|
31
Mart 2005 Tarihli Resmi Gazete
Sayı:
25772 (Mükerrer)
Ceza Muhakemesi Kanununun
Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında
Kanun
Kanun No. 5320
Kabul Tarihi : 23.3.2005
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
MADDE 1.- (1)
Bu Kanunun amacı, 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun
yürürlüğe konulmasına ve uygulanmasına ilişkin esas ve usûlleri belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2.- (1)
Bu Kanun, diğer kanunlarda, yürürlükten kaldırılan 4.4.1929 tarihli ve 1412
sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununa yapılan yollamaları, Ceza Muhakemesi
Kanununun yürürlüğe girmesiyle yürürlükten kaldırılan hükümleri ve bu Kanunun
uygulanması için diğer kanunlarda yapılan değişiklikleri belirtir ve yürürlüğe
girmesinden önce işlenmiş suçlar hakkında ne şekilde uygulama yapılacağına ve
kesinleşmiş cezaların nasıl infaz edileceğine ilişkin bazı usul hükümlerini
kapsar.
İKİNCİ BÖLÜM
Uyum Hükümleri
Yollamalar
MADDE 3.- (1)
Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununa yapılan
yollamalar, Ceza Muhakemesi Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan
maddelerine yapılmış sayılır.
(2) Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan Ceza Muhakemeleri
Usulü Kanununun kitap, bab ve fasıllarına yapılmış
yollamalar, o kitap, bab ve fasıl içinde yer almış
hükümlerin karşılığını oluşturan Ceza Muhakemesi Kanununun maddelerine yapılmış
sayılır.
Mahkemelerin
görevleri
MADDE 4.- (1)
Ceza Muhakemesi Kanunu, yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, aşağıdaki
maddelerin hükümleri saklı kalmak üzere, kesin hükme bağlanmış olanlar hariç,
görülmekte olan bütün soruşturma ve kovuşturmalarda uygulanır.
(2) Ancak, Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe
girmesinden önce soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yapılmış işlem ve kararlar
hukuki geçerliliklerini sürdürürler.
Gıyabî
tutuklama kararları
MADDE 5.- (1)
Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükte iken verilmiş gıyabî tutuklama
kararları, Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 248 inci maddesinin
yabancı ülkede bulunan kaçaklarla ilgili beşinci fıkrası hükmü ayrık olmak
üzere, yakalama emri niteliğine dönüşür.
(2) Ceza Muhakemesi Kanununun 248 inci maddesinin
beşinci fıkrası hükmü, sadece yabancı ülkede bulunan kaçaklar hakkında
uygulanır.
Koruma
tedbirleri nedeniyle tazminat
MADDE 6.- (1)
Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ilâ 144 üncü maddeleri hükümleri, 1 Nisan 2005
tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanır.
(2) Bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 7.5.1964
tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat
Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
İtiraz
MADDE 7.- (1)
Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu gereğince süre konulmamış adî itiraza tâbi
kararlara karşı Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
yedi gün içinde itiraz yoluna başvurulabilir.
(2) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ve diğer kanunlarda
yer alan acele itirazlar hakkında Ceza Muhakemesi Kanununun itiraza ilişkin
hükümleri uygulanır.
Temyiz ve
karar düzeltme
MADDE 8.- (1)
Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk
Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri
Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî
Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna
başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü
Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve
altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı
maddeleri uygulanır.
(2) Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk derece
mahkemelerince karar verilmiş olup, temyiz edilmekle Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığına gönderilmiş bulunan dava dosyalarından, lehe kanun hükümlerinin
uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği açıkça
anlaşılanlar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca doğrudan ilgili mahkemesine
iade edilebilir. Bu halde, mahkemesince duruşma yapılarak karar verilir.
(3) Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği
tarihten önce Yargıtay'ca incelenip kesinleşen hükümler hakkında, başvuru süresi
dolmamış olması kaydıyla karar düzeltme yoluna
gidilebilir.
Şahsî
dava
MADDE 9.- (1)
Özel kanunlarda öngörülen şahsî davalar kamu davasına dönüşür.
(2) Hâlen şahsî dava usulüne göre yürütülen davalar da
kamu davası olarak sürdürülür.
(3) Şahsî davacılar, katılan sıfatını
alırlar.
(4) Bu davalar hakkında, 26.9.2004 tarihli ve 5237
sayılı Türk Ceza Kanunu ile Ceza Muhakemesi Kanununun uzlaşmaya ilişkin
hükümleri uygulanır.
Ceza
kararnamesi
MADDE 10.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilip henüz
kesinleşmemiş ceza kararnamesi ile sonuçlandırılan dava dosyaları, mahkemesince
re'sen ele alınarak duruşmalı yargılama
yapılır.
Yargılamaya
katılamayacak hâkim
MADDE 11.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanununun 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası, Kanunun 163
üncü maddesi hükmü dışındaki hallerde uygulanmaz.
Tutuklulukta
geçecek süre ve tanıkların
dinlenmesi
MADDE 12. -
(1) Ceza Muhakemesi Kanununun 102 nci maddesi, aynı Kanunun 250 nci
maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yazılı suçlar bakımından, 1 Nisan
2008 tarihinde yürürlüğe girer. Bu süre zarfında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri
Usulü Kanununun 110 uncu maddesinin uygulanmasına devam
olunur.
(2) Ceza Muhakemesi Kanununun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası, bu fıkranın (a) ve (b)
bentleri yönünden 1 Temmuz 2006 tarihinde yürürlüğe girer.
Müdafi,
vekil ve uzlaştırıcı ücreti
MADDE 13.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince, soruşturma ve kovuşturma makamlarının
istemi üzerine Baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, görevin ifasından doğan masraflar hariç
avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak bu tarifenin hazırlanış usulüne göre
tespit edilecek ücret ödenir. İleride yargılama giderleri ile mahkûm olan
sanıklardan müdafi ve vekile ödenen ücreti ödeyebilecek durumda olanlara Türkiye
Barolar Birliğinin rücu hakkı
saklıdır.
(2) 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (1) ve (3) sayılı
tarifelere göre alınan yargı harçlarının %15'i ve idarî nitelikteki para
cezaları hariç olmak üzere adlî para cezalarının %15'i, bir önceki yıl kesin
hesabına göre tespit edilen toplam miktar esas alınarak, yılı içinde Maliye
Bakanlığınca Türkiye Barolar Birliği hesabına aktarılır. Birinci fıkraya göre
ödenecek ücretler bu hesaptan karşılanır.
(3) Türkiye Barolar Birliği tarafından barolar arasında
yapılacak dağıtımın esas ve usûlleri Türkiye Barolar Birliğince çıkarılacak
yönetmelikte gösterilir.
(4) Ceza Muhakemesi Kanununun 253 üncü maddesinin
sekizinci fıkrası uyarınca uzlaştırma işlemi giderlerinden olup
uzlaştırıcıya ödenecek ücret de, birinci
fıkra uyarınca tespit edilecek ücret tarifesinde ayrıca
gösterilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli
Hükümler
Yönetmeliklerin çıkarılması
MADDE 14.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen yönetmelikler, bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten itibaren altı ay içinde çıkarılır ya
da yürürlükteki yönetmeliklerde gerekli değişiklikler yapılır. Bu düzenlemeler
yapılıncaya kadar, yürürlükteki yönetmeliklerin Ceza Muhakemesi Kanununa aykırı
olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
Zamanaşımı
MADDE
15.- (1)
Birden fazla mahkumiyeti olan kişi bu mahkumiyetlerden birine ilişkin cezayı
infaz kurumunda çektiği sürece, diğer cezaları açısından ceza zamanaşımı
işlemez.
(2) Cezanın infazının
ertelenmesi veya durdurulması halinde, bu cezaya ilişkin zamanaşımı işlemez.
Kolluğa
bildirim
MADDE 16.-
(1) Şüpheli ve sanıkla ilgili olarak verilen soruşturma ve kovuşturmayı sona
erdiren kesinleşmiş kararlar, soruşturmada görev alan kolluk birimlerine
bildirilir. Kolluk birimleri bu bildirim üzerine gerekli işlemleri derhal
yapar.
Parada
sahtecilikle ilgili bilgilerin toplanması
MADDE 17.-
(1) Parada sahtecilik suçundan dolayı elkonulan sahte
paralar ve bunlara ilişkin bilgiler, Cumhuriyet başsavcılıkları ve mahkemeler
tarafından paraların asıllarını tedavüle çıkaran kurumca oluşturulacak sistemde
incelenmek ve değerlendirilmek üzere paraların asıllarını tedavüle çıkaran
kurumun ilgili birimine gönderilir. Gönderilen bilgilerin içeriği ve bildirimin
sureti, paraların asıllarını tedavüle çıkaran kurum ile İçişleri Bakanlığının
görüşü alınarak, Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılacak bir yönetmelikle
belirlenir.
Yürürlükten
kaldırılan kanunlar
MADDE 18.-
(1) 1 Nisan 2005 tarihi itibarıyla;
a) 4.4.1929 tarihli ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri
Usulü Kanunu,
b) 8.6.1936 tarihli ve 3005 sayılı Meşhud Suçların Muhakeme Usulü Kanunu,
c) 7.5.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan
veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun,
d) 30.7.1999 tarihli ve 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç
Örgütleriyle Mücadele Kanunu,
Bütün ek ve değişiklikleriyle birlikte yürürlükten
kaldırılmıştır.
(2) Bu Kanunun 6, 8 ve 12 nci
maddelerinde öngörülen yürürlük ve uygulamaya ilişkin hükümler saklıdır.
Yürürlük
MADDE 19.-
(1) Bu Kanunun;
a) "Zamanaşımı" başlıklı 15 inci maddesinin ikinci
fıkrası yayımı tarihinde,
b) Diğer hükümleri 1 Nisan 2005
tarihinde,
Yürürlüğe
girer.
Yürütme
MADDE 20.-
(1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür
|