yapmalarına izin vermezse; doğru ve tam bilgiyi, belgeleri veya
kayıtları zamanında ibraz etmezse; iş gücü veya yardımcı malzemeleri hazır
tutmazsa; örnek almaya izin vermezse,
i) İzne tabi bir tesisin
işletmesine son verildiği takdirde, altmış gün içerisinde yetkili mercie yazılı
olarak bilgi vermezse,
j) 32 nci maddede belirtilen
tedbirleri almazsa,
k) Bu Yönetmelikte belirtilen esas
ve standartlara ve ek düzenlemelere uymazsa,
l) 22 nci maddeye göre getirilen ek
düzenlemeye uymazsa, ek düzenlemeye uyuluncaya kadar,
m) İşletmeyi oluşturan tesislerin
hava alıcı ortamında bozulmaya neden olacak şekilde hava kalitesi sınır
değerlerini aşarak tehlikeli durum yarattığı takdirde,
n) Geçici 3 üncü madde kapsamındaki
yükümlülüklerini yerine getirmezse
Çevre Kanununun ilgili maddeleri
uyarınca idari yaptırım uygulanır.
Yürürlükten kaldırılan
yönetmelik
MADDE 37 – (1) 22/7/2006 tarihli ve 26236 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Endüstri Tesislerinden Kaynaklanan Hava Kirliliğinin Kontrolü
Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Yeni emisyon sınır
değerleri
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Organik, inorganik ve diğer özel toz emisyonları,
organik, inorganik gaz ve buhar emisyonları ve kanserojen maddeler için 1/1/2012
tarihinden itibaren Ek-1 de verilen sınır değerler geçerli olmayıp Ek-7 deki
tablolar ve sınır değerler uygulanacaktır.
Emisyon izni almış
işletmeler
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 7/10/2004 tarihli ve 25606 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Endüstriyel Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğine ve
22/7/2006 tarihli ve 26236 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Endüstri
Tesislerinden Kaynaklanan Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğine göre emisyon
izni almış olan İşletmeler 14 üncü madde uyarınca faaliyetlerini
sürdürürler.
(2) Endüstri Tesislerinden
Kaynaklanan Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği yayım tarihinden önce
kurulmuş ve 2/11/1986 tarihli ve 19269 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hava
Kalitesinin Korunması Yönetmeliğine göre değerlendirilerek emisyon izni almış
olan ve 22/7/2008 tarihine kadar emisyon izni yenilemek için başvuru yapmış olan
İşletmeler bu Yönetmelik kapsamında altı ay içinde
değerlendirilir.
(3) Hava Kalitesinin Korunması
Yönetmeliğine göre değerlendirilerek Endüstriyel Kaynaklı Hava Kirliliğinin
Kontrolü Yönetmeliğine göre Bakanlık tarafından emisyon izin belgesi düzenlenen
tesisler bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde
Ek-11 de verilen formata uygun emisyon ölçüm raporu hazırlayarak Emisyon İzin
Belgesini yenilemek amacıyla Valiliğe başvurur. Yetkili merci, bu başvuruları
altı ay içinde değerlendirir ve bu tesisler bu Yönetmeliğin yayım tarihinden
itibaren iki yıl içinde emisyon izin belgesini almak zorundadır.
(4) Hava Kalitesinin Korunması
Yönetmeliğine göre emisyon izni almış olan ve 22/7/2008 tarihine kadar emisyon
iznini yenilemek için başvuru yapmayan tesisler bu Yönetmeliğin yürürlüğe
girdiği tarihten itibaren altı ay içinde Ek-10 ve Ek-11 de verilen formata uygun
emisyon izin başvuru dosyası hazırlayarak Emisyon İzin Belgesini yenilemek
amacıyla Valiliğe başvurur. Yetkili merci, bu başvuruları altı ay içinde
değerlendirir ve bu tesisler bu Yönetmeliğin yayım tarihinden itibaren iki yıl
içinde emisyon izin belgesini almak zorundadır.
(5) Endüstriyel Kaynaklı Hava
Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğine ve Endüstri Tesislerinden Kaynaklanan Hava
Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğine göre A Grubu emisyon izin belgesine sahip
olan ve bu Yönetmelik kapsamında Ek-8 Liste B de yer alan tesis/işletmeler B
Grubu emisyon izni almak ve mevcut A Grubu emisyon izin belgesini iptal ettirmek
için Valiliğe başvurur. İşletme sahipleri/işletmeci tarafından A Grubu emisyon
izin belgesine esas teşkil eden ölçüm raporu tarihi esas alınarak teyit
ölçümleri için hazırlanan raporu içeren dosya ile Valiliğe başvuru yapar.
Valilik, bu başvuruları 8, 9 ve 10 uncu madde kapsamında değerlendirir ve sonuca
bağlar.
Emisyon izni almamış
işletmeler
GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliğine göre
emisyon izni alma yükümlülüğü bulunan ancak bu yükümlülüğünü yerine getirmeyen
ve 31/12/2007 tarihine kadar iş termin planı ile birlikte bu madde kapsamında
yetkili mercie başvuru yapmış olan, hava kalitesi modelleme raporları ile
birlikte ölçüm cihazlarının (istasyonlarının) alımı konusunda sipariş
verildiğine dair bilgi ve belgeleri Valilik kanalı ile Bakanlığa sunan ve en geç
31/12/2008 tarihine kadar hava kalitesi ölçüm cihazlarının (istasyonlarının)
alımına, montajına ve ölçümlere başlayan ve iş termin planları Bakanlıkça uygun
görülen tesisler, tesis etki alanında
Ek-2 de yer alan hava kalitesi sınır değerlerini sağlayarak faaliyet gösterecek
şekilde her türlü önlemi almakla ve 31/12/2011 tarihine kadar iş termin planında
yer alan işleri tamamlamak suretiyle emisyon izni almak için emisyon izin
dosyası hazırlayarak yetkili mercie başvurmakla yükümlüdürler. 31/12/2008
tarihine kadar sürekli hava kalitesi ölçüm cihazlarının (istasyonlarının)
montajını tamamlamamış ve/veya ölçüm işlemlerine başlamamış olan tesisler bu
madde kapsamında değerlendirilemez.
(2) Bu tesisler faaliyetlerini
yukarıda belirtilen süreler içinde, tesis etki alanında Ek-2 de yer alan hava
kalitesi sınır değerlerinin sağlanması ve hava kalitesinin ölçüm cihazları
(istasyonları) ile sürekli izlenmesi ve ölçüm sonuçlarının kayıt altına alınması
Valiliğe düzenli bildirimde bulunulması koşulu ile iş termin planlarına bağlı
olarak sürdürebilir.
(3) Tesis etki alanında Ek-2 de yer
alan hava kalitesi sınır değerleri sağlanamadığı takdirde 23, 30, 31 ve 32 nci
maddede yer alan hükümler uygulanır. Hava kalitesi ile ilgili kritik koşulların
ortaya çıkması halinde 29 uncu madde ile ilgili hükümler
geçerlidir.
(4) Birinci fıkrada belirtilen
sürelerde iş termin planı hazırlayarak yetkili mercie sunan ve hava kalitesi
ölçümlerine başlayan tesisler iş termin planlarına uygun olarak faaliyet
göstermelidir.
Emisyon izin belgesi geçerlilik
süresi
GEÇİCİ MADDE 4 – (1) Endüstriyel Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü
Yönetmeliği ve Endüstri Tesislerinden Kaynaklanan Hava Kirliliğinin Kontrolü
Yönetmeliğine göre emisyon izin belgesi alan ve bu Yönetmelik hükümlerine göre
emisyon izni alacak tesislerin belgeleri 13 ve 14 üncü maddede yer alan hüküm ve
esaslara uygun olmak kaydıyla 1/1/2014 tarihine kadar
geçerlidir.
Yürürlük
MADDE 38 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe
girer.
Yürütme
MADDE
39 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre
ve Orman Bakanı yürütür.
Ekler için
tıklayınız.
|