|
09
Kasım 2005 Tarihli Resmi Gazete
Sayı:
25988
Türkiye
Muhasebe Kurulundan:
Borçlanma
Maliyetlerine İlişkin Türkiye Muhasebe
Standardı
(TMS 23) Hakkında Tebliğ
Sıra
No: 9
Amaç
Madde 1 — Bu
Tebliğin amacı; borçlanma maliyetlerine ilişkin 23 nolu Türkiye Muhasebe
Standardının yürürlüğe konulmasıdır.
Adı geçen Türkiye Muhasebe
Standardı bu Tebliğ ekinde yer almıştır.
Kapsam
Madde 2 — Borçlanma
maliyetlerine ilişkin Türkiye Muhasebe Standardının kapsamı ekli TMS 23 metninde yer almaktadır.
Hukuki Dayanak
Madde 3 — Bu
Tebliğ, 28/7/1981 tarih ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun Ek-1 inci
maddesi ile 24/2/2004 tarihli ve 2004/6924 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile
yürürlüğe giren Türkiye Muhasebe Standartları Kurulunun Çalışmalarına İlişkin
Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin (b) bendine dayanılarak
hazırlanmıştır.
Tanımlar
Madde 4 — Bu
Tebliğde geçen;
TMSK ve Kurul: Türkiye Muhasebe
Standartları Kurulunu,
TMS: Türkiye Muhasebe
Standartlarını,
ifade eder.
Yürürlük
Madde 5 — Bu
Tebliğ 31/12/2005 tarihinden sonra başlayan hesap dönemleri için geçerli olmak
üzere yayımlandığı tarihte yürürlüğe
girer.
Yürütme
Madde 6 — Bu
Tebliğ hükümlerini Türkiye Muhasebe Standartları Kurulu
yürütür.
Türkiye
Muhasebe Standardı
(TMS
23)
Borçlanma
Maliyetleri
Amaç
Bu Standardın amacı, borçlanma
maliyetlerinin muhasebeleştirilme esaslarını açıklamaktır. Bu Standart, genel
uygulama olarak borçlanma maliyetlerinin oluştuğu anda gider olarak
muhasebeleştirilmesini gerektirir. Bununla birlikte Standart, alternatif bir
uygulama olarak; özellikli bir varlığın satın alınması, inşaatı veya üretimi ile
doğrudan ilgili olan borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine izin verir.
Kapsam
1. Bu Standart, borçlanma
maliyetlerinin muhasebeleştirilmesinde uygulanır.
2. "-"
3. Borç olarak sınıflandırılmayan
imtiyazlı hisse senedi dahil olmak üzere, özkaynakların gerçekleşen veya tahmini maliyetleri ile
ilgili konular bu Standardın kapsamında değildir.
Tanımlar
4. Bu Standartda geçen terimlerin anlamları aşağıdaki
gibidir:
Borçlanma maliyetleri: Bir işletme
tarafından yapılan borçlanmalarla ilgili olarak katlanılan faiz ve diğer
giderlerdir.
Özellikli varlıklar: Amaçlanan
kullanıma veya satışa hazır duruma getirilebilmesi zorunlu olarak uzun bir
süreyi gerektiren varlıklardır.
5. Borçlanma maliyetleri arasında
aşağıdakiler sayılabilir:
(a) Kredili mevduat hesabı ile kısa
ve uzun vadeli borçlanmalara uygulanan faizler,
(b) Borçlanmalarla ilgili iskonto ve primlerin itfaları,
(c) Borç anlaşmalarının düzenlenmeleri ile ilgili
olarak oluşan diğer maliyetlerin itfaları,
(d) "TMS 17 Kiralama İşlemleri" Standardı uyarınca
finansal tablolara yansıtılan finansal kiralamalara ilişkin borçlanma maliyetleri,
ve
(e) Yabancı para ile borçlanmalarda, faiz
maliyetlerine yönelik düzeltme olarak dikkate alındıkları ölçüde olmak
üzere, kur farkları.
6. Özellikli varlıklara örnek
olarak; satılabilir duruma getirilmesi uzun bir süreyi gerektiren stoklar,
üretim tesisleri, enerji üretim tesisleri ve yatırım amaçlı gayrimenkuller gösterilebilir. Diğer yatırımlar ile sürekli
olarak veya kısa bir süre içerisinde büyük miktarlarda tekrarlanarak üretilen
stoklar özellikli varlık değildir. Elde edildiklerinde amaçlanan kullanıma veya
satışa hazır olan varlıklar da özellikli varlık sayılmaz.
Borçlanma maliyetleri-temel
yöntem
Muhasebeleştirme
7. Borçlanma maliyetleri
oluştukları dönemde gider olarak finansal tablolara
yansıtılır.
8. Temel yöntemde, borçlanmanın
niteliğine ve yöntemine bakılmaksızın, borçlanma maliyetleri oluştukları dönemde
gider olarak muhasebeleştirilir.
Açıklama
9. Borçlanma maliyetleri ile ilgili
olarak uygulanan muhasebe politikaları finansal tablo
dipnotlarında açıklanır.
Borçlanma maliyetleri – alternatif
yöntem
Muhasebeleştirme
10. Borçlanma maliyetleri, bu
Standardın 11 inci paragrafına uygun olarak aktifleştirilmedikleri sürece,
oluştukları dönemde gider olarak muhasebeleştirilir.
11. Bir özellikli varlığın satın
alınması, inşaatı veya üretimi ile doğrudan ilişkisi kurulabilen borçlanma
maliyetleri, ilgili özellikli varlığın maliyetinin bir unsuru olarak
aktifleştirilir. Aktifleştirilebilecek borçlanma maliyetlerinin tutarı bu
Standarda uygun olarak belirlenir.
12. Alternatif yönteme göre; bir
özellikli varlığın satın alınması, inşaatı veya üretimi ile doğrudan ilgisi
bulunan borçlanma maliyetleri ilgili varlığın maliyetine dahil edilir. Bu tür
maliyetler güvenilebilir bir biçimde ölçülebilmeleri ve gelecekteki ekonomik
yararlardan işletmenin faydalanabilmesinin muhtemel olması durumunda, özellikli
varlığın maliyetine dâhil edilir. Bunun dışındaki borçlanma maliyetleri
oluştukları dönemde gider olarak muhasebeleştirilir.
Aktifleştirilebilir borçlanma
maliyetleri
13. Bir özellikli varlığın satın
alınması, inşaatı veya üretimi ile doğrudan ilgili olan borçlanma maliyetleri,
özellikli varlıkla ilişkili harcamaların hiç yapılmamış olması durumunda ortaya
çıkmayacak borçlanma maliyetleridir. Bir işletme, münhasıran bir özellikli
varlığın elde edilmesi amacı ile borçlanmışsa, o varlıkla ilgili olan borçlanma
maliyetleri kolaylıkla belirlenebilir.
14. Belirli borçlanmalar ile bir
özellikli varlık arasındaki doğrudan bir ilişkinin tanımlanmasında ve ilgili
harcamanın hiç yapılmaması halinde kaçınılabilecek borçlanmaların belirlenmesi
zor olabilir. Örneğin; bu tür bir güçlük, finansman faaliyetlerinin tek bir
merkezden yürütüldüğü durumlarda meydana gelir. Bir şirketler topluluğunun,
borçlanma ihtiyaçları için çok sayıda değişik faiz oranlı borçlanma araçları
kullandığı ve bu fonları değişik esaslara göre grup şirketlerine kullandırdığı
durumlarda da güçlükler ortaya çıkar. Diğer zorluklar ise, yüksek enflasyonlu
ekonomilerde faaliyet gösteren bir grubun, döviz üzerinden veya dövize endeksli
olarak kullandığı krediler ile döviz kurlarında dalgalanmalar olduğu durumlarda
ortaya çıkar. Sonuç olarak, özellikli varlıklarla doğrudan ilişkili borçlanma
maliyetlerinin tutarını belirlemek zordur ve yorum yapılmasını gerektirir.
15. Bir dönemde, özellikli bir
varlığın elde edilmesi amacıyla borç alınan fonlara ilişkin
aktifleştirilebilecek borçlanma maliyetleri tutarı; ilgili dönemde bu varlıklar
için katlanılan toplam borçlanma maliyetlerinden bu fonların geçici
yatırımlarından elde edilen gelirlerin düşülmesi sonucu belirlenen tutardır.
16. Özellikli bir varlığın
finansmanına ilişkin yapılan işlemler; fonların bir kısmının veya tamamının
özellikli varlıklar için kullanımından belli bir süre önce sağlanmasını ve bu
süre için borçlanma maliyetlerinin oluşması sonucunu doğurabilir. Böyle
durumlarda bu fonlar genellikle özellikli varlıklara ilişkin yatırım yapılana
kadar geçici yatırımlarla değerlendirilir. Bir döneme ilişkin
aktifleştirilebilecek borçlanma maliyetlerinin belirlenmesinde, bu tür borç
alınmış fonlardan sağlanan yatırım gelirleri katlanılan borçlanma
maliyetlerinden indirilir.
17. Bir işletmenin genel amaçlı
olarak borçlandığı fonların bir kısmının, bir özellikli varlığın finansmanı için
kullanıldığı durumlarda; aktifleştirilebilecek borçlanma maliyetlerinin tutarı,
ilgili varlığa ilişkin yapılan harcamalara uygulanacak bir aktifleştirme oranı
yardımı ile belirlenir. Bu aktifleştirme oranı, özellikli varlık alımına yönelik
yapılmış borçlanmalar hariç olmak üzere, işletmenin ilgili dönem süresince
mevcut tüm borçlarına ilişkin borçlanma maliyetlerinin ağırlıklı ortalamasıdır.
Bir dönem boyunca aktifleştirilen borçlanma maliyetlerinin tutarı, ilgili dönem
boyunca oluşan borçlanma maliyetleri tutarını aşamaz.
18. Bazı durumlarda borçlanma
maliyetlerinin ağırlıklı ortalaması hesaplanırken hem ana ortaklık hem de bağlı
ortaklıkların borçlanma tutarları dikkate alınır. Diğer durumlarda, bağlı
ortaklıkların herbirinin kendi borçlanmalarına ilişkin
ağırlıklı ortalama borçlanma maliyetini kullanması uygun olacaktır.
Özellikli varlıkların defter değerinin geri
kazanılabilir tutarını aşan kısmı
19. Bir özellikli varlığın defter
değeri veya beklenen nihai maliyeti, geri kazanılabilir tutarını veya net
gerçekleşebilir değerini aşarsa; ilgili varlığın defter değeri, diğer Türkiye
Muhasebe Standartları’na uygun olarak azaltılır veya tamamen kayıtlardan
silinir. Belli durumlarda, azaltılan veya kayıttan silinen tutarlar, diğer
Türkiye Muhasebe Standartları’na uygun olarak yeniden kayıtlara alınır.
Aktifleştirmenin
başlaması
20. Bir özellikli varlığın
maliyetinin bir parçası olarak, borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine
aşağıdaki durumlarda başlanır:
(a) Varlık için harcama
yapıldığında;
(b) Borçlanma maliyetleri
oluştuğunda;
(c) Bir varlığın amaçlanan
kullanıma veya satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli işlemler
başlatıldığında.
21. Bir özellikli varlığa ilişkin
harcamalar sadece; nakit ödeme, diğer varlıkların transferi veya faiz içeren
yükümlülüklerin üstlenilmesini kapsar. Söz konusu varlıkla ilgili olarak tahsil
edilen hakedişler ve devlet teşvikleri, özellikli
varlığa ilişkin harcamalardan düşülür. (Bakınız: TMS 20 Devlet Teşviklerinin
Muhasebeleştirilmesi ve Devlet Yardımlarının Açıklanması) Bir varlığın, önceki
dönemlerde aktifleştirilmiş olan borçlanma maliyetleri de dâhil olmak üzere, bir
dönem içerisindeki ortalama defter değeri; normal şartlar altında ilgili dönemde
aktifleştirme oranının uygulandığı harcamaların makul bir
tahminidir.
22. Bir varlığın amaçlanan
kullanıma veya satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli işlemler; ilgili
varlığın fiziksel olarak inşa edilmesinden daha fazlasını ifade eder. Bu
işlemler; fiziksel inşaatın başlamasından önceki, gerekli izinlerin alınması
gibi teknik ve idari faaliyetleri içerir. Ancak bu tür faaliyetler, varlığın
durumunu değiştiren herhangi bir üretim veya gelişme olmaksızın varlığın elde
tutulmasını kapsamaz. Örneğin; bir arazinin inşaata hazır duruma getirilmesine
ilişkin işlemler sırasında oluşan borçlanma maliyetleri, arazideki ilgili
çalışmaların yapıldığı dönem boyunca aktifleştirilir. Ancak, bina yapma amacıyla
alınan bir arazinin herhangi bir gelişme olmaksızın elde tutulması sırasında
oluşan borçlanma maliyetleri aktifleştirilemez.
Aktifleştirme işlemine ara
verilmesi
23. Bir varlığın amaçlanan
kullanıma veya satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli işlemler uzun süreli
kesintiye uğradığında, borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine ara verilir.
24. Borçlanma maliyetleri, bir
varlığın, amaçlanan kullanıma veya satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli
işlemlerin yapılmasına uzun süreli ara verildiği bir dönemde oluşabilir. Bu tür
maliyetler kısmen tamamlanmış varlıkların elde tutulmasından kaynaklanan
maliyetler olup, aktifleştirilmeleri mümkün değildir. Ancak, önemli teknik ve
idari çalışmalara devam edildiği bir dönemde normal olarak borçlanma
maliyetlerinin aktifleştirilmesine ara verilmez. İşlemlerdeki geçici gecikmenin,
varlığın amaçlanan kullanıma veya satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli
işlemlerin kaçınılmaz bir parçası olduğu durumlarda da borçlanma maliyetlerinin
aktifleştirilmesine ara verilmez. Örneğin, bir stok kaleminin olgunlaşması için
ihtiyaç duyulan ek süre boyunca veya yüksek su seviyesinin alışılagelmiş bir
olay olduğu coğrafi bir bölgede yapılmakta olan bir köprünün inşaatının yüksek
su seviyesi nedeniyle gecikmeye uğradığı ek sürelerde borçlanma maliyetlerinin
aktifleştirilmesine devam edilir.
Aktifleştirmenin sona
ermesi
25. Bir varlığın amaçlanan
kullanıma veya satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli tüm işlemler esas
itibarıyla tamamlandığında borçlanma maliyetlerinin aktifleştirilmesine son
verilir.
26. Normal şartlar altında, bir
varlığın fiziken inşasının tamamlanması; olağan idari
işlemler devam etse dahi, ilgili varlığın amaçlanan kullanıma veya satışa hazır
olduğu anlamına gelir. Varlıkla ilgili, müşterinin veya kullanıcının talebine
göre, dekorasyon ve benzeri küçük
işlemlere devam edilmesi tüm işlemlerin esas itibarıyla tamamlanmadığı anlamına
gelmez.
27. Bir özellikli varlığın
yapımının parçalar halinde tamamlandığı ve diğer parçaların yapımı devam ederken
her bir parçanın kullanılabildiği durumlarda; belli bir parçanın amaçlanan
kullanıma veya satışa hazır duruma getirilmesi için gerekli tüm işlemler esas
itibarıyla tamamlandığında, ilgili parçaya ilişkin borçlanma maliyetlerinin
aktifleştirilmesine son verilir.
28. Her biri bağımsız olarak
kullanılabilen birkaç binadan oluşan bir iş merkezi, diğer bölümlerde inşaat
devam ederken her bir bölümü ayrı olarak kullanılabilen bir özellikli varlığa
örnek teşkil eder. Çelik fabrikası gibi, aynı tesisin farklı bölümlerinde
birbirini takip eden çeşitli süreçler içeren bir endüstriyel tesis de, herhangi
bir parçasının kullanılabilmesi için bütünüyle tamamlanması gereken bir
özellikli varlığa örnektir.
Açıklama
29. Finansal tablolarda aşağıdaki açıklamalar yapılır:
(a) Borçlanma maliyetlerine ilişkin
uygulanan muhasebe politikaları,
(b) İlgili dönem boyunca
aktifleştirilen borçlanma maliyetlerinin tutarı,
(c) Aktifleştirilebilecek borçlanma
maliyetleri tutarının belirlenmesinde kullanılan aktifleştirme
oranı.
Geçiş hükümleri
30. Bu Standardın ilk defa
uygulanması muhasebe politikalarında değişiklik gerektirdiğinde, finansal tablolar "TMS 8 Muhasebe Politikaları, Muhasebe
Tahminlerinde Değişiklikler ve Hatalar" Standardına göre düzeltilmelidir. Bu
uygulamanın alternatifi olarak, işletmelerce sadece bu Standardın yürürlük
tarihinden sonra meydana gelen ve aktifleştirme koşullarını sağlayan borçlanma
maliyetleri aktifleştirilir.
|