Bazı vergi
kanunlarında değişiklikler yapan ve 11 Aralık 1985 tarih, 18955 sayılı Resmi
Gazete'de yayımlanan, 3239 sayılı kanunla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun
değerleme ve amortisman hükümlerinde yapılan değişiklikler ile aynı Kanunun bazı
maddelerinin uygulanması sırasında tereddüt konusu olan hususlar aşağıda
açıklanmıştır.
A - DEĞERLEME VE AMORTİSMAN
HÜKÜMLERİNDE YAPILAN DEĞİŞİKLİKLER
1 - 3239 sayılı Kanunun 22 nci
maddesi ile, Vergi Usul Kanunu'nun borçların değerlemesine ilişkin 285 inci
maddesine son fıkra olarak; "Alacak senetlerini değerleme gününün kıymetine irca
eden mükellefler borç senetlerini de aynı işleme tabi tutmak zorundadırlar."
hükmü eklenmiştir.
Bilindiği gibi, Vergi Usul
Kanununda alacak ve borçların değerlemesinde aynı esaslar kabul edilmiştir.
Alacak veya borçlar esas itibariyle mukayyet değerle değerlenmekte ancak vadesi
gelmemiş senede bağlı alacak ve borçların değerlemesinde, banka, banker ve
sigorta şirketleri dışındaki mükellefler, reeskont uygulama konusunda seçimlik
hakkına sahip bulunmaktadırlar.
Vergi Usul Kanununda, belirtilen
esaslar aynı olmakla beraber alacakların değerlemesi 281, borçların değerlemesi
285 inci maddelerde ayrı ayrı hükme bağlandığından, mükelleflerce vadesi
gelmemiş senede bağlı alacaklar, değerleme gününde reeskonta tabi tutulurken,
borç senetlerinin aynı işleme tabi tutulmaması Kanun değişikliğine kadar mümkün
bulunuyordu.
Bu defa, Vergi Usul Kanunu'nun
285 inci maddesine eklenen yeni fıkra ile 1.1.1986 tarihinden itibaren, vadesi
gelmemiş alacak senetlerini değerleme gününün kıymetine irca eden mükelleflerin,
vadesi gelmemiş borç senetlerini de aynı işleme tabi tutmaları mecburiyeti
getirilmiştir.
2 - 3239 sayılı Kanunun 37 nci
maddesi ile, Vergi Usul Kanunu'nun 313 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer
alan iktisadi kıymetlerin amortismana tabi tutulmayarak doğrudan doğruya gider
yazılabilecek miktarına ilişkin 5.000,- liralık had 100.000.- liraya
yükseltilmiştir.
Buna göre, 1.1.1986 tarihinden
sonra iktisap edilen ve değeri 100.000,- lirayı aşmayan peştemallıklar ile
işletmede kullanılan ve değeri 100.000,- lirayı aşmayan alet, edevat, mefruşat
ve demirbaşlar amortismana tabi tutulmayarak doğrudan doğruya gider
yazılabilecektir.
Ancak, eskiden olduğu gibi
iktisadi ve teknik bakımdan bütünlük arz edenlerde bu had topluca dikkate
alınacaktır.
Değeri 100.000,- liranın altında
olsa dahi 1.1.1986 tarihinden önce iktisap edilip aktifleştirilerek amortismana
tabi tutulan iktisadi kıymetlere, artırılan bu yeni haddin uygulanması mümkün
bulunmadığından, tamamen itfa oluncaya kadar amortisman ayrılmasına devam
edilecektir.
B - İŞE BAŞLAMA BİLDİRİMİ İLE
İLGİLİ AÇIKLAMALAR:
167 sıra sayılı Vergi Usul Kanunu
Genel Tebliğinde açıklandığı gibi vergi mükelleflerinin işe başlamadan önce
ilgili vergi dairelerine işe başlama dilekçelerini vererek bildirimde
bulunmaları gerekmektedir.
Uygulamada şirketler ile
nakliyecilik faaliyetinden dolayı mükellefıyet tesis ettireceklerin hangi
tarihten itibaren işe başladıklarının kabul edilmesi gerekeceği hususunda
tereddütler bulunması nedeniyle aşağıdaki açıklamalarına yapılması gerekli
görülmüştür.
a) Ticaret siciline tescili
müteakip tüzel kişilik kazanacak şahıs veya sermaye şirketleri, ticaret siciline
kaydolunmadan önce veya ticaret siciline kaydolunmak üzere müracaat edildiği
gün;
b) Ticari plakalı nakil vasıtası
sahipleri;
– Taşıtın, faturalı olarak
plakasız yeni satın alınmasında, trafik şube veya bürolarına tescil ettirilmeden
önce,
– Taşıtın plakalı olarak elden
noter senedi ile satın alınmasında, noter senedinin yapılmasından önce veya
noter senedinin yapıldığı gün,
İşe başlama bildiriminde
bulunacaklardır.
Yazılı bildirimler bizzat ilgili
vergi dairesine yapılabileceği gibi bildirimin posta ile taahhütlü olarak
gönderilmesi de mümkündür. Bu takdirde bildirmenin postaya verildiği tarih vergi
dairesine verilme tarihi kabul edilecektir.
Bu bildirimler üzerine vergi
dairesince mükellefiyet tesis edilerek hesap numarası verilecektir. Mükellefiyet
tesisinden sonra, ticaret siciline tescilin yapılmamış olması veya yukarda
belirtilen hususların gerçekleşmemesi ve ayrıca mükellefiyeti gerektirecek bir
durunıun da mevcut olmaması halinde ilgililer vergi dairesine yeniden başvurarak
mükellefiyetlerini terkin ettireceklerdir.
C - BELGE DÜZENİNE İLİŞKİN
OLARAK UYGULAMADA ORTAYA ÇIKAN TEREDDÜT KONUSU HUSUSLARLA İLGİLİ AÇIKLAMALAR VE
YENİ DÜZENLEMELER:
1 Bilindiği üzere, 213 sayılı
Vergi Usul Kanununun 230 uncu maddesinin 5 numaralı bendi 3239 sayılı Kanunun 19
uncu maddesi ilc değiştirilmiş bulunmaktadır. Daha önce yayımlanan 167 sıra
sayılı Vergi Usul Kanunu Genc1 Tebliğinin 6 ncı maddesinde bu değişikliğc
ilişkin olarak yapılan açıklamalarda etraflıca izah edildiği üzere; satılan malın alıcıya teslim edilmek üzerc satıcı
tarafından taşındığı veya taşıttırıldığı hallerde satıcının; teslim edilen malın
alıcı tarafından taşınması veya taşıttırılması halinde alıcının, taşınan veya
taşıttırılan mallar için sevk irsaliyesi düzenlemesi ve taşıtta bulundurulması
şarttır.
Aynı müessesenin muhtelif şube
veya kısımlarından herbiri, ayrı ayrı irsaliye kullandığı takdirde bu
irsaliyelere şube veya kısımlarına göre şube veya kısmın, isimlerinin yazılması
veya özel işaretle seri tefriki yapılması zorunludur. İrsaliyelerin mürekkeple,
makina ile vcya kopya kurşun kalem ile doldurularak en az bir asıl bir örnek
olarak düzenlenmesi, birden fazla örnek düzenlendiği takdirde, her birine
kaçıncı örnek olduğunun işaret edilmesi gerekmektedir.
En az iki nüsha olarak
düzenlenecek sevk irsaliyesinin bir nüshası alıcıda, diğer nüshası ise satıcıda
kalacaktır. ,
İrsaliyelerde gönderilen malın
nev'i ve miktarı ile satıcının veya malı sevk edenin; adı, soyadı, varsa ticaret
unvanı, adresi, bağlı bulunduğu vergi dairesi ve hesap numarasının; müşterinin
adı, soyadı, ticaret unvanı, adresi, varsa vergi dairesi hesap numarasının
(mükellefin diğer işyerine veya satılmak üzere bir alıcıya gönderildiği hallerde
malın kime ve nereye gönderildiğinin) bulunması ve bunların satıcı tarafından
imzalanması icap etmektedir.
Öte yandan, alım-satımın çeşitli
şekillerine göre irsaliye ile ilgili olarak yapılacak işlemler aşağıda ayrı ayrı
açıklanmıştır.
a) Alıcıların kimler olacağı ve
ne miktarda mal alacakları belli olmayan ve alıcılara iş yerlerinde teslim
edilmek üzere, satıcı tarafından kendi nakil vasıtası ile mal gönderilmesi
halinde; nakil vasıtasına yüklenen tüın mallar için tek bir sevk irsaliyesi
düzenlenmesi ve düzenlenen sevk irsaliyesinin müşterinin adı ve adresi bölümüne
"Muhtelif Müşteriler" ibaresi ile nakil vasıtasının plaka numarası ve sürücünün
veya araçta bulunan satışa yetkili kimsenin. adının yazılması mümkündür. Bu tür
sevk irsaliyesi ile alıcılara gönderilen ve alıcının talep ettiği miktarda
teslim edilen malların faturaları malın teslimi anında düzenlenecek ve bu
faturalara sevk irsaliyeşinin numarası kayıt edilecektir. Ayrıca, her satış için
sevk irsaliyesi düzenlenmeyccek, ancak, faturaya işyerinde teslim edildiğine
ilişkin şerh verilecektir.
Bu şekilde düzenlenmiş sevk
irsaliyesi ile sevk edilen mallar için on günlük süre beklenilmeksizin faturanın
malın teslimi anında düzenlenmesi zorunludur. Perakende satışlarda ise perakende
satış fişinin malın teslimi anında düzenleneceği esasen tabiidir.
Bir işyeri ve deposu bulunmadan
pazar takibi veya köy-köy kendi namına taşıtıyla emtia satan kimselerin yukarıda
belirtildiği şekilde sevk irsaliyesi düzenlemeleri vc taşıtlarında
bulundurmaları, malın teslimi anında ise fatura veya perakende satış fişi
düzenlemeleri gerekmektedir.
Diğer taraftan, faturanın malın
teslimi anında düzenlenmesi şartıyla önceden tek bir sevk irsaliyesi
düzenlenebilmesi imkanı tanınan mükelleflerin, faturayı anında düzenlemeyip daha
sonra on günlük süre içinde düzenlemek istemeleri halinde belirtilen kolaylıktan
yaralanmaları mümkün bulunmamaktadır. Bu takdirde genel esaslara göre malın
sevki anında her alıcı için ayrı birer sevk irsaliyesi düzenlenmesi
gerekmektedir.
b) Mükelleflerin faaliyetlerine
ilişkin olarak işyerlerinde kullanılmak ve tüketilmek amacıyla satın aldıkları
(Kırtasiye, büro ve temizlik malzemeleri,
yemek, ekmek gibi) ufak hacimli ve değeri 100.000,- lirayı aşmayan malları
taşımaları veya taşıttırmaları halinde bu mallara ait faturanın taşıma esnasında
taşıtta bulundurulması ve faturanın üzerine "Bu mallar için sevk irsaliyesi
düzenlenmemiştir." şerhinin verilmesi şartıyla ayrıca sevk irsaliyesi
aranmıyacaktır.
c) Satılan mallara ilişkin
faturaların malın tesliminden önce düzenlendiği ve malın daha sonra sevkedildiği
durumlarda; faturayı düzenleyenler faturada malın daha sonra sevk edileceğini
belirteceklerdir. Faturada bulunması gereken malın teslim tarihi ve irsaliye
numarası ise malın tesliminden sonra alıcı ve satıcı kendilerinde kalan sevk
irsaliyesinden faydalanarak faturaya şerh verecekler, fatura ve sevk irsaliyesi
arasındaki uyumu sağlayacaklardır.
d) Bazı mükelleflerin başka
mükelleflere teslim edilmek üzere üçüncü şahıslara talimat vererek mal
sevkettirmesi durumunda sevk irsaliyesi aşağıdaki örnekte açıklandığı şekilde
düzenlenecektir.
Örnek : Toptancı
(A) müşterisi olan perakendeci
(C) ye teslim edilmek üzere imalatçı (B) ye
talimat vererek kendi adına mal sevkiyatı yapılmasını istemektedir. Bu örnekte
(C) ye karşı esas satıcı (A) dır. (B) ise (A) ya karşı satıcı durumundadır.
Ancak, malı (A) yerine (C) ye teslim etmektedir.
Buna göre, 167 sıra sayılı Vergi
Usul Kanunu Genel Tebliğinin 6/a maddesinde açıklandığı gibi, malın alıcı (C) ye
teslim edilmek üzere (B) tarafından taşındığı veya taşıttırıldığı hallerde (B),
bir nüshası kendinde kalacak ve diğer nüshası (C) ye gönderilecek şekilde sevk
irsaliyesi düzenleyecek ayrıca kendinde kalan nüshasının bir (örneğini)
fotokopisini de (A) ya gönderecektir. Sevk irsaliyesinin müşteriler bölümüne ise
"(A) adına (C) ye teslim edilmek üzere" ibaresini yazacaktır.
Daha sonra, (B) tarafından (A) ya
ve (A) tarafından da (C) ye düzenlenecek satış faturalarına, (B) tarafından
düzenlenmiş sevk irsaliyesinin tarih ve numarası yazılmak suretiyle, mal alım
satımına ilişkin belgeler düzenlenmiş olacaktır.
c) Mükelleflerin, yarı mamül veya
mamul mallarını, bazı işlemler yapılmak üzre, diğer mükelleflere göndermeleri ve
bu mükelleflerden malları geri getirmeleri durumunda götürülen ve geri getirilen
mallar için gidiş ve geliş taşımaları sırasında ayrı ayrı sevk irsaliyesi
düzenlemeleri zorunludur.
Malların götürülmesinde
düzenlenecek sevk irsaliyelerinin müşteriler bölümüne işlemi yapacak kimsenin
adı ve soyadı, varsa ticaret ünvanı, vergi dairesi ve hesap numarası ile,
yapılacak işin türü (Mesela : "Boyatılmak, tamir etirilmek, parça değiştirmek
üzere" şeklinde bir ibare) yazılacak, işlem gördükten sonra malın tekrar
taşınmasında düzenlenecek sevk irsaliyelerinin müşteriler bölümüne ise, işlem
türü ile işlemi yapana ilişkin bilgiler yazılacaktır.
Ancak, sözkonusu malların işlemi
yapacak mükellefler tarafından taşınması veya taşıttırılması halinde sevk
irsaliyesinin, yukarıda belirtilen esaslara göre bu kimseler tarafından
düzenleneceği tabiidir.
f) Numune üzerine veya tecrübe ve
muayene şartıyla satım yapılmak üzere mal sevkiyatı yapılması halinde sevk
edilen mallar için sevk irsaliyesi düzenlenmesi zorunludur. Bu tür
sevkiyatlarda, malı satıcı taşıyor veya taşıtıyorsa irsaliye satıcı tarafından,
alıcı taşıyor veya taşıtıyorsa irsaliye alıcı tarafından düzenlenecektir. Ancak,
kabule bağlı olan ve bunun için yazılı bir sözleşme bulunan bu tür satışlarda,
fatura düzenlenmesindeki on günlük sürenin kabul tarihinden itibaren başlayacağı
tabiidir.
g) Vergi Usul Kanununun 232 ve
235 inci maddelerindeki,
fatura, sevk irsaliyesi, perakende satış vesikaları (perakende satış fişi, ödeme
kaydedici cihaz satış fişi, giriş ve yolcu taşıma bileti), gider pusulası,
müstahsil makbuzu ile 236 ncı maddede yer alan serbest meslek makbuzunu
yalnız birinci ve ikinci
sınıf tüccarlarla defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçiler ve serbest meslek
erbabının düzenlemesi mecburi olup bunların dışında kalan ve kazançları götürü
usulde tespit olunan tüccarlar ile götürü usulde vergilendirilen serbest meslek
erbabı ve vergiden muaf esnafın sözkonusu belgeleri düzenleme mecburiyeti
bulunmamaktadır.
Bu nedenle, gerçek usulde
vergilendirilen mükellefler ile götürü usulde vergilendirilen mükellefler ve
vergiden muaf esnaf arasındaki mal harekatı sevk irsaliyesi yönünden aşağıdaki
esaslara göre belgelendirilecektir.
Gerçek usulde vergilendirilen
mükelleflerden, götürü usulde vergilendirilen mükellefler ve vergiden muaf esnaf
tarafından satın alınan malın alıcı tarafından taşınmasında sevk irsaliyesi
aranmayacak, ancak fatura malın satıldığı anda satıcı tarafından
düzenlenecektir. Satıcı tarafından satış anında düzenlenecek faturaya alıcı
tarafından taşındığı şerhi konulacak ve taşımalar sırasında yetkililerce
istenildiğinde ibraz edilecektir.
Götürü usulde vergilendirilen
mükellef veya vergiden muaf esnafdan, gerçek usulde vergilendirilen mükellefler
tarafından satın alınan malın alıcı tarafından taşınmasında ise sevk
irsaliyesinin alıcı tarafından düzenleneceği tabiidir.
h) Belediye, Et ve Balık Kurumu,
Orman İşletmeleri, Etibank İşletmeleri, Tekel İdareleri ve benzeri kamu kurum ve
kuruluşlarınca satılan çeşitli mamullerin sevkiyatında, sevk için düzenlenen
belgelerde malın cinsi, miktarı, alıcının adı ve soyadı veya varsa ticaret
ünvanı, vergi dairesi ve hesap numarasının bulunması halinde bu belgeler sevk
irsaliyesi olarak kabul edilecck ve Vergi Usul Kanunu uyarınca düzenlenecek olan
sevk irsaliyesi ayrıca aranmıyacaktır.
Keza, Maden Kanununa göre maden
sevkine ilişkin düzenlenen belgeler ile uluslararası taşımacılıkta kullanılan
hamule senedi, konşimento gibi belgeler ve gümrük giriş, çıkışlarında nakil
vasıtalarında malların mevcudu tesbit edilip mühürlendikten sonra Gümrük
İdarelerince verilen resmi belgeler sevk irsalivesi olarak kabul edilecektir.
Diğer taraftan, hamule senedl ve
konşimentoların, taşıma ücretini ve taşıma irsaliyesinde bulunması gereken diğer
bilgileri ihtiva etmesi halinde bunların taşıma irsaliyesi olarak da kabulü
uygun görülmüştür.
2 - Vergi Usul Kanununda, boş
sevk irsaliyesi ciltlerinin işyerlerinde bulundurulacağına dair herhangi bir
hüküm yer almamaktadır. Bu itibarla, Vergi Usul Kanununun 230/5 inci maddesi
hükmü ve buna ilişkin yayımlanan 167 sıra sayılı Vergi Usul Kanunu Genel
Tebliğinde açıklandığı gibi, mal sevkiyatında düzenlenmiş olan sevk irsaliyelerinin mutlaka taşıtta
bulundurulması mecburi olduğundan, yapılacak kontrollerde sevk irsaliyesinin
taşıta bulundurulmadığının tesbiti halinde, anılan Kanunun 353/2 nci maddesi
hükmüne göre işlem yapılacak, boş irsaliye cildinin işyerinde bulundurulmamış
olması nedeniyle herhangi bir ceza uygulaması yönüne gidilmeyecektir.
3 - Anılan Kanunun 230 uncu
maddesine göre satılan malın alıcıya teslim edilmek üzere satıcı tarafından
taşındığı veya taşıttrıldığı hallerde satıcının, teslim edilen malın alıcı
tarafından taşınması veya taşıttırılması halinde alıcının sevk irsaliyesi, 240
ıncı maddesine göre de ücret karşılığında eşya taşıyanların (götürü usulde
vergiye tabi olanlar dahil) ise taşıma irsaliyesi düzenleme mecburiyeti
bulunmaktadır.
Bu itibarla, mal sevkiyatı
yapanların veya yaptıranların sevk irsaliyesi, ücret karşılığında mal
taşıyanların ise taşıma irsaliyesi düzenlemeleri gerekmektedir.
Öte yandan, taşıma irsaliyesi
Vergi Usul Kanunu Uyarınca Vergi Mükellefleri Tarafından Kullanılan Belgelerin
Basım ve Dağıtımı Hakkında Yönetmelik ile tesbit edilen 28x20 cm. ebadı
yanısıra, bu genel Tebliğin yayımından itibaren 14x20 cm. ebadında da anlaşmalı
matbaalara bastırılarak kullanılabilecektir.
4 - 3100 sayılı Katma Değer
Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti
Hakkında Kanun'a göre, ödeme kaydedici cihaz kullanan ve perakende satışlarını
ödeme kaydedici cihaz satış fişi ile belgelendirme mecburiyeti bulunan
mükelleflerden :
a) Servis otoları kullanılmak
veya sair yollarla evlere veya işyerlerine gitmek suretiyle seyyar olarak emtia
ticaretiyle uğraşanlar (mesela; tüpgaz veya diğer emtia) ile aynı şekilde
elektrikli veya diğer alet ve makinaların (çamaşır makinası, termosifon,
televizyon ve eletronik yazar kasalar gibi) bakım onarım ve servis hizmetlerini
yürütenlerin, satılan mal veya işin bedelini sabit iş yerleri dışında işin
yapıldığı veya hizmetin verildiği yerde tahsil etmek mecburiyetinde bulunmaları;
b) İşyerleri elektrik şebekesinin
tesis edilmediği yerlerde veya elektrik şebekesi tesis edilmekle birlikte geçici
elektrik kesintisinin olduğu zamanlarda mükelleflerin, ödeme kaydedici cihaz
kullanmalarının fiilen imkansız olması;
Hallerinde bu faaliyetleri ile
ilgili emtia satışlarını veya hizmet ifası karşılığında alacakları ücretleri
Vergi Usul Kanununun 232 ve 233 üncü madde hükümleri gereğince düzenleyecekleri
fatura veya perakende satış fişi ile belgelendirebileceklerdir.
5 - Şehirlerarası yolcu taşıma
işiyle uğraşan otobüs işletmecileri kullanacakları yolcu taşıma biletleri ve
yolcu listelerini bağlı bulundukları vergi dairesinin bulunduğu ildeki anlaşmalı
matbaalara bastıracaklardır.
Ancak, bir otobüs firmasının veya
firmalarının biletlerinin komisyoncular tarafından satılması halinde, yolcu
taşıma biletleri ve yolcu listelerini otobüs komisyoncuları kendi vergi
dairelerinin bulunduğu ildeki anlaşmalı matbaalara kendi adlarına bastıracaklar
ve bu şekilde bastırılacak biletlerin dış yüzü üzerinde, hangi firmanın
biletinin olduğunu belirtir, ilgili firmanın, adı ve soyadı, varsa ticaret
ünvanı gibi bilgiler ile amblemi yer alacaktır.
Otobüs komisyoncuları, bu şekilde
bastıracakları yolcu taşıma biletlerini, birbirini takip eden müteselsil seri ve
sıra numarası dahilinde teselsül ettireceklerdir. Otobüs firmaları ise hizmet
bedeli olarak komisyoncu adına düzenleyecekleri faturalarda satılan bilet miktar
ve tutarını ayrıca göstereceklerdir.
Öte yandan, bir işletmenin kendi
otobüsüyle yaptığı taşıma işi yanısıra, bağımsız otobüs sahiplerine de taşıma
yaptırması halinde, bağımsız otobüs sahipleri tarafından bu işletmeye yapılan
taşıma hizmeti karşılığında fatura düzenlenecektir. Ancak, yolcu taşıma bileti
ve yolcu listesinin gerek işletmeye bağlı otobüslere gerekse bağımsız otobüs
sahiplerine yaptırılan taşımalarda işletme tarafından düzenleneceği tabiidir.
Bağımsız otobüs sahiplerinden
maksat kendi otobüsüyle bir firmanın yolcularını taşıyan şahıslardır.
Otobüs işletmelerinin kendi
otobüsüyle yaptığı ve otobüs işletmelerine yaptırdıkları taşımalarda
düzenliyecekleri belgeler aşağıdaki örneklerde açıklanmıştır.
Örnek : 1 (B) Otobüs işletmesi
Ankara-İstanbul arasında şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapmaktadır. Yolcu
taşıma işini kendi otobüsleri yanısıra kendi adı altında bağımsız olarak çalışan
(C) ve (D) otobüs sahiplerine (işletmelerine) yaptırmaktadır.
Buna göre, örnekte belirtilen (B)
otobüs işletmesi, kendi adına bastırmış olduğu yolcu taşıma biletlerini satarak,
(C) otobüs sahibine yolcu
bulmakta ve sözkonusu
faaliyeti dolayısıyle komisyoncu olmakta, (C) ve (D) otobüs sahipleri de asıl
işi yapan durumunda bulunmaktadır.
Bu durumda, (B), (C) ve (D)'nin
düzenliyecekleri belgcler şu şekilde olacaktır.
(B) otobüs işletmesi (C) ve (D)
otobüs sahiplerine yaptırdığı yolcu taşıma işi için komisyoncu veya aracı
olmakla birlikte kendi adına bastırdığı yolcu taşıma bileti ve yolcu listesi
düzenleyecektir.
(C) ve (D) otobüs sahipleri
(işletmeleri) ise, (B) işletmesine yaptıkları yolcu taşıma hizmeti karşılığında
fatura düzenleyecekler ve başka bir belge düzenlemiyeceklerdir.
Ancak, beraberlerinde (B)
işletmesince düzenlenmiş yolcu listesi bulunduracakları tabiidir. Otobüsün seyri
sırasında yolda yolcu alınması halinde ise (C) ve (D) kendi adlarına bastırmış
oldukları yolcu taşıma biletini kullanacaklardır.
Örnek : 2 (A) otobüs işletmesi,
(C) otobüs işletmesi yazıhanesini kiralayarak biletlerini sözkonusu yazıhanede
de sattırmakta ve (C) işletmesine yazıhaneden dolayı kira parası ödemektedir.
Bu durumda, yolcu taşıma
biletleri ve yolcu listelerinin basımı ve kullanılması ile ilgili düzenlenecek
belgeler şu şekilde olacaktır.
(C) otobüs işletmesi kendi
yazıhanesinde, (A) otobüs işletmesi adına satacağı yolcu taşıma biletlerini
kendileri bastıramayacaklar, biletler (A) işletmesi tarafından bastırılacak
(C)'ye gönderilecektir. (C) otobüs işletmesi, bu şekilde sattıkları biletler
için (A) işletmesinden yazıhane kirası olarak aldığı para karşılığında, fatura
düzenleyecektir.
Ancak, yolcu listelerinin ise (A)
otobüs işletmesi tarafından düzenleneceği tabiidir.
6 - Otel işletmelerinin
bünyelerinde özel jetonlarla çalışabilen oyun makinaları ile çeşitli talih
oyunları düzenlemeleri halinde, bu işletmelerin sözü edilen faaliyetlerine
ilişkin düzenliyecekleri belgeler aşağıdaki şekilde olacaktır.
Anılan işletmelerin, talih
oyunları için müşterilerine satmış oldukları jeton karşılığında fatura veya
perakende satış fişi (ödeme kaydedici cihaz kullanılması halinde bu makinaların
fişleri) vermeleri mecburidir.
Öte yandan, oyun sonucu
müşterilere dağıtılacak ikramiyeler ile müşteriler tarafından iade edilecek
jeton bedelleri ise Vergi Usul Kanunu hükümlerine uygun olarak düzenlenecek
"gider pusulası" ile belgelendirilebilecektir.
7 - Bakanlığımıza yapılan
başvurulardan, nakliyat ambarlarına nakledilmek üzere getirilen malların ambara
giriş tarihi ile sevk tarihleri arasında farklılık bulunduğu, ayrıca birden
fazla şahsa ait bulunan malların genellikle tek bir taşıtla taşındığı, bu
nedenle malın ambara giriş tarihinde taşıma irsaliyesi düzenlenmesinin
fiilen mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Nakliyat ambarlarında malın
ambara girişi ile sevki arasında zaman farkının bulunduğu ve birden fazla
kişinin mallarının bir arabayla taşımasının söz konusu olduğu durumlarda
nakliyat ambarlarının malın ambara girişi sırasında aşağıdaki belgeyi
düzenlemeleri uygun görülmüştür.
Nakliyat ambarları, daha sonra
nakledilmek üzere ambara teslim edilen mallar için aşağıdaki bilgileri ihtiva
eden müteselsil seri ve sıra numarası dahilinde teselsül ettirilen üç nüsha
ambaır tesellüm fişi düzenliyeceklerdir. Bu şekilde fiş düzenlenmesi halinde
fişin bir nüshası malı taşıttırana, bir nüshası malı taşıyan aracın sürücüsüne
verilir ve bir nüshası da nakliyat ambarlarında saklanır. Fişin taşıttıran
nezdinde kalan nüshası taşıma irsaliyesi örneği yerine geçer.
Ambar tesellüm fişinde en az
aşağıdaki bilgiler bulunur.
a. Makbuzu düzenleyen taşıma
ambarının, adı, soyadı varsa ticaret unvanı, adresi, vergi dairesi ve hesap
numarası;
b. Malı tevdi edenin adı, soyadı,
varsa ticaret unvanı, adresi, vergi dairesi ve hesap numarası;
c. Malın ambara giriş tarihi;
d. Malın nev'i ve miktarı;
e. Malın nereye ve kime
gönderildiği (Alıcının adı ve adresi);
f. Alınan taşıma ücreti;
g. Makbuzun düzenlenme tarihi;
h. Malı tevdi eden tarafından
düzenlenen sevk irsaliyesinin müteselsil seri ve sıra numarası.
Buna göre, ambar tesellüm fişiyle
ambara tevdi edilen mallardan birden fazla kişiye ait olanların tek bir taşıt
veya birden fazla taşıtta taşınması suretiyle ambarlardan çıkışı sırasında
malların taşınan şahısların ve alıcılarının ad ve soyadları ayrı ayrı sütunlarda
gösterilen ve taşıma irsaliyesinde bulunması zorunlu olan diğer bilgileri de
ihtiva eden liste şeklinde düzenlenecek bir taşıma irsaliyesi kullanılacaktır.
Ayrıca, liste şeklinde düzenlenecek taşıma irsaliyesine tesellüm fişlerinin bir
örneği ile, malı taşınan tarafından düzenlenen sevk irsaliyesinin de eklenmesi
zorunludur.
Bir taşıtla sadece bir kişiye ait
malın ambar girişi yapılmadan taşınması halinde ise ambar tesellüm fişi
düzenlenmesine gerek bulunmayıp, Vergi Usul Kanununun 240 ıncı maddesi uyarınca
sadece taşıma irsaliyesi ve malı taşınan veya malı taşıttıran tarafından sevk
irsaliyesi düzenlenmesi gerekir.
Ambar tesellüm fişlerinde;
yukarıda sayılan asgari bilgiler yanında ayrıca, tesellüm fişinin müteselsil
seri ve sıra numarası, müşterinin, komisyoncunun veya aracının adı, soyadı,
ticaret ünvanı, adresi, varsa vergi dairesi ve hesap numarasına ilişkin bilgiler
de bulunacaktır.
Diğer taraftan, gerek ambar
tesellüm fişleri ve gerekse toplu şekilde düzenlenen taşıma irsaliyesinin; Vergi
Usul Kanunu uyarınca Vergi Mükellefleri Tarafından Kullanılan Belgelerin Basım
ve Dağıtımı Hakkında Yönetmelik ile 159 ve 164 sıra sayılı Vergi Usul Kanunu
Genel Tebliğlerinde belirtilen esaslara uyulmak şartıyla anlaşmalı matbaalara
bastırılarak veya noter tasdikli olarak kullanılması gerekmektedir.
Ayrıca, tesellüm fişleri
anlaşmalı matbaalara 10x20 cm. veya 22x9 cm., toplu taşıma irsaliyesi ise 28x45
cm. veya 28x20 cm. ebadında bastırılarak kullanılabilecektir.
8 - Vergi Usul Kanununda ve
muhtelif Genel Tebliğlerimizde belirtildiği gibi fatura ve sevk irsaliyelerinde
malın cins ve miktarının açıkca gösterilmiş olması zorunludur.
9 - 16.7.1981 tarih ve 17402
sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 143 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile
muamele miktarı fazla veya satış süratleri yüksek bazı emtia türlerinde,
perakende satış fişi kullanılmasındaki güçlükler nazara alınarak;
Tütün, sigara, kibrit, pul, milli
piyango bileti, alkollü içki ve alkolsüz meşrubatın perakede satışını yapanlar
ile gazete ve ekmek bayileri, mübayaa ettikleri bu tür emtiayı mübayaa gününde
elde mevcut vesikalarına dayanarak mübayaa bedeli üzerinden giriş, aynı miktar
emtiayı aynı tarihte, Vergi Usul Kanununun 232 nci maddesinin son fıkrası
gereğince düzenleyecekleri faturalara dayanarak satış bedeli üzerinden çıkış
kaydetmeleri,
Fırın işletmeleri, perakende
satışlarını ise imale sevk edilen un miktarından hareketle hesaplanacak üretim
miktarını dikkate almak suretiyle ve 232 nci maddenin son fıkrası gereğince
düzenleyecekleri faturalarla tevsik etmeleri,
Kahvehane ve çay ocaklarında
garsonlara marka verilmesi suretiyle satış yapılması halinde, müşteriler için
ayrı ayrı fiş kelimesi yerine, garsonlara verilen her parti marka için Vergi
Usul Kanununun 232 nci maddesinin son fıkrası gereğince fatura
düzenlenmesi,
Uygun görülmüştü.
Ancak, bundan böyle münhasıran,
tütün, sigara, kibrit, pul, milli piyango bileti, gazete, kahvehane ve çay
ocaklarında çay, kahve satışını yapan mükellefler dışında kalan ve yukarıda
sayılan emtia türleri satışını yapan mükellefler, anılan Tebliğle kullanılması
uygun görülen imkandan faydalanamıyacaklar, dolayısıyle toplu fatura
düzenlemiyeceklerdir.
Başka bir deyimle, münhasıran
tütün, sigara, kibrit, pul, milli piyango, gazete, çay, kahve satışını yapan
mükellefler daha önce olduğu gibi ve 143 sıra sayılı Genel Tebliğde açıklanan
şekilde perakende satışlarını toplu fatura ile tevsik edebilecekler ve anılan
Tebliğle sağlanan imkandan faydalanmaya devam edecekler, diğer emtia satışını
yapanlar ise bu imkandan faydalanamıyacaklar, dolayısıyla her emtia veya hizmet
satışı karşılığında belge düzenliyeceklerdir.
Bu Tebliğin yayımından itibaren
aşağıda belirtilen türde emtia veya hizmet satışı yapan mükellefler ise;
a) Alkollü içki ve alkolsüz
meşrubatın perakende satışını yapanlar ile ekmek bayileri, fırın işletmeleri,
b) Gerçek usulde Gelir Vergisine
tabi dondurma satıcıları ve tuvalet işletmecileri,
Perakende emtia veya hizmet
satışlarını, daha önce Yönetmelikte ebatları belirlenmiş bulunan kopyalı
Pcrakende Satış Fişleri, Giriş Biletleri ile veya diledikleri takdirde bu Genel
Tebliğde ihdası uygun görülen küçük ebatlı ve dip koçanlı perakende satış fişi
veya giriş bileti ile belgelendirebileceklerdir.
Yukarıda (a) ve (b) bentlerinde
sayılan mükellefler tarafından, dip koçanlı olarak kullanılacak perakende satış
fişleri veya giriş biletlerinin, anlaşmalı matbaalara bastırılması, dip koçanı
ile birlikte müşteriye verilen kısmının 10x5 cm. ebadında olması, Yönetmelikle
tesbit edilen asgari bilgileri taşıması, ayrıca her iki koçanda da bedellerin ve
emtia cinsinin matbaa baskılı olması şarttır.
Matbaa işletmecileri, dip koçanlı
olarak basım ve dağımını yapacakları perakende satış fişi veya giriş
biletlerinin; ön yüzünün orta kısmına gelecek şekilde (Ek'de görüldüğü gibi)
özel işaret (amblem) koyacaklardır.
Öte yandan, 3100 sayılı Kanuna
göre, ödeme kaydedici cihaz kullanma mecburiyeti bulunan mükelleflerin, yukarıda
sözü edilen emtia veya hizmet satışlarını ödemc kaydedici cihaz satış fişi ile
belgelendirmeleri gerekeceği tabiidir.
D - DİĞER HUSUSLAR
1 - Günlük kasa ve günlük
perakende satış ve hasılat defterleri, kasa ile ilgili işlemlerin veya perakende
satışlar ile sair işletme hasılatsnın aynı gün içinde kaydının kontrolunu
sağlamak amacıyla ihdas edilmiş olduğundan, bu defterler ile serbest meslek
kazanç defterine muamelelerin günü gününe kaydedilmesi kanunen mecburidir.
Ancak, günlük kasa ve günlük
perakende satış ve hasılat defterleri ile serbest meslek kazanç defterine,
işyerinin herhangi bir nedenle geçici olarak kapanması veya söz konusu
defterlere kaydedilecek muamele veya satışların bulunmaması hallerinde,
defterlere herhangi bir kayıt işlemi yapma zorunluluğu yoktur.
Yapılacak yoklama ve
incelemelerde anılan defter kayıtlarının doğruluğunu veya kaydı gereken bir
muamele olup olmadığını mükellefin fatura, perakende satış fişi, serbest meslek
makbuzu gibi belgeleri üzerinde yapılacak karşılaştırmalar sonucunda tesbit
edilecektir. Bu itibarla defterlere kayıt yapmamakla birlikte kayıt yapılmadığı
tarihlerde satış ve muamele yapıldığının tesbit edilmesi halinde bu gibi
fiillere sebebiyet veren mükelleflere gerekli cezai işlem yapılacaktır.
2 - Mükelleflerin muhasebe
kayıtlarındaki toplam tutarların yazılmasında lira kesirleri (kuruş hanesi)
göstermeleti ihtiyaridir.
3 - Daha önce yayımlanan
Yönetmelik ile anlaşmalı matbaalarca basılacak belgelerin ebatları tesbit
edilmişti. Bu defa, bazı mükelleflerin iş konuları itibariyle bir kısım
belgeleri daha küçük ebatta kullanmaları mümkün görüldüğünden, ihtiyaçlarını
karşılaması halinde ve diledikleri takdirde 14x10 cm. ebadında fatura ve gider
pusulası bastırarak kullanmaları uygun görülmüştür.
Tebliğ olunur.
EK : PERAKENDE SATIŞ FİŞİ
(*) Güncelliği
Kalmamıştır.