MADDE 1. - Genel bütçeye dahil daireler
ile katma bütçeli idareler, bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, kanunla kurulan
fonlar, kefalet sandıkları, sosyal güvenlik kuruluşları, genel ve katma
bütçelerin transfer tertiplerinden yardım alan kuruluşlar, kamu iktisadi
teşebbüsleri ve bağlı ortaklıkları ile müesseseleri, il özel idareleri ve
belediyeler ile bunların kurdukları birlik, müessese ve işletmeler, özel bütçeli
kuruluşlar, özelleştirme işlemleri tamamlanıncaya kadar, 24.11.1994 tarihli ve
4046 sayılı Kanuna tâbi kuruluşlar ve özel hukuk hükümlerine tâbi, kamunun
çoğunluk hissesine sahip olduğu kuruluşlar, kamu banka ve kuruluşları ile
bunlara bağlı iş yerleri ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve
hizmet bedellerinde işletmecilik gereği yapılması gereken ticarî indirimler
hariç herhangi bir kişi veya kuruma ücretsiz veya indirimli tarife
uygulanmaz.
Belediyeler
ile bunların kurdukları birlik, müessese ve işletmeler, toplu taşım
hizmetlerinde malûl, yaşlı, öğrenci ve basın kimlik kartı sahiplerine indirim
uygulamaya yetkilidirler.
24.2.1968
tarihli ve 1005 sayılı İstiklal Madalyası Verilmiş Bulunanlara Vatani Hizmet
Tertibinden Şeref Aylığı Bağlanması Hakkında Kanun, 3.11.1980 tarihli ve 2330
sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun ve 12.4.1991 tarihli ve
3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun ücretsiz veya indirimli tarife
uygulanması ile ilgili hükümleri saklıdır.
Bakanlar
Kurulu birinci fıkra hükmünden muaf tutulacak kişi veya kurumları tespit etmeye
yetkilidir.
Bu Kanunun
yayımı tarihinden önce üçüncü fıkrada belirtilen kanunlar dışında; kanun, kanun
hükmünde kararname, tüzük, yönetmelik, genelge ve benzeri düzenleyici işlemler
ile diğer idari işlemlerle tesis edilmiş bulunan ücretsiz veya indirimli tarife
uygulamalarına 31.12.2001 tarihinden itibaren son verilir.
MADDE 2.
- 3.5.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununa aşağıdaki geçici madde
eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE
10. - Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara belediyelerce yol, su,
kanalizasyon, doğalgaz gibi alt yapı hizmetlerinin birinin veya birkaçının
götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni
gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren
altı ay içerisinde başvurulması
üzerine kullanma izni alınıncaya kadar geçici olarak elektrik, su ve/veya
telefon bağlanabilir.
Bu madde
kapsamında elektrik, su ve/veya telefon bağlanması herhangi bir kazanılmış hak
teşkil etmez.
MADDE 3. - 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı
Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu
Kanununun ek 15 inci maddesinin (a) bendinde yer alan "% 15'i" ibaresi "% 20'si"
olarak değiştirilmiştir.
MADDE 4. - A) 29.7.1970 tarihli ve 1319
sayılı Emlâk Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
Bina
vergisinin oranı meskenlerde binde bir, diğer binalarda ise binde ikidir. Bu
oranlar, 3030 sayılı Kanunun uygulandığı büyük şehir belediye sınırları ve
mücavir alanlar içinde % 100 artırımlı uygulanır.
Bakanlar Kurulu, vergi oranlarını yarısına kadar indirmeye veya üç katına kadar
artırmaya yetkilidir.
B) 1319
sayılı Kanunun 18 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Madde 18. -
Arazi vergisinin oranı binde bir, arsalarda ise binde üçtür. Bu oranlar, 3030
sayılı Kanunun uygulandığı büyük şehir belediye sınırları ve mücavir alanlar
içinde % 100 artırımlı uygulanır. Bakanlar Kurulu, vergi oranlarını yarısına
kadar indirmeye veya üç katına kadar artırmaya yetkilidir.
C) 1319
sayılı Kanunun mükerrer 38 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Payların
dağılımı:
Mükerrer
Madde 38. - 3030 sayılı Kanunun uygulandığı büyük şehir belediye sınırları ve
mücavir alanlar içinde belediyelerce tahsil edilen emlâk vergisi tutarının
yarısı büyük şehir belediyesi payı, bu pay ayrıldıktan sonra kalan tutarın %
15'i il özel idareler payı olarak ayrılır. İl özel idareler payının
hesaplanmasına esas olan tutardan il özel idareler payının düşülmesinden sonra
kalan kısmın %20'si büyük şehir belediyesi payına ayrıca ilave edilir.
Birinci fıkra kapsamı dışında kalan belediyeler
tarafından tahsil edilen emlâk vergisinin % 15'i il özel idareler payı olarak
ayrılır.
Yukarıdaki
hükümlere göre, il özel idareleri ve büyük şehir belediyeleri payı olarak
ayrılan miktarlar tahsil edildiği ayı takip eden ayın yedinci günü akşamına
kadar il özel idareleri ve büyük şehir belediyelerine bir bildirim ile beyan
edilerek aynı süre içinde ödenir. Tahsil ettikleri vergiyi yukarıda belirtilen
süre içinde il özel idarelerine ve büyük şehir belediyelerine yatırmayan
belediyelerden, yatırmaya mecbur oldukları paylar 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre gecikme zammı tatbik edilerek
tahsil edilir.
Belediye
başkanları, belediyelerin tahsil ettikleri vergilerden il özel idarelerine ve
büyük şehir belediyelerine ödemeleri gereken payları, zamanında ve tam olarak
ödenmesini sağlamakla yükümlüdür. Bu yükümlülüğe uymayanlar adına, zamanında
ödenmeyen payların % 10'u tutarında ceza kesilir ve bu ceza 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca müşterek ve
müteselsilen sorumluluk esasına göre tahsil edilir.
D) 1319
sayılı Kanuna aşağıdaki geçici
madde eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE
19. - 8 inci maddenin birinci
fıkrası ile 18 inci madde hükümlerine göre, büyük şehir belediye sınırları ve
mücavir alanlar içinde uygulanan artırımlı vergi oranı, Adapazarı Büyük Şehir
Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde 2002 ila 2005 yıllarında
uygulanmaz. 27.6.1984 tarihli ve
3030 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin (b) fıkrasına göre Adapazarı Büyük Şehir
Belediyesine ayrılacak payın oranı, 2002 ila 2005 yıllarında % 5 olarak
uygulanır.
MADDE 5.
- 29.6.2001 tarihli ve 4705 sayılı Yurt Dışına Çıkışlardan Harç Alınması ve
4481 Sayılı Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 1 inci maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Madde 1. -
Yurt dışına çıkış yapan (Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti hariç) Türk
vatandaşlarından çıkış başına 70.000.000 lira harç alınır.
Bakanlar
Kurulu bu harçtan muaf tutulacaklar ile harcın ödenmesine ilişkin usul ve
esasları belirlemeye ve harç miktarını üç katına kadar artırmaya veya kanuni
haddine kadar indirmeye yetkilidir.
MADDE 6. - 27.6.1984 tarihli ve 3030
sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin
Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 18 inci maddesinin son fıkrası aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
Bakanlar
Kurulu, (b) fıkrasındaki % 3 pay oranını % 6 oranına kadar artırmaya veya kanuni
haddine kadar indirmeye yetkilidir. Bu payın % 40’ı bu miktardan düşülerek
ilgili belediye hesabına, kalan % 60’ı ise İller Bankası nezdindeki büyük şehir
belediyeleri hesabına yatırılır ve büyük şehir belediyelerine nüfuslarına göre
dağıtılır.
MADDE 7. - A) 7.11.1984 tarihli ve 3074 sayılı
Akaryakıt Tüketim Vergisi Kanununun 1 inci maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Madde
1. - Rafineri şirketleri, doğalgaz üretim şirketleri ve ithalatı gerçekleştiren
kuruluşlarca yapılan benzin türleri, likit petrol gazı, gazyağı, motorin, marine
diesel, kalorifer yakıtı, fuel-oil, nafta ve doğalgaz satışları akaryakıt
tüketim vergisine tâbidir. Ancak, naftaya uygulanan akaryakıt tüketim vergisi
normal benzine uygulanan miktardan aşağı olamaz ve nafta kullanan sanayi
kuruluşlarının kapasite kullanım belgelerinde gösterilen miktar bu vergiden
muaftır.
B) 3074
sayılı Kanunun 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Madde 2. -
Akaryakıt tüketim vergisinin mükellefi; bu verginin konusuna giren ürünlerin
satışını yapan rafineri şirketleri, doğalgaz üretim şirketleri ve ithalatı
gerçekleştiren kuruluşlardır.
C) 3074
sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının sonuna "Sıvılaştırılmış petrol gazı
çeşitleri (LPG, bütan, propan)" ibaresinden sonra gelmek üzere aşağıdaki ifade
eklenmiştir.
Doğalgaz
5.000TL/M³
D) 3074
sayılı Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasına "rafineri şirketleri" ibaresinden sonra gelmek üzere "doğalgaz
üretim şirketleri" ibaresi eklenmiştir.
MADDE 8.
- 27.6.1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 1 inci
maddesinin (C) bendine aşağıdaki (4)
numaralı alt bent eklenmiştir.
4- Görev
tazminatı, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz ve bu
tazminata hak kazanmada ve ödemelerde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır.
MADDE 9.
– Bu Kanunun;
a) 4 üncü
maddesinin (A), (B) ve (D) fıkraları 1.1.2002 tarihinden geçerli olmak üzere
yayımı tarihinde,
b) 4 üncü
maddesinin (C) fıkrası 1.3.2002 tarihinde,
c) 5 inci
maddesi ile 6 ncı maddesinin son cümlesi 1.2.2002 tarihinde,
d) 7 nci
maddesinin doğalgazla ilgili hükümleri 1.5.2002 tarihinde, diğer hükümleri
1.2.2002 tarihinde,
e) 8 inci
maddesi 15.1.2002 tarihinde,
f) Diğer
hükümleri yayımı tarihinde,
Yürürlüğe
girer.
MADDE 10.
– Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.