b) 4458 sayılı Gümrük Kanununun 167 nci maddesi [(5) numaralı fıkrasının (a) bendi ile (7) numaralı fıkrası hariç], geçici ithalat ve hariçte işleme rejimleri ile geri gelen eşyaya ilişkin hükümleri kapsamında gümrük vergisinden muaf veya müstesna olan eşyanın ithali, (Bu Kanunun 11 inci maddesinde düzenlenen ihracat istisnasından yararlanarak ihraç olunan ancak, Gümrük Kanununun 168, 169 ve 170 inci maddelerinde belirtildiği şekilde geri gelen eşyanın ithalat istisnasından faydalanabilmesi için, bu eşyayla ilgili olarak ihracat istisnasından faydalanılan miktarın gümrük idarelerine ödenmesi veya bu miktar kadar teminat gösterilmesi şarttır.)

            c) Transit ve gümrük antreposu rejimleri ile serbest bölgeler, geçici depolama yerleri ve gümrük hizmetlerinin verildiği gümrüklü sahalarla ilgili hükümlerin uygulandığı mal ve hizmetler.

            2. Gümrük Kanununa göre geri gelen eşyanın dışarıda bir işleme tabi tutulması veya asli kısmına bir ilave yapılması halinde eşyanın kazandığı değer farkı istisnaya dahil değildir.

            MADDE 2. – 3065 sayılı Kanunun 49 uncu maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir. İhraç edilecek ürünlerin imalinde kullanılacak maddelerin ithalinde ödenmesi gereken katma değer vergisini teminata bağlatmak suretiyle işlem yaptırmaya, teminata tabi işlemleri tespit etmeye, teminatın türü, şekli ve miktarı ile uygulamaya ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.

            MADDE 3. – 3065 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin (j) bendinde yer alan, “gümrük hattından geçilmesi” ibaresi “gümrük bölgesine girilmesi veya gümrük bölgesinden çıkılması”, 12 nci maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “gümrük hattından geçerek” ibaresi “gümrük bölgesinden çıkarak”, 39 uncu maddesinin (2) numaralı fıkrasının (c) bendinde yer alan “gümrük hattından geçildiği” ibaresi “gümrük bölgesine girildiği veya gümrük bölgesinden çıkıldığı”, 6 ncı maddesinin (b) bendi “Hizmetin Türkiye’de yapılmasını veya hizmetten Türkiye’de faydalanılmasını”, 30 uncu maddesinin (c) bendi “Deprem veya sel felaketi nedeniyle zayi olanlar hariç olmak üzere zayi olan mallara ait katma değer vergisi” şeklinde değiştirilmiştir.

            MADDE 4. – 2.7.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun mükerrer 138 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “Bakanlar Kurulu, bu Kanuna bağlı tarifelerde yer alan maktu harçları” ibaresi, “Bakanlar Kurulu, bu Kanuna bağlı tarifelerde yer alan maktu harçları veya bu harçların yeniden değerleme oranı uygulanmak suretiyle belirlenmiş olan tutarları” şeklinde, aynı fıkrada yer alan “on katına” ibaresi “yirmi katına” şeklinde, (8) sayılı tarifenin “VI- Meslek erbabına verilecek tezkere, vesika ve ruhsatnamelerden alınacak harçlar” başlıklı bölümünün (14) numaralı bendi ile aynı tarifenin “X- Gümrük Kanunu hükümlerine göre verilen ruhsatname harçları” başlıklı bölümü aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve (9) sayılı tarifenin “V- Teknik muayene harçları” başlıklı bölümüne, “muayenelerinden, (7.460.000 TL.)” bendinden sonra gelmek üzere “LPG tesisatı bulunan taşıtların yukarıdaki bent uyarınca yapılacak muayenelerinden, (7.460.000 TL.)” bendi eklenmiştir.

14. Gümrük müşavirlerine verilecek izin belgeleri:

Gümrük müşavirliği izin belgesi 171 200 000 TL.

Gümrük müşavir yardımcısı izin belgesi 85 580 000 TL.

X - Gümrük Kanunu hükümlerine göre verilen ruhsatname harçları:

1. Genel antrepo izin belgeleri :

  a) Genel antrepo işletmeciliği izin belgelerinden :

     - Açma 2 247 260 000 TL.

     - İşletme ( Her yıl için) 749 060 000 TL.

  b) Yurt içi gümrük hattı dışı eşya satış mağazası izin belgelerinden:

     - Açma 1 498 160 000 TL.

     - İşletme (Her yıl için) 749 060 000 TL.

  c) Giriş-çıkış kapılarında gümrük hattı dışı eşya satış mağazası izin belgelerinden:

     - Açma 1 498 160 000 TL.

     - İşletme (Her yıl için) 749 060 000 TL.

  d) Yat limanlarında gümrük hattı dışı eşya satış mağazası izin belgelerinden:

     - Açma 1 498 160 000 TL.

     - İşletme (Her yıl için) 749 060 000 TL.

  e) Uluslararası faaliyetlerin gerektirdiği yerlerde gümrük hattı dışı eşya satış mağazası açma izin belgelerinden: 374 510 000 TL.

  f) Gümrük hattı dışı eşya satış mağazalarına ait depo açma izin belgelerinden: 374 510 000 TL.

2. Özel antrepo izin belgeleri:

     - Açma 1 123 600 000 TL.

     - İşletme (Her yıl için) 556 440 000 TL.

3. Geçici depolama yeri izin belgeleri:

  a) Geçici depolama yeri işletmeciliği izin belgelerinden:

     - Açma 2 247 260 000 TL.

     - İşletme (Her yıl için) 749 060 000 TL.

  b) Eşya sahibine ait geçici depolama yeri izin belgelerinden:

     - Açma 1 123 600 000 TL.

     - İşletme (Her yıl için) 556 440 000 TL.

            MADDE 5. – 29.7.1970 tarihli ve 1318 sayılı Finansman Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

            b) 4458 sayılı Gümrük Kanununun 167 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası kapsamında ithal edilen diplomatik taşıtlarla, aynı Kanunun 128 ilâ 134 üncü maddeleri kapsamında, Türkiye’ye geçici ve belirli bir süre için çalışmak, tetkik ve tahsilde bulunmak için gelen Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik kişilerin beraberlerinde getirdikleri taşıtlar,

            MADDE 6. – 7.11.1984 tarihli ve 3074 sayılı Akaryakıt Tüketim Vergisi Kanununun 4 üncü maddesi başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

            Matrah ve Vergi Tutarı

            Madde 4. – Akaryakıt tüketim vergisi, verginin konusuna giren malların satışı sırasında satış miktarı üzerinden aşağıda yazılı tutarlarda hesaplanır.

 

Kurşunsuz benzin	287 650 TL/Litre
Süper benzin	291 955 TL/Litre
Normal benzin	277 939 TL/Litre
Gazyağı	199 069 TL/Litre
Motorin	192 192 TL/Litre
Marine diesel	192 192 TL/Litre
Kalorifer yakıtı	53 547 TL/Kilogram
Fuel oil çeşitleri	7 620 TL/Kilogram
Sıvılaştırılmış petrol gazı çeşitleri	1 581 TL/Kilogram

            LPG, bütan, propan)

            Maktu vergi tutarları her ay, bir önceki ayda uygulanan vergi tutarları esas alınmak suretiyle Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından aylık olarak ilan edilen toptan eşya fiyatları indeksinde bir önceki aya göre meydana gelen değişim oranında, bu değişimin ilanını izleyen günden itibaren değişir.

            Bakanlar Kurulu, maktu vergi tutarlarını Avrupa Para Birimi (Euro) veya yabancı para birimleri karşılığı Türk Lirası olarak uygulatmaya ve uygulama dönemlerini gün veya ay olarak belirlemeye yetkilidir.

            Bakanlar Kurulu, yukarıdaki fıkralara göre uygulanan maktu vergi tutarlarını, her bir mal itibariyle ayrı ayrı veya topluca en yüksek vergi tutarının iki katına kadar artırmaya veya sıfıra kadar indirmeye; bu sınırlar içerisinde ürün türleri, çeşitleri, kullanım yerleri veya ithalatın şekline göre farklı tutarlar belirlemeye; maktu vergi uygulanacak birimleri kilogram, litre, metreküp, kilokalori veya bunların alt ve üst birimleri olarak değiştirmeye yetkilidir.

            Maliye Bakanlığı bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.

            MADDE 7. — 3074 sayılı Kanunun 5 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

            Madde 5.— Her ayın ilk onbeş günlük birinci ve kalan günlerinden oluşan ikinci dönemlerinde yapılan satışlara ait Akaryakıt Tüketim Vergisi, bu dönemleri izleyen 10 uncu günün akşamına kadar, rafineri şirketleri ve ithalatı gerçekleştiren kuruluşların merkezlerinin bağlı olduğu vergi dairesine, şekli ve içeriği Maliye Bakanlığınca tespit edilecek beyanname ile beyan edilir ve aynı süre içinde ödenir.

            Bakanlar Kurulu, vergilendirme dönemini gün veya ay olarak belirlemeye; beyanname verme ve ödeme süresini kısaltmaya; ithalatın şekline göre vergilendirmeyi ithal aşamasında gümrük idaresine yaptırtmaya yetkilidir. Maliye Bakanlığı bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir.

            MADDE 8. – 3074 sayılı Kanunun 3 üncü ve 6 ncı maddeleri ile Mükerrer 5 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi yürürlükten kaldırılmış; Mükerrer 5 inci maddesinin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

            Akaryakıt tüketim vergisine tabi malları satın alanların, bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanmak veya üçüncü kişilere satmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet vermeleri halinde, ziyaa uğratılan vergi bunlar adına tarh olunur ve tarhiyata 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 344 üncü maddesine göre vergi ziyaı cezası uygulanır.

            MADDE 9. – 3.6.1949 tarihli ve 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununa 11.8.1999 tarihli ve 4444 sayılı Kanunla eklenen geçici 28 inci maddenin (a) bendinin ikinci alt bendinin birinci cümlesi ile üçüncü alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

            Bu hüküm, kurumların üretim ve turizm yatırım veya işletme belgesine sahip turizm tesislerinin ve bu tesislere ilişkin gayrimenkullerinin tamamının veya bir kısmının, teşvik belgeli yatırım yapmak üzere kurulacak olan bir sermaye şirketine veya yeni kurulacak yabancı ortaklı bir anonim şirkete ayni sermaye olarak konulması halinde de uygulanır.

            Bu kazançların sermayeye ilavesi nedeniyle ortaklarca elde edilen menkul sermaye iradı için beyanname verilmez, başka gelirler nedeniyle verilen beyannameye bu gelir dahil edilmez. Üretim veya turizm tesislerinin ve bu tesislere ilişkin gayrimenkullerin tamamının veya bir kısmının teşvik belgeli yatırım yapmak veya kurulacak bir sermaye şirketine veya yeni kurulacak yabancı ortaklı bir anonim şirkete ayni sermaye olarak konulmasından doğan ve bu maddeye göre vergiden müstesna tutulan kazançlar, Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinin (b-ii) alt bendine göre vergi tevkifatına tabi tutulmaz. Bu hüküm uyarınca vergiden istisna edilen diğer kazançlar için ise bu vergi tevkifatı % 15 olarak uygulanır. Bakanlar Kurulu bu oranı % 10’a kadar indirmeye yetkilidir.

            MADDE 10. – 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununa aşağıdaki Geçici 24 üncü madde eklenmiştir.

            GEÇİCİ MADDE 24. – 17.8.1999 ve 12.11.1999 tarihlerinde deprem felâketine maruz kalan yörelerde, gelir veya kurumlar vergisi mükellefiyet kaydı bulunan kişilerden alacağı bulunan mükellefler, bu Kanunun 322 ve 323 üncü maddeleri hükümlerinin uygulanmasında bu madde hükmünü de dikkate alırlar.

            Karşılık ayrılmak veya zarar yazılmak istenen alacak;

            1. Alacağın bulunduğu yerdeki deprem tarihinden önce doğmuş olmalıdır.

            2. Varlığı Vergi Usul Kanununda sayılan belgeler ile tevsik edilmelidir.

            Borçlunun mal varlığının en az üçte birini kaybettiğine ilişkin olarak açılmış tespit davası üzerine verilen karar, alacağın dava veya icra safhasına geldiğini gösterir ve bu nevi alacaklar için pasifte karşılık ayrılabilir.

            Alacaklı ve borçlunun her türlü muvazaadan ari olarak sulh olmaları ve bu konuda düzenleyecekleri bir belgeyi karşılıklı olarak imzalamaları halinde bu belge kanaat verici belge sayılır ve belgeye konu alacak değersiz alacak addolunur.

            Maliye Bakanlığı 3568 sayılı Kanuna göre yetki almış meslek mensubunca düzenlenmiş ve üçüncü fıkrada belirtilen şartların mevcudiyetini gösteren tasdik raporunu kanaat verici vesika olarak kabul edebilir. Ancak bu vesika borçlu yönünden vazgeçilen alacak sayılmaz.

            Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul Maliye Bakanlığınca belirlenir.

            MADDE 11. – 26.11.1999 tarihli ve 4481 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

            31.12.2000 tarihine kadar uygulanmak üzere, 16.8.1997 tarihli ve 4306 sayılı Kanunun Geçici 1 inci maddesinin (A) fıkrasında belirtilen işlemler ve kâğıtlar için ödenen eğitime katkı payı tutarı kadar ayrıca özel işlem vergisi ödenir. Şu kadar ki; 16.8.1997 tarihli ve 4306 sayılı Kanunun Geçici 1 inci maddesinin (A) fıkrasının (8) numaralı bendine göre ödenecek özel işlem vergisinin tutarı, ödenen eğitime katkı payı tutarının % 10’unu geçemez. 16.8.1997 tarihli ve 4306 sayılı Kanunun Geçici 1 inci maddesinin (A) fıkrasının (10), (11) ve (12) numaralı bentlerinde yer alan hükümler özel işlem vergisi hakkında da uygulanır.

            GEÇİCİ MADDE 1. — Bu Kanunun yayımlandığı ay içinde yapılan satışlara ait Akaryakıt Tüketim Vergisi, izleyen ayın 10 uncu günü akşamına kadar bir beyanname ile beyan edilir ve aynı süre içinde ödenir.

            7.11.1984 tarihli ve 3074 sayılı Akaryakıt Tüketim Vergisi Kanununun bu Kanunla değişik 4 üncü maddesine göre belirlenen maktu vergi tutarları, 2000 takvim yılı Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran aylarında her ayın 16 ncı gününden itibaren % 2,6 oranında artırılarak uygulanır.

            GEÇİCİ MADDE 2. — Bakanlar Kurulu, sınır ticareti kapsamında ithal edilen mallara ilişkin olarak tahsil edilen Akaryakıt Tüketim Vergisinin % 5’ine kadarlık kısmını, sınır ticareti yapılan illerin özel idarelerine aktarmaya yetkilidir. Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir.

            MADDE 12. – Bu Kanunun;

            - 1, 2, 3, 4 ve 5 inci maddeleri 5.2.2000 tarihinde,

            - 6, 7, 8 ve 11 inci maddeleri 1.2.2000 tarihinde,

            - 9 uncu maddesi 1999 yılı gelirlerine de uygulanmak üzere yayımı tarihinde,

            - 10 uncu maddesi 31.12.1999 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,

            - Diğer hükümleri yayımı tarihinde,

            Yürürlüğe girer.

            MADDE 13. – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.