ÖDÜNÇ PARA VERME İŞLERİ HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME   

 FAKTORİNG ANA SAYFASI   

            06 Ekim 1983 Tarihli Resmi Gazete

            Sayı: 18183 (Mükerrer)

ÖDÜNÇ PARA VERME İŞLERİ HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME 

Karar Sayısı: KHK/90 

Ödünç para verme işleri ile uğraşanların faaliyetleri ve denetlenmelerine ilişkin esaslar 5/4/1983 tarih ve 2810 sayılı Kanunun verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulu'nca 30/9/1983 tarihinde kararlaştırılmıştır. 

 

  BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç 

Madde 1-(545 sayılı KHK ile değişik) Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin amacı, faiz veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz karşılığı veya ipotek almak suretiyle sürekli olarak ödünç para verme işleriyle uğraşan gerçek kişilerin ve finansman şirketleri ile faktoring şirketlerinin faaliyetlerinin düzenlenmesi ve denetlenmesidir. 

Kapsam 

Madde 2-(545 sayılı KHK ile değişik) İkrazatçılar, finansman şirketleri ve faktoring şirketleri bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabidir. 

Bankalar, sigorta şirketleri ve özel kanunlarına göre ödünç para vermeye yetkili kılınan kuruluşlar ile tüzel kişilerin doğrudan veya ortak veya iştirakleri vasıtasıyla dolaylı olarak ortaklık ilişkisi içinde bulundukları diğer tüzel kişilere ödünç para vermeleri ve Sermaye Piyasası Kanunu hükümleri çerçevesinde yetkili kurum ve kuruluşlarca yapılan işlemler hakkında bu Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz. 

Tanımlar 

Madde 3-(545 sayılı KHK ile değişik) Bu Kanun Hükmünde Kararnamede geçen; 

a)İkrazatçı: Devamlı ve mutad meslek halinde, faiz veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz karşılığı veya ipotek almak suretiyle, ödünç para verme işleriyle uğraşan veya ödünç para verme işlerine aracılık eden ve kendilerine faaliyet izni verilen gerçek kişileri, 

b)Finansman Şirketi: Devamlı ve mutad iştigal konusu olarak her türlü mal ve hizmet alımını kredilendirmek üzere ödünç para veren tüketici kredi şirketlerini, 

c)Faktoring Şirketi: Mal ve hizmet satışlarından doğmuş veya doğacak alacakları temellük ederek, tahsilini üstlenen, bu alacaklara karşılık ödemelerde bulunarak, finansman sağlayan şirketleri, 

d)Bakanlık: Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlığı, 

e)Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını, 

ifade eder. 

Faaliyetin Kapsamı 

Madde 4-(545 sayılı KHK ile değişik) İkrazatçılar, ikrazatçılık faaliyeti dışında hiç bir iş yapamayacakları gibi mevduat veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz karşılığı para toplayamazlar. İkrazatçılar her ne ad altında olursa olsun tahvil ve benzeri borçlanmaya yönelik sermaye piyasası aracı ihraç edemezler; 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu çerçevesinde sermaye piyasası faaliyetinde bulunamazlar. 

İkrazatçıların faaliyetlerini sürdürmek amacıyla bankalar dahil her türlü kaynaktan borçlanmaları ve bu fonları ödünç para verme işlerinde kullanmaları, bankaların da bu kişilere ödünç para verme işleri ile ilgili olarak kredi açmaları veya bunların borçlarını teminen teminat mektubu vermeleri yasaktır. 

Faaliyet İzni 

Madde 5-(545 sayılı KHK ile değişik) İkrazatçılıkla uğraşacak gerçek kişiler bir beyanname ile Müsteşarlıktan faaliyet izni almak zorundadırlar. 

Beyannamenin kapsamı ve örneği Müsteşarlık tarafından tespit olunur. 

Faaliyet izin belgesi ile verdikleri beyannamenin tasdikli bir örneğini alan ikrazatçılar, izin tarihini takiben 30 gün içinde Ticaret Siciline başvurarak bu izni tescil ve ilan ettirirler. 

İkrazatçılık Yapamayacak Kişiler 

Madde 6-(545 sayılı KHK ile değişik) Aşağıdaki gerçek kişilere izin belgesi verilmez: 

a)35 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile ek ve değişiklikleri uyarınca haklarında tasfiye kararı alınanlar, 

b)Müflisler veya konkordato talep edenler, 

c)Vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs suçlarından dolayı hüküm giyenler, 

d)Ağır hapis veya 5 yıldan fazla hapis yahut zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı suçlardan mahkum olan gerçek kişiler. 

Faaliyet İzninin İptali 

Madde 7-(545 sayılı KHK ile değişik) Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin 4 üncü maddesindeki yasaklara aykırı hareket edenlerin faaliyet izinleri iptal edilir. Bu kişilere yeniden faaliyet izni verilmez. 

Aleniyet 

Madde 8- (545 sayılı KHK ile değişik) İkrazatçılar, kendilerine verilen izin belgesi ile tasdikli beyanname örneğini işyerlerinde halkın görebileceği bir yere asmak zorundadırlar. 

Tefecilik Sayılan İşlemler 

Madde 9- (545 sayılı KHK ile değişik) Bu Kanun Hükmünde Kararname uyarınca ikrazatçılık yapmak üzere izin alınmadan, faiz veya her ne ad altında olursa olsun, bir ivaz karşılığı veya ipotek almak suretiyle, ödünç para verme işlemlerinin yapılması veya bu işlerin meslek ittihaz edilmesi ve Kanun Hükmünde Kararname uyarınca alınan ikrazatçılık izni iptal edildiği halde, ödünç para verme işlerine devam edilmesi, tefecilik sayılır. 

Tefecilik yaptığı mahkemece sabit görülenlerin işyerleri, Valiliklerce kapatılır. 

Ödünç Sözleşmesi 

Madde 10- (545 sayılı KHK ile değişik) Bu Kanun Hükmünde Kararnameye göre izin verilen ikrazatçıların ödünç para vermelerine dair sözleşmeler yazılı olarak yapılmadığı takdirde geçersiz sayılır. 

Yazılı ödünç sözleşmesi iki nüsha olarak düzenlenir; bir nüshası ödünç alanlara verilir, diğer nüsha ise ikrazatçılar tarafından saklanır. 

Müsteşarlık, ödünç sözleşmesinde bulunması gereken hususları tespite yetkilidir. 

Ödünç sözleşmeleri, müteselsil sıra numarası taşır ve Maliye Bakanlığınca kabul edilen matbaalarda bastırılır. 

Defter ve Kayıtlar 

Madde 11- (545 sayılı KHK ile değişik) Müsteşarlık, ikrazatçıların kayıtlarının sağlıklı bir şekilde izlenmesini teminen, Türk Ticaret Kanunu ve Vergi Usul Kanununun tutulmasını zorunlu kıldığı defterlerin yanısıra başka yardımcı defter tutulmasını veya belge düzenlenmesini zorunlu hale getirmeye ve bu defter ve belgelerle ilgili usul ve esasları tespite yetkilidir. 

 

 

II-Finansman Şirketleri ve Faktoring Şirketlerinin Faaliyetleri

(545 sayılı KHK ile eklenmiştir.)   
Kuruluş ve Faaliyet Şartları 

Madde 12-(545 sayılı KHK ile değişik) Finansman şirketleri ile faktoring şirketleri Müsteşarlığın ön izni ile kurulurlar. Bu şirketlerin; 

a) Anonim şirket olmaları, 

b) Sermayelerinin Müsteşarlıkça belirlenen miktardan az olmaması, 

c) Sermayelerinin % 10 ve daha fazlasına sahip ortakları ile, yönetim kurulu üyeleri, genel müdürleri, genel müdür yardımcıları ve 1 inci derece imza yetkililerin, 6 ncı madde hükümlerine aykırılık teşkil etmeyecek şartları taşımaları, 

gerekir. 

Finansman şirketleri ile faktoring şirketleri, kuruluşlarının ticaret siciline tescili tarihinden itibaren en geç 180 gün içinde faaliyet izni almak için Müsteşarlığa başvururlar. Süresi içinde başvurmayanlara izin verilmez. 

Düzenleme Yetkisi 

Madde 13- (545 sayılı KHK ile değişik) Müsteşarlık, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın görüşünü alarak, finansman şirketleri ile faktoring şirketlerinin kuruluş ve faaliyetleri ile ilgili usul ve esasları düzenlemeye yetkilidir. 

Müsteşarlık, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın görüşünü alarak bu Kanun Hükmünde   Kararname hükümlerine göre faaliyette bulunacak faktoring ve finansman şirketlerinin uygulayacakları faiz oranları ile alacakları diğer masraf ve gelirlerin azami oranlarını tespite veya serbest bırakmaya yetkilidir. 

Finansman şirketleri ile faktoring şirketleri; 

a)Ana faaliyet konuları dışında başka işle iştigal edemezler, 

b)Teminat mektubu veremezler, 

c)Mevduat veya her ne ad altında olursa olsun bir ivaz karşılığı para toplayamazlar. Sermaye Piyasası Kanunu'na göre menkul kıymet ihracı ile uluslararası piyasalardan ödünç para alınması bu hükmün dışındadır. 

Finansman şirketleri ve faktoring şirketlerinin anasözleşme değişikliklerine izin verilebilmesi Müsteşarlıktan uygun görüşünün alınmasına bağlıdır. 

Müsteşarlık bu Kanun Hükmünde Kararnamenin uygulamasını izlemek amacıyla, faktoring şirketleri ve finansman şirketlerinden belirleyeceği esaslar ve örneklere uygun olarak cetvel rapor ve mali tablolar istemeye, mali bünyeleri ve kaynaklarının kullanımı ile ilgili standart rasyoları, bu rasyolar ile mali tabloların gerekli görüldüğü takdirde yayımlanmasına ilişkin usul ve esasları, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın da görüşlerini alarak tesbite yetkilidir. İlgili kişi ve kuruluşlar bu cetvel, rapor ve mali tabloları Müsteşarlığa tevdi etmek ve tesbit edilecek rasyolara uymak zorundadırlar. 

İkrazatçılar da birinci ve ikinci fıkra hükümlerine tabidir. 
 

Denetleme 

Madde 14- (545 sayılı KHK ile değişik) Bu Kanun Hükmünde Kararnameye tabi gerçek ve tüzel kişilerin faaliyetleri Müsteşarlıkça denetlenir. 

Maliye Bakanlığı da, bu Kanun Hükmünde Kararnameye tabi gerçek ve tüzel kişileri her halükarda denetleme yetkisini haizdir. 

Bu Kanun Hükmünde Kararnameye tabi gerçek ve tüzel kişiler, denetim elemanlarınca istenecek her türlü bilgiyi vermek, defter ve belgelerini ibraz etmek ve incelemelere hazır tutmak zorundadırlar. 
  
Müsteşarlık bu Kanun Hükmünde Kararnameye tabi gerçek ve tüzel kişilerden her türlü bilgi ve belgeyi talep edebilir. 

Para ve Hapis Cezaları 

Madde 15- 

1)Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin 12, 13 ve 14 üncü maddelerinde yazılı yükümlülük ve sorumlulukları yerine getirmeyenler 100.000 liradan 500.000 liraya kadar ağır para cezasına çarptırılırlar. 

2)1'inci fıkra hükmü dışında kalan hallerde, tefeciler 6 aydan 2 yıla kadar hapis cezasıyla birlikte 50 bin liradan az olmamak kaydıyla, sağladıkları menfaatlerin 5 katı ağır para cezasıyla cezalandırılır. 

3)Bu suçların tekrarı halinde cezalar 3 katına çıkarılarak hükümolunur. 

4)Yukarıda 1, 2 ve 3'üncü fıkralardaki cezalar: 

a-Gerçek kişi ikrazatçıların kendilerine, 
b-Tüzel kişi ikrazatçıların ortaklarına, 
c-Yukarıda (a) ve (b) fıkralarında yer alan ikrazatçıların işlerini fiilen idare etme ve imzalarıyle o teşekkülü bağlayıcı işlem yapmaya yetkili müdür veya memurlarından cezayı gerektiren fiili işlemiş veya buna iştirak etmiş veya buna emir vermiş olanlara, 
uygulanır. 

5)Bakanlar Kurulu, bu maddede yazılı parasal miktarları, 1983 yılı temel olmak üzere, Ticaret Bakanlığınca yayımlanan toptan eşya fiyatları indeksinin gerektirdiği sınırları aşmamak kaydıyla artırmaya yetkilidir. 

Kaldırılan Hükümler 

Madde 16-2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanunu ile ek ve değişiklikleri yürürlükten kaldırılmıştır. 

GEÇİCİ MADDE 1-Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihte 11/9/1981 gün ve 2520 sayılı Kanuna göre ödünç para verme işleriyle uğraşmaya yetkili kılınanlar, bu Kanun Hükmünde Kararnameye göre izin alıncaya kadar faaliyetlerine devam ederler. Ancak, bunların bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde izin almak için başvurmaları zorunludur. 

GEÇİCİ MADDE 2-Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinde 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanununun 9 uncu maddesine dayanarak Bakanlar Kurulunca alınmış kararlardan yürürlükte bulunanlar 28/6/1983 gün ve 70 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 37 ve 40 ncı maddeleri uyarınca yeni bir karar alınmadıkça yürürlükte kalır. 

Yürürlük 

Madde 17-Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin; 

1. 15 inci maddesi dışındaki hükümleri, yayımı tarihinde, 
2. 15 inci maddesi Kararnamenin kanunlaştığı tarihte yürürlüğe girer. 
3. 15 inci madde yürürlüğe girinceye kadar 2279 sayılı Kanunun suç saydığı fiiller hakkında, bu Kanunun 17 nci maddesinde yazılı hükümlerin uygulanmasına devam olunur. 

Yürütme 

Madde 18-Bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 
  

Ödünç Para Verme İşleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici

Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ilişkin 545 sayılı Kanun Hükmünde

Kararnamenin Geçici Maddeleri

Geçici Madde 1- Bu Kanun Hükmünde Kararnamede yapılması öngörülen düzenlemelere ilişkin yönetmelikler 6 ay içinde hazırlanarak yürürlüğe konulur. 

Geçici Madde 2- Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten önce, kendilerine ikrazatçılık faaliyeti izni verilmiş olanlar, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç 90 gün içinde, Müsteşarlığa başvurarak faaliyet izni almak zorundadırlar. 

Geçici Madde 3- Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden önce kurulmuş bulunan faktoring şirketleri, durumlarını Kanun Hükmünde Kararnamenin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine intibak ettirmedikleri takdirde, faktoring işlemi yapamazlar.