Söz konusu maddenin Bakanlığımıza verdiği bu yetkiye dayanılarak 211 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile fatura ve sevk irsaliyesinin ayrı belgeler olarak değil, isteyen mükellefler açısından "irsaliyeli fatura" adı altında tek belge olarak düzenlenmesi ve kullanılması esası getirilmişti. Ayrıca aynı genel tebliğde, "irsaliyeli fatura" uygulamasından faydalanmak isteyecek mükelleflerin kendi durumlarını dikkate alarak seçimlerini yapmaları ve bu usulü seçenlerin o takvim yılı sona ermeden fatura veya sevk irsaliyesini ayrı ayrı düzenleyemeyecekleri açıklanmış idi.

Ancak, Bakanlığımıza yapılan başvurular dikkate alınarak, bu belgelerin kullanımına ilişkin usul ve esaslar konusunda aşağıdaki düzenlemelerin yapılmasına ihtiyaç duyulmuştur.

Mükellefler, faaliyetleriyle ilgili olarak irsaliyeli fatura kullanmalarının yanısıra, bundan böyle fatura ve sevk irsaliyesini ayrı ayrı da kullanabileceklerdir.

Satılan malın alıcıya teslim edilmek üzere satıcı tarafından taşındığı veya taşıtıldığı hallerde, satıcı tarafından irsaliyeli fatura düzenlenebileceği gibi ayrı ayrı fatura ve sevk irsaliyesi de düzenlenebilecektir. İrsaliyeli fatura düzenlenmesi halinde ayrıca sevk irsaliyesi aranmayacaktır.

Teslim edilen malın alıcı tarafından taşınması veya taşıttırılması halinde ise, sevk irsaliyesi alıcı tarafından tanzim edilecektir.

Aynı müessesenin birden çok işyerlerinin veya şubelerinin bulunması ve bunlar arasında mal sevkiyatının yapılması halinde, bu taşıma işlemleri için yanlızca sevk irsaliyesi düzenlenmesi yeterli olacaktır.

Fatura, irsaliyeli fatura ve sevk irsaliyesi kullanılmasına ilişkin olarak daha önce yayımlanmış olan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğlerinin bu tebliğe aykırı olmayan kısımlarının uygulanmasına devam olunacaktır.

Tebliğ olunur.