MADDE
1- 4/1/1961 tarihli ve
213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci maddesinin birinci fıkrasının
(4) numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“4. Vergi beyannameleri ile bu
Kanunun 149 uncu maddesine göre devamlı bilgi vermek zorunda olanlardan
istenilen bilgilerin internet de dahil olmak üzere her türlü elektronik bilgi
iletişim araç ve ortamında verilmesi hususunda izin vermeye veya zorunluluk
getirmeye, beyanname ve bilgilerin aktarımında uyulacak format ve standartlar
ile uygulamaya ilişkin usul ve esasları tespit etmeye, bu zorunluluğu beyanname
veya bilgi çeşitleri, mükellef grupları ve faaliyet konuları itibariyle ayrı
ayrı uygulatmaya,”
MADDE 2- 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 41 inci maddesinin;
a) İkinci fıkrasına, (4) numaralı
bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki (5) numaralı bent eklenmiş,
“5. Banka kartı, kredi kartı ve
benzeri kartlar kullanılmak suretiyle”
b) Üçüncü fıkrasına “Bankalarca
tahsil edilen...” ibaresinden sonra gelmek üzere “...veya banka kartı, kredi
kartı ve benzeri kartlar kullanımı karşılığı olarak ödenmesi gereken...”
ibaresi, “... azami 7, ...” ibaresinden sonra gelmek üzere “... kredi kartı ile
yapılan ödemelerde, işlem tarihini takip eden günden itibaren azami 20, ...”
ibaresi eklenmiş,
c) Dördüncü fıkrası “Maliye
Bakanlığı bu süreyi aşmamak üzere alacak türleri ve/veya bankalar itibarıyla
farklı süreler tayin etmeye yetkilidir.” şeklinde değiştirilmiş,
d) Beşinci fıkrasına “Bankalarca
tahsil edilen...” ibaresinden sonra gelmek üzere “...veya banka kartı, kredi
kartı ve benzeri kartlar kullanımı karşılığı olarak ödenmesi gereken...” ibaresi
eklenmiş,
e) Altıncı fıkrasına “Tahsilatı
yapan...” ibaresinden sonra gelmek üzere “...veya banka kartı, kredi kartı ve
benzeri kartlar kullanımından dolayı ödeme yapması gereken...” ibaresi
eklenmiş,
f) Yedinci fıkrasına “Tahsilatı
yapan...” ibaresinden sonra gelmek üzere “...veya ödemede bulunması gereken”
ibaresi eklenmiş,
g) Son fıkrasından sonra gelmek
üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Bankalar amme alacaklarının
kredi kartı ile ödenmesi sırasında amme borçlusundan komisyon alabilirler.
Maliye Bakanlığı, kredi kartı kullanılmak suretiyle yapılacak ödemelerde
komisyon ödenmemesi için amme alacağının vade tarihinden (bu tarih dahil) azami
20 gün öncesine kadar belirlenecek bir sürede ödeme yapılması şartını getirmeye,
ödemelerin; komisyonsuz veya komisyon karşılığı yapılma şekillerinden birini
veya her ikisini birlikte kullandırmaya yetkilidir.”
MADDE 3- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanunun 107 nci maddesine son fıkrasından sonra gelmek üzere
aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Bu Kanunun 41 inci maddesine
göre amme alacağını tahsil yetkisi verilen kuruluşlara, yapacakları tahsile
yönelik bilgilerin verilmesi sırrın ifşaı sayılmaz. Bu bilgilerin verilmesine
ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir.”
MADDE 4- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun Ek 1 inci
maddesine aşağıdaki (5) numaralı fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki (6)
numaralı fıkra eklenmiştir.
“6. Bu Kanunun 41 inci maddesine
göre kredi kartı ve benzeri kartlar kullanılmak suretiyle komisyonsuz yapılan
ödemelerde, bu madde hükmüne göre indirim uygulamasına esas alınacak ödeme
tarihi, paranın alacaklı tahsil dairesi hesabına geçtiği gündür.“
MADDE 5- 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir
Vergisi Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının yürürlükten kaldırılmış
olan (14) numaralı bendi aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“14. Kanuni ve iş merkezi
Türkiye’de bulunmayan dar mükellefiyete tabi işverenlerin yanında çalışan hizmet
erbabına, işverenin Türkiye dışında elde ettiği kazançları üzerinden döviz
olarak ödediği ücretler;”
MADDE 6- 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 53
üncü maddesinin birinci fıkrasının sonuna “Ancak, çiftçiye ait olmakla beraber
zirai işletmeye dahil edilmeyen biçerdöver veya bu mahiyetteki bir motorlu araç
veya on yaşına kadar ikiden fazla traktörün işletilmesinden elde edilen gelirler
ticari kazanç hükümlerine göre vergilendirilir.” hükmü eklenmiştir.
MADDE 7- 6/6/ 2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel
Tüketim Vergisi Kanununun 7 nci maddesinin (1) numaralı bendine aşağıdaki (c)
alt bendi eklenmiştir.
“c) 4458 sayılı Gümrük Kanunu
uyarınca tasfiyelik hale gelenlerinin tabi afetler, bulaşıcı hastalıklar ve
benzeri olağanüstü durumlarda genel ve katma bütçeli dairelere, il özel
idarelerine, belediyelere, köylere ve bunların teşkil ettikleri birliklere
bedelsiz teslimi,”
MADDE 8- 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel
Tüketim Vergisi Kanununa aşağıdaki geçici 3 üncü madde eklenmiştir.
“Geçici Madde
3- Bu Kanunun yayımı
tarihinden 31/12/2004 tarihine kadar 4760 sayılı Kanun eki (II) sayılı listedeki
[(87.11), (88.02), (8901.10.10.00.11), (8901.10.90.00.11) ve (89.03) G.T.İ.P.
numaralı araçlar hariç] kayıt ve tescile tabi 20 ve daha büyük yaştaki taşıt
araçları adına kayıtlı olan gerçek veya tüzel kişiler tarafından, bu araçların
bir daha kullanılmamak üzere hurdaya çıkartılarak, hurdaya çıkarılan araçla aynı
cinsten [(87.03) G.T.İ.P. numaralı araçlardan sadece motor silindir hacmi 1600
cm3’ü geçmeyen] bir aracın ilk iktisabında özel tüketim vergisi 3.500.000.000
(2004 yılı için 4.500.000.000) lira eksik hesaplanır. Verginin bu tutarın
altında olması halinde özel tüketim vergisi hesaplanmaz.
5/1/1961 tarihli ve 237 sayılı
Taşıt Kanunu kapsamına giren kurumlar (Belediyeler hariç) bu indirimden
yararlanmazlar.
Hurdaya çıkartılan araçların
yaşı, tescil işleminin yapıldığı yıl dikkate alınmaksızın, tescil belgesinde
yazılı model yılında aracın bir yaşında olduğu kabul edilmek suretiyle tespit
olunur.
Hurdaya çıkartılacak taşıtın
birden fazla gerçek veya tüzel kişi adına tescilli olması halinde; bunların ilk
iktisaplarında eksik hesaplanacak vergi tutarı, hurdaya çıkartılan taşıttaki
hisseleri nispetine göre bulunur.
Bakanlar Kurulu, bu madde
uyarınca eksik hesaplanacak özel tüketim vergisi tutarını yarısına kadar
indirmeye, kanuni tutarına kadar yeniden çıkarmaya yetkilidir.
Bu maddenin uygulamasına ilişkin
usul ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir.”
MADDE 9- 1/7/1964 tarihli ve 488 sayılı Damga
Vergisi Kanununa ekli (2) sayılı tablonun “I-Resmi işlerle ilgili kağıtlar”
başlıklı C) Kişilerden resmi dairelere verilen kağıtlar bölümüne aşağıdaki (17)
numaralı fıkra ile (2) sayılı tablonun “IV- Ticari ve medeni işlerle ilgili
kağıtlar” başlıklı bölümüne aşağıdaki (26), (27) ve (28) numaralı fıkralar
eklenmiş ve (1) sayılı tablonun “III- Ticari İşlemlerde kullanılan kağıtlar”
başlıklı bölümünün 1/a fıkrası tablo metninden çıkarılmıştır.
“17. Gümrük kapılarından bir gece
konaklamayı kapsayan sürede giriş-çıkış yapan taşıtlarla ilgili olarak alınan
Taşıt Giriş-Çıkış Formu eki taahhütnameler.”
“26. Kişiler ile bankalar
arasında düzenlenecek kredi kartı üyelik sözleşmeleri.
27. Yükseköğretim kurumlarınca
yaptırılan bilimsel araştırma projeleriyle ilgili olarak düzenlenen
kağıtlar.
28. 2985 sayılı Kanunun Ek 1 inci
maddesi kapsamında kullandırılacak kredilere ilişkin olarak düzenlenen
kağıtlar.”
MADDE 10 -2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar
Kanununun 59 uncu maddesinin (k) fıkrasından sonra gelmek üzere (l) fıkrası
eklenmiştir.
“l) 2985 sayılı Kanunun Ek 1 inci
maddesi kapsamında kullandırılacak kredilerle ilgili ipotekler ile bu konutların
hak sahipleri adına tapuya tescili,”
MADDE 11- 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak
Vergisi Kanununun 4 üncü maddesine (u) fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki
(v) fıkrası eklenmiştir.
“v) Doğalgaz, ham petrol ve
bunların ürünlerinin nakli ve dağıtımı amacıyla kullanılan boru hatları ile
bunların ayrılmaz parçası olan istasyonlar (Pompa, kompresör, basınç düşürme ve
ölçüm, hat vana grupları, haberleşme, pik, katodik koruma gibi),”
MADDE 12- 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 8
inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddenin son
fıkrasına aşağıdaki hüküm eklenmiştir.
“Bakanlar Kurulu, kendisine
bakmakla mükellef kimsesi olup 18 yaşını doldurmamış olanlar hariç olmak üzere
hiçbir geliri olmayanların, gelirleri münhasıran kanunla kurulan sosyal güvenlik
kurumlarından aldıkları aylıktan ibaret bulunanların, gazilerin, şehitlerin dul
ve yetimlerinin Türkiye sınırları içinde brüt 150 m2 yi geçmeyen tek meskeni
olması (intifa hakkına sahip olunması hali dahil) halinde, bu meskenlerine ait
vergi oranlarını sıfıra kadar indirmeye yetkilidir. Bu hüküm, yukarıda
belirtilenlerin tek meskene hisse ile sahip olmaları halinde hisselerine ait
kısım hakkında da uygulanır. Muayyen zamanda dinlenme amacıyla kullanılan
meskenler hakkında bu hüküm uygulanmaz.”
“Bu hüküm binaların inşalarının
sona erdiği yılı takip eden bütçe yılından itibaren 4 yıl uygulanır.”
MADDE 13- A) 213 sayılı Vergi Usul
Kanununun;
a) 5 inci maddesinin dördüncü
fıkrasındaki “Ayrıca, kamu görevlilerince yapılan adli ve idari soruşturmalar
ile ilgili olarak talep edilen bilgi ve belgeler verilebilir.” ibaresi, “Ayrıca,
kamu görevlilerince yapılan adli ve idari soruşturmalar ile ilgili olarak talep
edilen bilgi ve belgeler ile bankalara, yapacakları vergi tahsiline yönelik
bilgiler verilebilir. Bu bilgilerin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Maliye
Bakanlığınca belirlenir.” şeklinde,
b) 413 üncü maddesinin ikinci
fıkrasındaki “...en kısa bir zamanda...” ibaresi “...yazı ile veya
sirkülerle...”şeklinde
B) 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanunun;
a) 42 nci maddesinin birinci
fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan “Çek veya münakale emrinin...”
ibaresi, “Çek veya münakale emrinin veya banka kartı, kredi kartı ve benzeri
kartlar ile yapılan ödemenin...” şeklinde,
b) 44 üncü maddesinin birinci
fıkrasında yer alan“...paranın bankaya veya postaneye yatırıldığı,...” ibaresi,
“...paranın bankaya veya postaneye yatırıldığı, banka kartı, kredi kartı ve
benzeri kartlar ile yapılan ödemelerde işlemin kartla yapıldığı...”
şeklinde,
C) 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı
Harçlar Kanununun 123 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “...devir ve
bölünmeleri...” ibaresi “...devir, bölünme ve nev’i değişiklikleri ...” şeklinde
değiştirilmiştir.
MADDE 14- Bu Kanunun;
a) 5 inci maddesi 1/6/2003
tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
b) 6 ve 12 nci maddeleri 1/1/2004
tarihinde,
c) Diğer hükümleri yayımı
tarihinde
yürürlüğe girer.
MADDE 15- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.