Madde 1- 10/6/1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanununun 6, 8, 30 ve 34 üncü maddeleri hariç olmak üzere, diğer maddelerinde yer alan “Bakanlar Kurulu” ifadeleri “Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu” olarak, “Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlık” ifadeleri ise “Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu” olarak değiştirilmiştir.

Madde 2- 10/6/1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanununun 32 nci maddesinin (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“b) 10 uncu maddesinde belirtilen yönetmelik Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunca,”

Madde 3- 30/9/2003 tarihli ve 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 12 ve 13 üncü maddelerinde yer alan “Müsteşarlık” ifadeleri “Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu” olarak, 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “Müsteşarlık” ifadesi “Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu” olarak değiştirilmiş, 13 üncü maddenin birinci ve ikinci fıkrasında yer alan “Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın görüşünü alarak” ibaresi ile beşinci fıkrasında yer alan “Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın da görüşlerini alarak” ibareleri madde metninden çıkarılmıştır.

Madde 4- 30/9/2003 tarihli ve 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 14 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Bu Kanun Hükmünde Kararnameye tabi finansman şirketleri ve faktoring şirketlerinin faaliyetleri Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, ikrazatçıların faaliyetleri ise Müsteşarlıkça denetlenir.”

“Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu finansman şirketleri ve faktoring şirketlerinden, Müsteşarlık ise ikrazatçılardan her türlü bilgi ve belgeyi talep edebilir.”  

Madde 5- Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, 10/6/1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu ile 30/9/2003 tarihli ve 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede gösterilen görev ve yetkiler yanında finansal kiralama şirketleri, finansman şirketleri ve faktoring şirketleri ile ilgili her türlü düzenlemeyi yapmak, uygulamayı denetlemek ve sonuçlandırmak, gerekli göreceği her türlü karar ve tedbirleri almak ve uygulamakla yükümlü ve yetkilidir.

Geçici Madde 1- Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihteki Hazine Müsteşarlığının 10/6/1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu ile 30/9/2003 tarihli ve 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin finansman şirketleri ve faktoring şirketleri hakkında uygulanmasıyla ilgili personelinden bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra en geç bir ay içinde talepte bulunanlar arasından Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunca uygun görülenler, Hazine Müsteşarlığının muvafakati alınmak kaydıyla Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumuna naklen atanır.

Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, Hazine Müsteşarlığının birinci fıkrada belirtilen kapsamdaki personelinden; Hazine Müsteşarlığının yurt dışı teşkilatında görev yapan veya uluslararası kuruluşlarda görevli bulunan lisansüstü eğitim nedeniyle yurt dışında bulunan veya askerlik yada sair nedenlerle ücretsiz izinli olanlar birinci fıkrada belirtilen esaslar dahilinde naklen atanabilirler.

Hazine Müsteşarlığından naklen atanacak ilgili personelden, yaş şartı dışındaki şartları taşıyan ve hazırlanacak yönetmeliğe göre yeterli görülenler arasından en az 3 yıllık hizmeti olanlar, bankacılık uzmanı, 3 yıldan az hizmeti olanlar bankacılık uzman yardımcısı olarak atanır. Bunların Hazine Müsteşarlığında çalıştıkları süreler bankacılık uzman ve uzman yardımcılığında geçmiş sayılır. Naklen atanan personelden geldikleri kurumlara karşı mecburi hizmet yükümlülüğü bulunanların Kurumda geçirdikleri süreler bu yükümlülüklerin ifasında dikkate alınır.

Naklen ataması yapılan personel kadroları hiçbir işleme gerek kalmaksızın iptal edilerek, 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli cetvelin Hazine Müsteşarlığına ait bölümünden çıkartılmış sayılır.

Geçici Madde 2- Bu Kanuna göre yapılacak düzenlemeler yürürlüğe girinceye kadar, halen yürürlükte bulunan düzenlemelerin bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Madde 6- Bu Kanun 01.09.2003 tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 7- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

GENEL GEREKÇE

Bankalar, sigorta şirketleri, menkul kıymetlerle ilgili faaliyetlerle uğraşan aracı kurumlar, finansal kiralama, faktoring ve tüketici finansman şirketleri gibi finansal kuruluşlar finansal hizmetler sektörünün birer alt sektörünü oluşturmaktadırlar. Bu kuruluşlar faaliyetlerine özgü taşıdıkları riskler çerçevesinde, birbirinden farklı düzenleme ve denetim yapısına tabi tutulmuşlardır. Sözkonusu kuruluşların faaliyetlerine özgü riskler çerçevesinde şekillenen düzenleme ve denetim yapısındaki farklılık, bu kuruluşların düzenleme ve denetiminden sorumlu otoritelerin de genellikle birbirinden bağımsız birer birim olarak yapılanmasına neden olmuştur.

Ancak, 1990’lı yıllardan itibaren, pek çok gelişmiş ya da gelişmekte olan ülkede, finansal hizmetler sektörünün her bir alt sektörünü düzenleme ve denetlemekle sorumlu otoritelerin bir araya getirildiği ve tek bir denetim otoritesine tüm finansal hizmetler sektörünü düzenleme ve denetim görevi verilmesi yönündeki girişimlerin hız kazandığı görülmektedir.

Düzenleme ve denetim otoritelerini tek bir kurum çatısı altında birleştiren ülkelerde bu yönde bir girişimin nedenleri farklılıklar göstermekle birlikte, finansal hizmetler sektörünün tümünün ya da belirli alt sektörlerinin tek bir denetim otoritesine bağlanmasının en önemli nedenleri, finansal sistemin daha evrensel bir boyut kazanıyor olması, finansal hizmetler sektöründe düzenlemeler konusundaki boşlukların kapatılması, düzenleme ve denetim yapısı ile ilgili diğer zayıflıkların giderilmesi, denetim otoritelerinin operasyonel bağımsızlıklarının sağlanması amacıyla yeniden yapılandırılması ve birbirinden bağımsız bir biçimde faaliyet gösteren denetim otoriteleri arasındaki işbirliği ve iletişim eksikliğinden kaynaklanan sorunların en aza indirgenmesi şeklinde sıralanabilir.

Bu çerçevede, 10/6/1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu ile 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin ilgili hükümlerinde değişiklik yapılması suretiyle, banka dışı mali kurumlardan finansal kiralama, faktoring ve tüketici finansman şirketlerinin Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun düzenleme ve denetleme alanı içine alınması amacıyla bu Kanun Tasarısı hazırlanmıştır.

MADDE GEREKÇELERİ

Madde 1- Madde ile 10/6/1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanununda, Bakanlar Kuruluna ve Bakana verilen görev ve yetkiler ilgisine göre Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu ile Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumuna verilmiştir. Ancak, yurt dışından yapılacak finansal kiralamalar ve 3226 sayılı Kanunun uygulamasından doğacak kazanç ve ücretlerinden yapılacak vergi tevkifat nisbetlerinin belirlenmesine ilişkin görev ve yetkiler bu kapsamda mütalaa edilmemiştir.

Madde 2- 1. Madde paralelinde ilgili hükümde belirtilen düzenleme yetkisi Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kuruluna verilmiştir.

Madde 3- Madde ile 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede faktoring ve tüketici finansman şirketlerine ilişkin olarak Hazine Müsteşarlığının yetkisinde bulunan hususlar, ilgisine göre Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu ile Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumuna verilmiştir.

Madde 4- Madde ile bu şirketlerin denetimiyle ilgili bütün görev ve yetkiler Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumuna verilmiştir.

Madde 5- İlgili mevzuatla verilen düzenleme ve denetim yetkilerinin yetersiz kalma ihtimaline karşı, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu bu şirketlerle ilgili her türlü düzenlemeyi yapmak, uygulamayı denetlemek ve sonuçlandırmak, gerekli göreceği her türlü karar ve tedbirleri almak ve uygulamakla yükümlü ve yetkili kılınmıştır.

Geçici Madde 1- Madde ile sözkonusu şirketlerle ilgili olarak Hazine Müsteşarlığında uzmanlaşmış personelin talepte bulunmaları halinde, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunca uygun görülmek ve Hazine Müsteşarlığının muvafakati alınmak kaydıyla Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumuna naklen atanmalarına imkan verilmiştir.

Geçici Madde 2- Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunca gerekli düzenlemeler yapılıncaya kadar, geçiş sürecinde doğabilecek mevzuat boşluğunun önlenmesi bakımından, yürürlükte bulunan mevzuatın bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hususu açıklığa kavuşturulmuştur.

Madde 6- Kanunun yürürlük maddesidir.

Madde 7- Kanunun yürütme maddesidir.