|
15 Ağustos 2002 Tarihli
Resmi Gazete
Sayı:
24847
Kanun
İş Kanunu, Sendikalar Kanunu ile Basın Mesleğinde Çalışanlarla
Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi
Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılması
Hakkında Kanun
| |
Kanun No. 4773 |
Kabul Tarihi : 9.8.2002 |
MADDE 1. — 25.8.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 6
ncı maddesinin başlığı ile (III) numaralı
bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş
ve aynı maddeye aşağıdaki bent eklenmiştir.
Sanayi, ticaret ve tarım işleri:
III. Bu Kanunun
uygulanması bakımından tarımdan sayılacak işler şunlardır:
a) Her çeşit meyveli ve meyvesiz bitkiler; çay, pamuk, tütün,
elyaflı bitkiler; turunçgiller; pirinç, baklagiller; ağaç, ağaççık, omca, tohum,
fide, fidan; sebze ve tarla ürünleri; yem ve süs bitkilerinin yetiştirilmesi,
üretimi, ıslahı, araştırılması, bunlarla ilgili her türlü toprak işleri, ekim,
dikim, aşı, budama, sulama, gübreleme, hasat, harman, devşirme, temizleme,
hazırlama ve ayırma işleri, hastalık ve zararlılarla mücadele, toprak ıslahı, çayır, mera,
toprak ve su korunması işleri,
b) Fidanlık ve ağaçlandırma, tabiî ve sunî tensil, orman koruma ve
bakımı (yangın dahil), orman imar ve ıslahı, tohum toplama, ormancılık araştırma
(sulama, dikim, yetiştirme, bakım), tali orman yolu yapımı ve onarımı,
amenajman, silvikültür, orman ürünleri istihsali, ana depolara nakil, son
depolarda istif ve tasnif, millî parkların yapım, bakım ve geliştirilmesi
işleri,
c) Her türlü iş ve gelir hayvanlarının (arı, ipek böceği ve
benzerleri dahil) yetiştirilmesi, üretimi, ıslahı ve bunlarla ilgili bakım,
güdüm, terbiye, kırkım, sağım ve ürünlerinin elde edilmesi, toplanması,
saklanması işleri ile bu hayvanların hastalık ve asalaklarıyla mücadele
işleri,
ç) 854 sayılı Deniz İş Kanunu hükümleri saklı kalmak kaydıyla,
kara ve su avcılığı ve bu yoldan elde edilen ürünlerin saklanması, taşınması ve
üretilmesi işleri.
IV. Yukarıda sayılan işler dışında kalan bir işin bu Kanunun
uygulanması bakımından sanayi, ticaret veya tarım işlerinden sayılıp
sayılmadığını belirlemeye, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ile Tarım ve Köyişleri
Bakanlığının görüşleri alınarak, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı
yetkilidir.
MADDE 2. — 1475
sayılı Kanunun 13 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve bu maddeden
sonra gelmek üzere aşağıdaki maddeler eklenmiştir.
Madde 13. — Süresi belirli olmayan sürekli hizmet akitlerinin
feshinden önce durumun diğer tarafa bildirilmesi gerekir.
Hizmet akdi;
a) İşi altı aydan az sürmüş olan işçi için, bildirimin diğer
tarafa yapılmasından başlayarak iki hafta sonra,
b) İşi altı aydan bir buçuk yıla kadar sürmüş olan işçi için,
bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak dört hafta sonra,
c) İşi bir buçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş olan işçi için,
bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak altı hafta sonra,
d) İşi üç yıldan fazla sürmüş işçi için, bildirimin diğer tarafa
yapılmasından başlayarak sekiz hafta sonra,
Feshedilmiş sayılır.
Bu süreler asgari olup sözleşmeler ile artırılabilir.
Bildirim şartına uymayan taraf bildirim süresine ilişkin ücret
tutarında tazminat ödemek zorundadır.
İşveren bildirim süresine ait ücreti peşin vermek suretiyle hizmet
akdini feshedebilir.
İşverenin bildirim şartına uymaması veya bildirim süresine ait
ücreti peşin ödeyerek akdi feshetmesi, 13/A, 13/B, 13/C, 13/D ve 13/E
maddelerinin uygulanmasına engel olmaz.
13/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13/B, 13/C, 13/D ve 13/E
maddelerinin uygulanma alanı dışında kalan işçilerin hizmet akdinin, fesih
hakkının kötüye kullanılarak sona erdirildiği durumlarda işçiye bildirim
sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödenir. Fesih için bildirim
şartına da uyulmaması ayrıca dördüncü fıkra uyarınca tazminat ödenmesini
gerektirir.
Feshin geçerli sebebe dayandırılması :
MADDE 13/A. — On veya
daha fazla işçi çalıştırılan işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan ve
işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili niteliğinde olmayan bir
işçinin belirsiz süreli hizmet akdini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden
veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan
geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
Aşağıdaki hususlar fesih için geçerli bir sebep oluşturmaz:
a) Sendika üyeliği veya çalışma saatleri dışında ya da işverenin
rızası ile çalışma saatleri içinde sendikal faaliyetlere katılmak,
b) İşyeri sendika temsilciliği veya işçi temsilciliği yapmış
olmak, yapmak veya temsilciliğe aday olmak,
c) Mevzuattan veya sözleşmeden doğan haklarını takip için işveren
aleyhine idarî veya adlî makamlara başvurmak veya bu hususta başlatılmış sürece
katılmak,
d) Irk, renk, cinsiyet, medenî hal, aile yükümlülükleri,
hamilelik, din, siyasî görüş, etnik veya sosyal köken,
e) 70 inci madde uyarınca kadın işçilerin çalıştırılmalarının
yasak olduğu sürelerde işe gelmemek,
f) Hastalık veya kaza nedeniyle 17 nci maddenin (I) numaralı
bendinin (b) fıkrasında öngörülen bekleme süresinde işe geçici olarak devam
etmemek.
İşçinin altı aylık kıdemi, aynı işverenin bir veya değişik
işyerlerinde geçen süreler birleştirilerek hesap edilir.
Akdin feshinde usul:
MADDE 13/B. — İşveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve
fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır.
İşveren bakımından beklenemeyecek haller hariç olmak üzere,
hakkındaki iddialara karşı savunması alınmadan bir işçinin belirsiz süreli
hizmet akdi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez.
Ancak, işverenin 17 nci maddenin (II) numaralı bendinde gösterilen sebeplerle
fesih hakkı saklıdır.
Fesih bildirimine itiraz ve usul:
MADDE 13/C. — Hizmet akdi feshedilen işçi, fesih bildiriminde
sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiası ile fesih
bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava
açabilir. Toplu iş sözleşmesinde hüküm varsa veya taraflar anlaşırlarsa
uyuşmazlık aynı sürede özel hakeme götürülür.
Feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene
aittir.
Dava seri muhakeme usulüne göre iki ay içinde sonuçlandırılır.
Mahkemece verilen kararın temyizi halinde, Yargıtay bir ay içinde kesin olarak
karar verir.
Geçersiz sebeple yapılan feshin sonuçları:
MADDE 13/D. — İşverence geçerli sebep gösterilmediği veya
gösterilen sebebin geçerli olmadığı mahkemece tespit edilerek feshin
geçersizliğine karar verildiğinde, işveren, işçiyi bir ay içinde işe başlatmak
zorundadır. İşçiyi başvurusu üzerine işveren bir ay içinde işe başlatmaz ise,
işçiye en az altı ay en çok bir yıllık ücreti tutarında tazminat ödemekle
yükümlü olur. Mahkeme feshin geçersizliğine karar verdiğinde, işçinin işe başlatılmaması
halinde ödenecek tazminat miktarını da belirler.
İşçinin mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı
süre içinde en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakları
kendisine ödenir.
Bildirim süresine ait
ücret işçiye peşin ödenmişse, bu tutar yukarıdaki hükümlere göre yapılacak
ödemeden mahsup edilir. İşçiye bildirim süresi verilmemiş veya bildirim süresine
ait ücret peşin olarak ödenmemişse, bu sürelere ait ücret tutarı ayrıca
ödenir.
İşçi, kesinleşen mahkeme kararının tebliğinden itibaren altı iş
günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. İşçi bu
süre içinde başvuruda bulunmazsa, işverence yapılmış olan fesih geçerli bir
fesih sayılır ve işveren sadece bunun hukukî sonuçları ile sorumlu olur.
Birinci, ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri sözleşmeler ile hiçbir
suretle değiştirilemez; aksi yönde sözleşme hükümleri geçersizdir.
Yeni işe girme:
MADDE 13/E. — Hizmet akdi feshedilen işçi yeni bir işe girer ve
mahkemece feshin geçersizliğine karar verilirse, önceki işine dönmek istemeyen
işçi durumu altı iş günü içinde önceki işverenine bildirir. Yazılı olarak
yapılacak bu bildirim üzerine belirsiz süreli hizmet akdi işverence geçerli bir
sebeple feshedilmiş gibi sayılır ve buna ilişkin hukukî sonuçlar
doğar.
MADDE 3. — 1475
sayılı Kanunun 8 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki "13" ibaresi, "13, 13/A,
13/B, 13/C, 13/D, 13/E" şeklinde, aynı Kanunun 14 üncü maddesinin onbirinci
fıkrasında yer alan "13 üncü maddenin (C) bendinde" ibaresi "13 üncü maddesinde"
şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 4. — 1475
sayılı Kanunun 17 nci maddesine aşağıdaki bent eklenmiştir.
IV. - İşçi, feshin (I), (II) ve (III) numaralı bentlerde öngörülen
sebeplere uygun olmadığı iddiası ile 13, 13/A, 13/B, 13/C, 13/D, 13/E madde
hükümleri çerçevesinde yargı yoluna başvurabilir.
MADDE 5. — 1475
sayılı Kanunun 24 üncü maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Toplu işçi çıkarma:
Madde 24. — İşveren; ekonomik, teknolojik, yapısal ve benzeri
işletme, işyeri ve işin gerekleri sonucu topluca veya bir ay içinde toplam en az
on işçinin iş akdini feshetmek istediğinde, bunu en az otuz gün önceden bir yazı
ile işyeri sendika temsilcilerine veya işçi temsilcilerine, ilgili bölge
müdürlüğüne ve
Türkiye İş Kurumuna bildirir.
Bu bildirimde işçi çıkarmalarının sebepleri, çıkarılacak işçi
sayısı ve grupları ve işe son verme işlemlerinin ne kadarlık bir zaman diliminde
gerçekleşeceğine ilişkin bilgilerin bulunması zorunludur.
Bildirimden sonra temsilcilerle işveren arasında yapılacak görüşmelerde, toplu işçi
çıkarmanın önlenmesi ya da çıkarılacak işçi sayısının azaltılması yahut
çıkarmanın işçiler açısından olumsuz etkilerinin en aza indirilmesi konuları ele
alınır. Görüşmelerin sonunda toplantının yapıldığını gösteren bir belge
düzenlenir.
Fesih bildirimleri, işverenin toplu işçi çıkarma isteğini bölge
müdürlüğüne bildirmesinden otuz gün sonra hüküm doğurur.
İşyerinin bütünüyle kapatılarak kesin ve devamlı suretle faaliyete
son verilmesi halinde, işveren sadece durumu en az otuz gün önceden ilgili bölge
müdürlüğüne ve Türkiye İş Kurumuna bildirmek ve işyerinde ilân etmekle
yükümlüdür.
Mevsim ve kampanya işlerinde çalışan işçilerin işten çıkarılmaları
hakkında, işten çıkarma bu işlerin niteliğine bağlı olarak yapılıyorsa, toplu
işçi çıkarmaya ilişkin hükümler uygulanmaz.
İşveren, toplu işçi çıkarılmasına ilişkin hükümleri 13/A, 13/B,
13/C, 13/D ve 13/E maddeleri hükümlerinin uygulanmasını engellemek amacıyla
kullanamaz; aksi halde işçi sözü edilen maddelere göre dava
açabilir.
MADDE 6. — 1475
sayılı Kanunun 98 inci maddesinin (A) bendinin (3) numaralı alt bendinde yer
alan "13 üncü maddenin (A) bendinde" ibaresi, "13 üncü maddede" şeklinde, aynı
maddenin (B) bendinde yer alan "24 üncü maddesindeki hükümlere aykırı olarak
işçi çıkaran veya işyerine yeni işçi alan işveren veya vekiline işten çıkardığı
veya işe aldığı her işçi için" ibaresi "24 üncü maddesindeki hükümlere aykırı
hareket eden işveren veya vekiline" şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 7. — 1475
sayılı Kanuna aşağıdaki madde eklenmiştir.
EK MADDE 4. – Tarımdan sayılan işlerde çalışanların, çalışma
koşullarına ilişkin hükümleri, hizmet akdî, ücret, işin düzenlenmesi ile ilgili
hususlar altı ay içinde çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir.
MADDE 8. — 1475
sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 13. — İşyeri temsilcileri ile ilgili olarak yeni bir
düzenleme getirilinceye kadar, işyerinde sendika temsilcilerinin bulunmadığı
hallerde, o işyerinde çalışan işçiler tarafından 2821 sayılı Sendikalar
Kanununun 34 üncü maddesinde belirlenen sayıda seçilecek işçi temsilcileri görev
yaparlar.
MADDE 9. — 5.5.1983
tarihli ve 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 30 uncu maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Madde 30. — İşyeri
sendika temsilcisinin belirsiz süreli hizmet akdinin işveren tarafından feshinde
1475 sayılı İş Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.
Temsilcinin hizmet akdinin sadece temsilcilik faaliyetlerinden
dolayı feshedilmesi halinde, 1475 sayılı Kanunun 13/D maddesinin birinci fıkrası
uyarınca en az bir yıllık ücreti tutarında tazminata hükmedilir.
İşveren, yazılı rızası olmadıkça işyeri temsilcisinin çalıştığı
işyerini değiştiremez veya işinde esaslı bir tarzda değişiklik yapamaz. Aksi
halde değişiklik geçersiz sayılır.
MADDE 10. — 2821
sayılı Kanunun 31 inci maddesinin altıncı fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
İşverenin, hizmet akdinin feshi dışında, üçüncü ve beşinci fıkra
hükümlerine aykırı hareket etmesi halinde, işçinin bir yıllık ücret tutarından
az olmamak üzere tazminata hükmedilir. Sendika üyeliği veya sendikal
faaliyetlerden dolayı hizmet akdinin feshi halinde ise, 1475 sayılı Kanunun
13/A, 13/B, 13/C, 13/D ve 13/E madde hükümleri uygulanır. Ancak, 1475 sayılı Kanunun
13/D maddesinin birinci fıkrası uyarınca ödenecek tazminat işçinin bir yıllık
ücret tutarından az olamaz.
854 sayılı Deniz İş Kanunu, 5953 sayılı Basın Mesleğinde
Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun ile
818 sayılı Borçlar Kanununa tâbi olan işçiler ve tarımdan sayılan işlerde
çalışanlar ile 1475 sayılı Kanunun 13/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca,
aynı Kanunun 13/A, 13/B, 13/C, 13/D ve 13/E maddelerinin uygulanma alanı dışında
kalan işçinin sendika üyeliği veya sendikal faaliyetlerden dolayı hizmet akdinin
feshi iddiası ile açacağı davada, ispat yükümlülüğü işverende olmak üzere 5521
sayılı İş Mahkemeleri Kanununun genel hükümleri uygulanır. İşçiye ödenecek
tazminat miktarı için, altıncı fıkra hükmü esas alınır.
İşçinin iş kanunları ve diğer kanunlara göre haiz olduğu bütün
hakları saklıdır.
MADDE 11. —
25.8.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 5 inci maddesinin birinci
fıkrasının (2) numaralı bendi "50’den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım
işlerinin yapıldığı iş yerlerinde" şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 12. — 13.6.1952 tarihli ve 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla
Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun değişik 6 ncı
maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
1475 sayılı Kanunun 13/A, 13/B, 13/C, 13/D, 13/E ile 24 üncü
maddeleri hükümleri kıyas yoluyla uygulanır.
MADDE 13. — Bu
Kanun 15 Mart 2003 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe
girer.
MADDE 14. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.
14/8/2002 |