ÇEŞİTLİ KANUNLARDA VE
MALİYE BAKANLIĞININ
TEŞKİLÂT VE GÖREVLERİ HAKKINDA
KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK
19
Temmuz 2003 Tarihli Resmi Gazete
Sayı:
25173
Kabul
Tarihi: 3.7.2003
Kanun
No: 4916
MADDE 1. —
29.6.2001 tarihli ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların
Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında
Kanunun 1 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Amaç
Madde 1. — Bu Kanunun amacı; Hazineye ait taşınmazların daha kısa
sürede ekonomiye kazandırılmasıdır. Bu Kanunda geçen Bakanlık deyimi Maliye
Bakanlığını ifade eder.
MADDE 2. — 4706
sayılı Kanunun 2 nci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bakanlar Kurulu kararı ile tahsisin kaldırılması ve satış
Madde 2. — Hazineye ait taşınmazlardan, tahsisli olanların
ekonomiye kazandırılması amacıyla tahsislerinin kaldırılmasına, Bakanlığın
teklifi üzerine, Bakanlar Kurulunca da karar verilebilir. Bu taşınmazların
satışı öncelikle yapılır.
MADDE 3. — 4706
sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının sonunda yer alan "Bu Kanun
hükümlerine göre belirlenecek rayiç bedel üzerinden doğrudan satılabilir."
cümlesi "Rayiç bedel üzerinden doğrudan satılabilir." şeklinde ve aynı fıkranın
(b), (c) ve (f) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, bu fıkraya aşağıdaki
(g) ve (h) bentleri ile ikinci fıkranın sonuna "(e) ve (f) bentlerine göre
satılan yerlerin satış amacı dışında kullanılamayacağı hususunda tapu kütüğünün
beyanlar hanesine şerh konulur." cümlesi ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra
eklenmiştir.
b) Üzerinde çeşitli amaçlarla kişiler lehine sınırlı ayni hak
tesis edilmiş ise, zemini ile üzerindeki bina ve tesislerin Hazineye geçmesi
gereken kısmı, talep edilmesi halinde hak lehdarlarına,
c) Hisse oranı yüzde kırkı, hisse miktarı uygulama imar planı
sınırları içinde dörtyüz, dışında ise dörtbin metrekareyi aşmamak kaydıyla
talepte bulunan hissedarlarına,
f) Kuruluş amaçlarında kullanılmak ve ticari faaliyete konu
edilmemek üzere; kanunla kurulmuş kurum ve kuruluşlar ile kamu kurumu
niteliğindeki meslek kuruluşlarına,
g) Tapu kayıtlarında tapu fazlalıklarının Hazineye ait olduğuna
ilişkin şerh bulunan taşınmazlardaki fazlalıklar, tapu malikine veya
mirasçılarına,
h) Serbest bölge olarak
kullanılmak üzere, bu amaçla tahsis edilmiş taşınmazlar da dahil, gerçek veya
özel hukuk tüzel kişilerine,
Hazineye ait taşınmazlar, plan kararlarına uyulmak kaydıyla;
organize hayvancılık yapacaklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına, küçük sanayi
sitesi yapılmak üzere bu amaçla kurulmuş kooperatifler ile kamu kurum ve
kuruluşlarına, borsa yapılmak üzere ticaret borsalarına, serbest bölge olarak
kullanılmak üzere, bu amaçla tahsis edilmiş taşınmazlar da dahil, kamu kurum ve
kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, teknoloji
geliştirme bölgelerinde yönetici şirkete, üzerinde en az yirmibeşmilyon ABD
Doları karşılığı Türk Lirası tutarında ve en az yüz kişi istihdam sağlayacak
sınai yatırım yapacaklara, toplu konut üretmek amacıyla Toplu Konut İdaresi Başkanlığına,
492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesinde yer alan harca esas değer
üzerinden doğrudan satılabilir. Bu yerlerin amacı dışında kullanılamayacağına
dair tapu kütüğüne şerh konulur.
MADDE 4. — 4706
sayılı Kanunun 5 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Madde 5. — Hazineye ait taşınmazların satış bedeli taksitle de
ödenebilir. Taksitle ödeme halinde, satış bedelinin en az dörtte biri peşin,
kalanı en fazla iki yılda ve taksitlerle kanunî faizi ile birlikte
ödenir.
Taksitli satışlarda taksit tutarını ve kanunî faizlerini
karşılayacak miktarda kesin ve süresiz banka teminat mektubu verilmesi veya
satışı yapılan taşınmazın üzerinde 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümleri
uyarınca Hazine lehine kanunî ipotek tesis edilmesi halinde, taşınmaz alıcısı
adına devredilir.
Taksitlendirme dışında
bırakılacak bedel ile taksit süresi ve sayısını köy sınırları veya belediye ve
mücavir alan sınırları itibarıyla belirlemeye Bakanlık yetkilidir.
16.2.1995 tarihli ve 4070 sayılı Kanuna göre yapılan satışlarda
bedelin taksitle ödenmesi halinde, taksitle ödenecek kısma faiz uygulanmaz.
Belediye ve mücavir alan sınırları içindeki Hazineye ait
taşınmazların satış bedellerinin tahsil edilen kısmından öncelikle yerinde
muhafaza edilemeyen yapıların tasfiyesinde kullanılmak şartıyla % 10'u, ilgili
belediyelerin 20.7.1966 tarihli ve 775 sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulan
fon hesabına aktarılır. Kalan kısmından ise ilgili belediyeye % 30, varsa
büyükşehir belediyesine % 10 oranında pay verilir. Belediye mücavir alan sınırları
dışındaki köylerde bulunan Hazine taşınmazlarının satış bedellerinin tahsil
edilen kısmından, % 25 oranında; dörtte biri ilgili köy tüzel kişiliğine ödenmek
ve kalanı diğer köylere götürülecek hizmetlerde kullanılmak üzere, il özel
idarelerine pay verilir. Bu paylar tahsilini takip eden ayın yirmisine kadar
ilgili idarelerin hesaplarına aktarılır. Belediyelere veya köy tüzel
kişiliklerine yapılan satış ve devirlerden elde edilen gelirler ile özel ödenek
kaydedilen satış
gelirlerinden pay verilmez.
Belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup Bakanlıkça tespit
edilecek alanlarda bulunan, Hazineye ait taşınmazlardan, 31.12.2000 tarihinden
önce üzerinde yapılanma olanlar; öncelikle yapı sahipleri ile bunların kanunî
veya akdi haleflerine satılmak ya da genel hükümlere göre değerlendirilmek üzere
ilgili belediyelere bedelsiz olarak devredilir. Bu şekilde devredilen
taşınmazlar, haczedilemez ve üzerinde üçüncü kişiler lehine herhangi bir sınırlı
ayni hak tesis edilemez. Bu taşınmazlar belediyelerce öncelikle talepleri üzerine yapı
sahipleri ile bunların kanunî veya akdi haleflerine, rayiç bedel üzerinden
doğrudan satılır. Bu suretle yapılacak satışlarda satış bedeli, en az dörtte
biri peşin ödenmek üzere üç yıla kadar taksitlendirilebilir. Taksit tutarlarına
kanunî faiz oranının yarısı uygulanır. Taksitle satışa esas bedel ile taksit
süresi ve sayısını belirlemeye belediyeler yetkilidir.
Bu taşınmazların öncelikle imar planları ve imar uygulaması
yapılır. Belediyelerce imar planı ve/veya imar uygulaması yapılmadan kadastral
parsel üzerinden yapılan satışlarda, düzenleme ortaklık paylarına ilave olarak,
satışı yapılan arazinin düzenlemeden önceki yüzölçümünün % 20'sinin, satış
bedelinden aynı oranda düşülmek kaydıyla eğitim ve sağlık tesisleri ile diğer resmî tesis
alanları için ayrılabileceğine ve bu amaçla ayrılan alanların bedelsiz ve
müstakil parsel şeklinde Hazine adına resen tescil edileceğine dair tapu
kütüğüne şerh konulur.
Yapılacak yazılı tebligat tarihinden itibaren altı ay içinde satın
alınma talebinde bulunulmayan veya üzerinde yapılanma olmayan ve bu madde
kapsamında devredilen taşınmazlar genel hükümlere göre belediyece satılabilir.
Devir tarihinden itibaren üç yıl içinde belediyece satılamayan
taşınmazlar,
belediyelerin muvafakatine ve hükme gerek olmaksızın Hazine adına resen tescil
edilir.
Belediyece satılan taşınmazların satış bedelleri, alıcıları
tarafından Bakanlıkça belirlenecek saymanlık hesabına yatırılır. Bu bedeller
hiçbir şekilde haczedilemez. Tahsil edilen bedellerden beşinci fıkraya göre pay
ayrılır.
Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Hazineye ait
taşınmazlar üzerinde yapılan her türlü yapı ve tesisler, başka bir işleme gerek
kalmaksızın Hazineye intikal eder. Yapı ve tesisleri
yapanlar herhangi bir hak ve tazminat talep edemezler.
MADDE 5. — 4706
sayılı Kanunun 6 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Madde 6. — 21.7.1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca, sit alanı ilan edilmiş ve onanlı koruma
amaçlı imar planında kesin inşaat yasağı getirilmiş arsa ve arazilerin, Hazineye
ait taşınmazlarla değiştirilmesi işlemlerinde, taşınmaz maliklerinin kabul
etmesi halinde Hazineye ait taşınmazların satış işlemlerinde ödeme aracı
olarak kabul
edilmek üzere, taşınmazın bedelini gösteren bir belge verilir.
Belgenin işleme tâbi tutulacağı tarihteki bedeli, belgede yazılı
bedele kıymet takdir tarihinden itibaren kanunî faiz uygulanmak suretiyle tespit
edilir.
MADDE 6. — 4706
sayılı Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş,
ikinci fıkrasında yer alan "5 inci maddenin dördüncü fıkrasında" ibaresi "5 inci
maddenin altıncı fıkrasında" şeklinde değiştirilmiş ve maddenin sonuna aşağıdaki
fıkralar eklenmiştir.
Hazineye ait
taşınmazların değerlendirilmesi ile ilgili işlemlerde Bakanlık tarafından
istenilen bilgi ve belgeler, kamu kurum ve kuruluşlarınca öncelikle gönderilir
ve görüş yazıları en geç iki ay içinde cevaplandırılır. Bu süre içinde cevap
verilmediği takdirde olumlu görüş verilmiş sayılır. İfraz, tevhit, tescil ve tespit
işlemleri imar mevzuatındaki kısıtlamalara tâbi olmaksızın ve herhangi bir
ücret, bedel ve gider karşılığı talep edilmeksizin ilgili kuruluşlarca talebi
izleyen iki ay içinde yerine getirilir.
İhale komisyonları, gerektiğinde basın ve yayın organlarının satış
işlemlerini izlemesi de dahil olmak üzere, ihalenin rekabet ve açıklık
ilkelerine uygun şekilde yapılmasını sağlayan her türlü tedbiri alır. Onaylanan
ihale kararları, kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla internet aracılığı ile ayrıca
yayınlanır.
Hazineye ait taşınmazların satışında, kiraya verilmesinde veya
sınırlı aynî hak tesisinde; 4.1.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kanuna tâbi
olmaksızın, 28.7.1981 tarihli ve 2499 sayılı Kanuna tâbi ekspertiz şirketlerine
değer tespit ettirilebilir. Ayrıca, ilan, reklam veya pazarlama gibi konularda
hizmet satın alınabilir.
MADDE 7. — 4706
sayılı Kanuna 7 nci maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki 7/A maddesi
eklenmiştir.
MADDE 7/A. — Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerin
kiralanması, satışı, sınırlı ayni hak tesisi veya ön izin verilmesi ihalelerinde
tahmini bedelin % 3'ünden az olmamak üzere % 30'una kadar geçici teminat
alınabilir.
MADDE 8. — 4706 sayılı Kanuna 7/A maddesinden sonra gelmek üzere
aşağıdaki 7/B maddesi eklenmiştir.
MADDE 7/B. — Hazineye ait taşınmazlar; imar planlarına uygun
olarak konut yapılmak amacıyla rayiç bedel üzerinden konut yapı
kooperatiflerine, kooperatif birliklerine veya bu birliklerin oluşturduğu üst
birliklere, bunlar arasında yapılacak ihale ile satılabilir. Bunların ihaleye
katılabilmeleri için, ihale konusu taşınmazın tahmini bedelinin dörtte birini
bir bankada adlarına açılan hesapta bloke etmeleri şarttır. Bu taşınmazların satış amacı dışında
kullanılamayacağına, amacı dışında kullanıldığının tespiti halinde, satılan
taşınmazın satış bedelinin faizsiz iade edilerek Hazinece geri alınacağına dair
tapu kütüğüne şerh konulur. Bu maddeye göre satılan taşınmazlarla
ilgili olarak
yapılacak imar uygulaması sonucunda kamu hizmet alanlarına ayrılan yerler,
bedelsiz ve müstakil parsel olarak Hazine adına resen tescil
edilir.
MADDE 9. — 4706
sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 4. — Vakıflar Genel Müdürlüğüne veya mazbut vakıflar
ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait, üzerinde toplu yapılaşma bulunan
taşınmazlar, Hazineye ait taşınmazlar ile trampa edilebilir. Trampaya ilişkin
usul ve esaslar taşınmaz maliki veya idare ve temsil eden kamu kurum ve
kuruluşunun
bağlı, ilgili veya ilişkili olduğu Bakanlık ile Maliye Bakanlığı arasında
müştereken belirlenir.
GEÇİCİ MADDE 5. — 22.9.1969 tarihli ve 6/12421 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararı uyarınca, Gemi Yapım Sanayi Bölgesi olarak tespit edilen İstanbul
İli, Tuzla İlçesinde bulunan Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ile
Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde, bu karar uyarınca,
tersane ve benzeri tesisler kurmak amacıyla, adlarına kamu arazisi tahsis
edilerek lehlerine irtifak hakkı tesis edilen veya kullanma izni verilen ve bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce, ilgili bakanlıkların iznine tâbi
işlemleri izinsiz olarak gerçekleştiren veya sözleşmelerine aykırı davranan
yatırımcılar hakkında açılan davalardan; tahsise konu taşınmazın emlak vergisi
asgari metrekare vergi değerleri esas alınarak hesaplanan değerin yüzde biri ile
dava masraflarını defaten ödemeleri, sözleşmeden doğan mali yükümlülüklerini
yerine getirmeleri, yatırımcıların açtıkları davalardan vazgeçmeleri ve
ilgili
bakanlıklar ile yeniden sözleşme yapmaları kaydıyla vazgeçilir, bu şartların
yerine getirilmesi kaydıyla, dava açılması gerekenler için ise dava açılmaz ve
tahsisleri devam eder.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, ilgili
bakanlıkların görüşü alınarak Maliye Bakanlığınca belirlenir.
MADDE 10. —
12.4.2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 4 üncü
maddesinin yedinci fıkrasında yer alan "2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 13
üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen Komisyonca günün rayicine göre
takdir edilecek bedelleri" ifadesi "492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü
maddesinde yer alan harca esas değerleri " şeklinde
değiştirilmiştir.
MADDE 11. —
16.2.1995 tarihli ve 4070 sayılı Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında
Kanunun 3 üncü maddesinde yer alan "31.12.1993" ibaresi, "31.12.2002" olarak
değiştirilmiştir.
MADDE 12. — 4070
sayılı Kanunun 5 inci maddesinde yer alan "31.12.1993" ibaresi "31.12.2002"
olarak değiştirilmiştir.
MADDE 13. — 4070
sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Hazineye ait tarım arazilerindeki Hazine hissesi, talepte bulunan
hissedarlara takdir edilecek bedel üzerinden doğrudan
satılabilir.
MADDE 14. — 4070
sayılı Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş
ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Hazineye ait tarım arazileri, 31.12.2002 tarihinden önce beş yıl
süreyle fiilen tarımsal amaçla kullanılması ve bu hususun Hazinece belirlenmiş
olması şartıyla, kullananlara doğrudan satılabilir.
Hazineye ait taşınmazlardan, mülga 28.6.1966 tarihli ve 766 sayılı
Kanunun 37 nci maddesi gereğince üzerine şerh konulmuş ve 21.6.1987 tarihli ve
3402 sayılı Kanunun 46 ncı maddesine göre ilgililerince talep ve dava edilmemiş
olanlar ile davaları devam edenlerden davadan vazgeçenlere, birinci fıkradaki
şartlar aranmaksızın tapuda adına şerh bulunanlara veya bunların yasal
mirasçılarına doğrudan satılabilir.
MADDE 15. — 4070
sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
31.12.2002 tarihinden önce Hazineye ait tarım arazilerini
kullananlardan, doğrudan satış hakkından yararlanamamış olanlar veya bunların
kanunî mirasçıları; taşınmazı fiilen kullanmaları ve bu hususun Hazinece
belirlenmiş olması şartıyla, satışa çıkarılacak bu arazileri öncelikli alım
hakkına sahiptir.
MADDE 16. — 4070
sayılı Kanunun 10 uncu maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Amaç dışı kullanım
Madde 10. — Bu Kanuna göre satılan tarım arazileri on yıl süre ile
tarım dışı amaçlarla kullanılamaz, bu husus tapu kütüğünün beyanlar hanesine
yazılır. Bu süre sonunda tarım dışı amaçla kullanım Tarım ve Köyişleri
Bakanlığından alınacak izne tâbidir.
MADDE 17. — 4070
sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 2. — Bu Kanunun 5, 6, 7 ve 8 inci maddelerine göre
taşınmaz satın almak isteyenlere bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
iki yıllık başvuru süresi tanınır. Bu süreyi Bakanlar Kurulu bir defaya mahsus
olmak üzere bir yıla kadar uzatabilir. Bu sürenin geçmesi ile her türlü talep
hakkı düşer ve söz konusu taşınmazlar genel hükümlere göre satılır.
Mülga 28.6.1966 tarihli ve 766 sayılı Kanunun 37 nci maddesi
gereğince konulan şerhler, bu taşınmazların Kanunun 7 nci maddesinin üçüncü
fıkrasına göre satın alınmaması halinde, tapu idarelerince resen
kaldırılır.
MADDE 18. —
22.11.1984 tarihli ve 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair
Tarım Reformu Kanununun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu arazi, bu Kanunun amaçları gözetilerek, uygulayıcı kuruluşça
uygun görüldüğü takdirde; satılmak, sınırlı ayni hak tesis edilmek, kiralanmak,
21.1.1998 tarihli ve 4325 sayılı Kanun amaçlarında kullanılmak veya kendilerine
özel kanunlarla verilen görev ve yetki içinde kullanmaları şartı ile kamu
kuruluşlarına tahsis edilmek üzere, Hazinenin tasarrufuna
bırakılabilir.
MADDE 19. —
22.12.1934 tarihli ve 2644 sayılı Tapu Kanununun 35 inci maddesi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
Madde 35. — Karşılıklı olmak ve kanunî sınırlamalara uyulmak
kaydıyla, yabancı uyruklu gerçek kişiler ile yabancı ülkelerde bu ülkelerin
kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip ticaret şirketleri, Türkiye
Cumhuriyeti sınırları içinde taşınmaz edinebilirler. Karşılıklılık ilkesinin
uygulanmasında, yabancı devletin taşınmaz ediniminde kendi vatandaşlarına veya
yabancı ülkelerde bu ülkelerin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip
ticaret şirketlerine tanıdığı hakların, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına veya ticaret
şirketlerine de tanınması esastır.
Türkiye Cumhuriyeti ile arasında karşılıklılık olmayan devlet
vatandaşlarının kanunî miras yoluyla edindikleri taşınmazlar ile kanunî
kısıtlamalara tâbi alanlardaki taşınmazlar, intikal işlemleri yapılarak tasfiye
edilir ve bedele çevrilir.
Yabancı uyruklu gerçek kişiler ile yabancı ülkelerde bu ülkelerin
kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip ticaret şirketlerinin otuz
hektardan fazla taşınmaz edinebilmesi Bakanlar Kurulunun iznine tâbidir. Kanunî
miras yoluyla intikal eden taşınmazlar için bu hüküm uygulanmaz. Yabancı uyruklu
gerçek kişilerin, kanunî miras dışında ölüme bağlı tasarruflar yoluyla otuz
hektardan fazla taşınmaz edinebilmesi de Bakanlar Kurulunun iznine bağlıdır.
İzin verilmez ise, fazla miktar tasfiye edilerek bedele
çevrilir.
Yabancı uyruklu gerçek kişiler ile yabancı ülkelerde bu ülkelerin
kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip ticaret şirketleri lehine,
taşınmaz üzerinde sınırlı ayni hak tesis edilmesi halinde karşılıklılık şartı
aranmaz.
Kamu yararı ve ülke güvenliği bakımından, bu maddenin
uygulanmayacağı yerleri belirlemeye Bakanlar Kurulu
yetkilidir.
MADDE 20. —
8.9.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 51 inci maddesinin
birinci fıkrasının (h) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
h) Hazinenin veya Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün mülkiyetinde
veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdeki baraj, dalyan, voli
yerleri, göller, havuzlar, nehirler ve nehir ağızlarındaki av yerleri ile deniz
ve iç sularda belirlenmiş yerlerdeki su ürünleri üretim hakkının, 22.3.1971
tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununa göre il özel idarelerince kiraya
verilmesi,
MADDE 21. —
22.3.1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun 4 üncü maddesi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
Madde 4. — Hazinenin veya Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün
mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdeki baraj,
dalyan, voli yerleri, göller, havuzlar, nehirler ve nehir ağızlarındaki av
yerleri ile deniz ve iç sularda belirlenmiş yerlerdeki su ürünleri üretim hakkı;
öncelikle o yerde kurulan, üyeleri beş yıldan az olmamak üzere üretim bölgesinde
ikamet eden, münhasıran su ürünü üretim ve pazarlaması ile iştigal eden
kooperatif, kooperatif birliği veya köy birliklerine başta Çevre ve Orman Bakanlığı
ile Kültür ve Turizm Bakanlığı olmak üzere ilgili bakanlıkların görüşü alınarak
Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca tespit edilecek esaslar dahilinde, 2886 sayılı
Devlet İhale Kanunu esaslarına göre, gelirleri kendilerine ait olmak üzere il özel idarelerince
kiraya verilir.
Bu yerleri kiralayan kooperatif, kooperatif birliği veya köy
birlikleri bu haklarını başkalarına devredemezler.
Kooperatif, kooperatif birliği veya köy birlikleri tarafından
kiralanmadığı takdirde bu üretim yerleri, ilgili bakanlıkların görüşü alınarak,
diğer talep sahiplerine 2886 sayılı Kanuna göre kiraya verilir.
Kira şartnamelerinin teknik şartları ve süreleri, su ürünü üretim
yerlerinin özellikleri dikkate alınarak ilgili bakanlıklarca tespit
olunur.
MADDE 22. —
16.12.1960 tarihli ve 167 sayılı Yeraltı Suları Hakkında Kanunun 4 üncü
maddesinin üçüncü fıkrasının sonuna aşağıdaki cümleler eklenmiştir.
Bu miktarı aşan sular ile sulama, kullanma ve işlenerek veya doğal
haliyle içme suyu olarak satılmak üzere çıkarılan yeraltı suları, Hazinenin özel
mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdeki kaynak
suları, 2886 sayılı Kanun hükümlerine uyularak il özel idarelerince kiraya
verilir. Tahsil edilen kira gelirinden; yer altı veya kaynak suyunun çıktığı yer, köy
sınırları içinde ise o yerdeki köy tüzel kişiliğine %15, belediye sınırları
içinde ise ilgili belediyeye % 25 oranında pay verilir.
MADDE 23. —
13.12.1983 tarihli ve 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilât ve Görevleri
Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesinin (b) bendi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
b) Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazların satışı,
kiralanması, trampası ve üzerinde sınırlı ayni hak tesisi, Devletin hüküm ve
tasarrufu altındaki yerlerin kiralanması ve bu yerler için gerekli görülen
hallerde kullanma izni verilmesi işlemleriyle ormanlar ve Devletin hüküm ve
tasarrufu altındaki diğer yerler ile Devletin özel mülkiyetindeki yerlerde
bulunan taş, kum, çakıl ve toprak ocaklarının kiraya verilmesi işlemlerini
yapmak,
MADDE 24. —
29.6.1938 tarihli ve 3533 sayılı Umumî, Mülhak ve Hususî Bütçelerle İdare Edilen
Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususî
İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilâfların Tahkim Yolile Halli
Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinde yer alan "uyuşmazlık gayrimenkule ilişkinse o
gayrimenkulün bulunduğu yerin" ibaresi "taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda,
taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin" olarak
değiştirilmiştir.
MADDE 25. —
16.5.1987 tarihli ve 3360 sayılı Kanunla değişik 13 Mart 1913 tarihli İl Özel
İdaresi Kanununun 78 inci maddesine aşağıdaki (16) numaralı bent
eklenmiştir.
16- Genel bütçeye dahil
dairelerle katma bütçeli idarelerin yürüttükleri hizmetler için gerekli cari ve
yatırım nitelikli giderlerini karşılamak amacıyla, valilerin yetki ve
sorumluluğunda olmak üzere il özel idarelerince katkı sağlanabilir. Sağlanacak
olan bu katkıların tahsis ve kullanım esasları valilik ve ilgili kuruluşlarca yapılacak
protokolle belirlenir. Bu protokollerin bir örneği bilgi amacıyla Maliye
Bakanlığına gönderilir.
Yatırım nitelikli katkı tutarlarının kullanılabilmesi için Devlet
Planlama Teşkilâtı Müsteşarlığınca yılı yatırım programı ile ilişkilendirilmesi
zorunludur.
MADDE 26. —
21.1.1998 tarihli ve 4325 sayılı Olağanüstü Hal Bölgesinde ve Kalkınmada
Öncelikli Yörelerde İstihdam Yaratılması ve Yatırımların Teşvik Edilmesi ile 193
sayılı Gelir Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 8 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Hazineye" ibaresinden sonra gelmek üzere
"katma bütçeli kuruluşlara, belediyelere veya il özel idarelerine" ibaresi,
dördüncü fıkrasında yer alan "Hazinece" ibaresinden sonra gelmek üzere "katma bütçeli
kuruluşlarca, belediyelerce veya il özel idarelerince" ibaresi, beşinci
fıkrasında yer alan "Hazine" ibaresinden sonra gelmek üzere "katma bütçeli
kuruluşlar, belediyeler veya il özel idareleri" ibaresi ile dördüncü fıkrasının sonuna
"Devredilen arazi veya arsa üzerindeki toplam yatırımın yarısından fazlasının
tamamlanmış olması ve yatırımcının talep etmesi halinde, devredilen arazi veya
arsanın rayiç bedeli tahsil edilerek tapu kayıtlarındaki şerh terkin
edilir." cümlesi
eklenmiştir.
MADDE 27. — 25.2.1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanununun 9 uncu maddesine altıncı
fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunan, Devletin
hüküm ve tasarrufu altında veya Hazinenin özel mülkiyetindeki arazilerin mera,
yaylak ve kışlak olarak tespit ve tahdit çalışmalarından önce Maliye
Bakanlığından izin alınır.
MADDE 28. — 4342
sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına, (d) bendinden sonra gelmek
üzere aşağıdaki (e) bendi eklenmiştir.
e) 18.3.1924 tarihli ve 442 sayılı Köy Kanununun 13 ve 14 üncü
maddeleri kapsamında kullanılmak üzere ihtiyaç duyulan,
MADDE 29. — 4342
sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
e) Tahsis amacının değiştirilmesi için başvuruda bulunan gerçek ve
tüzel kişilerden, bu Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine
göre yapılan tahsis değişiklikleri hariç, tahsis amacı değiştirilen meradan elde
olunacak yirmi yıllık ot geliri esas alınarak, komisyonca tespit edilecek
miktarda alınacak ücret,
MADDE 30. —
27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Büyük Şehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında
Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 18 inci
maddesinin son fıkrasının ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Bu payın % 40'ı doğrudan ilgili belediye hesabına yatırılır, kalan
% 60'ı ise büyükşehir belediyelerine nüfuslarına göre dağıtılır. Hesaplama ve
dağıtım işlemleri Maliye Bakanlığınca yapılır.
MADDE 31. —
16.5.1984 tarihli ve 3007 sayılı Gümrük Mevzuatına Göre Tasfiye Edilecek Eşya
Hakkında Döner Sermaye Kanununun 7 nci maddesinde yer alan "% 10'u" ibaresi "%
50'si" olarak değiştirilmiştir.
MADDE 32. — 13.10.1983 tarihli ve 2918
sayılı Karayolları Trafik Kanununun
114 üncü maddesinin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Trafik para cezaları kredi kartı ile de ödenebilir. Kredi kartı
ile yapılan tahsilatın saymanlık hesaplarına aktarılma süresi ile uygulamaya
ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir.
MADDE 33. —
29.4.1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Ofisi Kanununun 2 nci maddesinin birinci
fıkrasının (c) bendinin sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.
Genel Müdürlük mülkiyetinde olup, ihale suretiyle satılan, ancak
yapılan satış işlemleri yargı kararları ile iptal edilerek kamu malına
dönüştürülen, satışa konu arazi ve arsaların maliklerine; ihale bedellerinin
güncelleştirilmiş değeri veya emsali değerdeki, Genel Müdürlük mülkiyetinde
bulunan ya da Genel Müdürlükçe imkân dahilinde sağlanacak en yakın arazi ve arsalardan
vermeye,
MADDE 34. —
5.6.1935 tarihli ve 2762 sayılı Vakıflar Kanununa aşağıdaki ek madde
eklenmiştir.
EK MADDE 1. — Vakıflar Genel Müdürlüğüne, mazbut vakıflar ile
mülhak vakıflara ait taşınmazların onarım veya inşa karşılığı kiralanmalarında,
onarım ve inşa bedeli göz önüne alınarak, kira süresi, ilgili Bakanın onayı ile
yirmidokuz yıla kadar tespit edilebilir.
MADDE 35. — 2762
sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 2. — Vakıflar Genel Müdürlüğüne veya mazbut vakıflara
ait taşınmazlarda, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte kiracılık ilişkisi
nizalı şekilde devam edenler veya 31.12.2002 tarihinden önce işgalci durumunda
olanlar, bu maddenin yürürlük tarihinden itibaren dört ay içinde sözleşme yapmak üzere
müracaat edebilirler. Müracaat edenler ile Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından
yapılacak tebligat tarihinden itibaren bir ay içinde; Bölge müdürlüklerinde
oluşturulacak komisyonlarca en fazla beş yıl için tespit edilecek
kullanım bedellerini, varsa kullanıcılar tarafından daha önce yapılan her türlü
ödemeler mahsup edilmek kaydıyla, peşin veya en geç altı ay içinde kanunî faizi
ile birlikte ve eşit taksitlerle ödemeleri, varsa üzerinde izinsiz olarak yapı
inşa edilmiş taşınmazlardaki yapıları bedelsiz olarak terk ve teberru
etmeleri ve açılmış olan davalardan vazgeçmeleri şartıyla, sözleşme yapılabilir.
Ancak, Vakıflar Genel Müdürlüğünce değerlendirilmesi öngörülen veya teslim ve
tahliye edilen taşınmazlar için kira sözleşmesi yapılmaz.
Birinci fıkra hükümleri uyarınca sözleşme yapılmaması durumunda,
hüküm almaya veya tebligat yapmaya gerek kalmaksızın, Vakıflar Genel
Müdürlüğünün başvurusu üzerine, taşınmazı kullananlar, ilgili mülkî amirler
tarafından otuz gün içinde taşınmazdan tahliye
edilir.
Bu maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye
Vakıflar Genel Müdürlüğü yetkilidir.
MADDE 36. —
24.2.1984 tarihli ve 2981 sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara
Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin
Değiştirilmesi Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 5. — 8.3.1984 tarihinde, tapu kütüğünde malik hanesi
açık ve itirazlı olup da daha sonra Hazine adına tescil edilen taşınmazlar, bu
Kanun hükümlerine istinaden değerlendirilmek üzere belediyelere bedelsiz
devredilir.
MADDE 37. — Katma
bütçeli idareler ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ait, hizmet dışı
kaldığından kullanılmayan veya ihtiyaç fazlası olan iş makinesi, makine ve
teçhizat, demirbaş, araç, gereç ve malzemeleri belediyelere, il özel
idarelerine, tarımsal kalkınma kooperatiflerine, sulama kooperatiflerine, sulama
birliklerine ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarına karşılıklı anlaşma suretiyle
satmaya, kiralamaya, satış ve kira bedellerini taksitlendirmeye ilgili kurumlar yetkilidir.
MADDE 38. — a)
18.3.1924 tarihli ve 442 sayılı Köy Kanununun 87 nci maddesi,
b) 22.12.1934 tarihli ve 2644 sayılı Tapu Kanununun 36 ncı
maddesi,
c) 20.7.1966 tarihli ve 775 sayılı Gecekondu Kanununun 3 üncü
maddesi,
d) 22.3.1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun geçici 3
üncü maddesi,
e) 16.2.1995 tarihli ve 4070 sayılı Hazineye Ait Tarım
Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 14 üncü
maddesi,
Yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce Maliye Bakanlığı tarafından
kiraya verilen su ürünü üretim yerleri ile kaynak ve yer altı sularına ait
bedeller, 31.12.2003 tarihine kadar Maliye Bakanlığınca tahsil edilmeye devam
olunur.
GEÇİCİ MADDE 2. — Kanunları uyarınca turizm yatırımı yapılmak
amacıyla adlarına kamu arazisi tahsis edilen ve bu maddenin yürürlüğe girdiği
tarihten önce, ilgili bakanlıkların iznine tâbi işlemleri izinsiz olarak
gerçekleştiren veya sözleşmelerine aykırı davranan yatırımcılar ve işletmeciler
hakkında açılan davalardan; cari yıl proje maliyet bedelinin % 3’ü ile dava
masraflarını defaten ödemeleri, sözleşmeden doğan mali yükümlülüklerini yerine
getirmeleri ve ilgili bakanlıklar ile yeniden sözleşme yapmaları kaydıyla vazgeçilir, bu
şartların yerine getirilmesi kaydıyla, dava açılması gerekenler için ise dava
açılmaz ve tahsisleri devam eder.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Çevre ve Orman
Bakanlığı ile Kültür ve Turizm Bakanlığının görüşü alınmak kaydıyla Maliye
Bakanlığınca belirlenir.
Yürürlük
MADDE 39. — Bu
Kanunun; 30 uncu maddesi yayımını takip eden ayın başında, diğer maddeleri ise
yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 40. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar
Kurulu yürütür.
| 
ÇEŞİTLİ