Yazılardan anlaşıldığına göre, adı geçen şirket Aralık/I999 dönemine ilişkin matrah artırıcı ek katma değer vergisi beyannamesini 25/02/2000 tarihli dilekçe ekinde vergi dairesine vermesine rağmen dilekçede pişmanlık talebinden bahsedilmediğinden bahisle söz konusu beyanname pişmanlık talepli olarak kabul edilmemiş, kanuni süresinden sonra kendiliğinden verilen beyanname olarak kabul edilmiş ve bu beyanname üzerine vergi ziyai cezalı tarhiyat yapılmıştır.

Cezalı tarhiyata ilişkin ihbarnamenin kanuni temsilci .....’a 25/02/2000 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine şirket yetkilisi tarafından Vergi Usul Kanununun 376. maddesi uyarınca indirim talebinde bulunulmuş ve bu talep vergi dairesince uygun bulunarak 25/02/2000 gün ve 233/5 sıra numaralı tahakkuk fişi ile tahakkuk verilmiştir.

Daha sonra, mükellef şirket tarafından verilen 02/03/2000 tarihli dilekçe ile Aralık/1999 dönemine ait katma değer vergisi beyannamesinin Vergi Usul Kanununun 371. maddesine göre pişmanlık talepli kabulünü, vergi ziyaı cezasının düzeltme hükümleri uyarınca tahakkuktan terkin edilmesini talep etmiştir.

Vergi Dairesince de ilgili dilekçede pişmanlık hükümlerinden bahsedilmediğinden dolayı söz konusu katma değer vergisi beyannamesinin kanuni süresinde verilen beyannameye ek olarak kanuni süresi geçtikten sonra kendiliğinden verilen beyanname kapsamında değerlendirildiği ve buna istinaden vergi ziyaı cezası kesildiği bildirilmiş olup, Defterdarlığınızca da, mükellef şirket tarafından dilekçe ekinde verilen ek beyannamenin Vergi Usul Kanununun 371. maddesinde belirtilen şartları ihlal etmediğinden, beyannamenin pişmanlık hükümlerine göre kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle adı geçen vergi dairesince yapılan işlemlerin kanuna uygun olmadığı görüşüne yer verilmiştir.

Bilindiği üzere, Vergi Usul Kanununun 371. maddesi hükmü gereğince temelinde vergi ziyai yatan ve vergi dairesinin ıttılaına girmemiş bulunan vergilendirmelerde, bu duruma sebebiyet verenlerin kendiliğinden ilgili makamlara başvurmaları ve kanunda belirtilen diğer şartları da yerine getirmeleri halinde vergi ziyaı cezasının kesilmemesi gerekmekte ve vadesi geçen vergiler sadece her ay ve kesri için 6183 sayılı Kanunun 51. maddesinde belirtilen nispette uygulanacak gecikme zammı oranında bir zamla birlikte mükelleflerden tahsil edilmektedir.

Kaldı ki, mükelleflerin kanuni süresinde vermedikleri veya kanuni süresinde vermekle birlikte eksik verdikleri beyannamelerini bir dilekçe ekinde vergi dairesine vermeleri ve Vergi Usul Kanununun 371. maddesinde belirtilen şartları da yerine getirmeleri halinde verilen dilekçede pişmanlık talebinden bahsedilmese dahi, pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği yolundaki Danıştay kararlarındaki görüş Bakanlığımızca da benimsenmiş ve uygulama buna göre yönlendirilmiºtir.

Bu itibarla, Aralık/1999 dönemi ek katma değer vergisi beyannamesinin inceleme ve takdire sevk gibi bir işlem yapılmadan mükellef tarafından 25/02/2000 tarihinde vergi dairesine dilekçe ekinde verilmiş olması ve bu beyannamenin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmayıp cezalı tarhiyat yapılmasından sonra 02/03/2000 tarihinde pişmanlık talebinin kabulü için vergi dairesine başvuruda bulunulmuş olması hususları gözönüne alındığında olayın pişmanlık müessesesi içinde mütalaa edilmesi gerektiğini ortaya çıkarmaktadır. Dolayısıyla, 15 günlük süre içinde ödeme şartının yerine getirilmiş olması halinde, gerekli düzeltme işlemlerinin yapılması icap etmektedir.

Bilgi edinilmesini ve gereği ile durumun müracaat sahibine de duyurulmasını rica ederim.