Danıştay 4. Dairesi Kararı E: 2018/2069 – K. 2022/1541

T.C.

DANIŞTAY

DÖRDÜNCÜ DAİRE

Esas No : 2021/2180

Karar No : 2021/3054

TEMYİZ EDEN (DAVACI) :… Kuyumculuk Kıymetli Taşlar Turizm Otelcilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

VEKİLİ : Av

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı

(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)

VEKİLİ : Av

MÜDAHİL : … Mücevherat Gümüşçülük Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

VEKİLİ : Av

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012/5 dönemine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamesi ile tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; Danıştay Dördüncü Dairesinin 21/01/2020 tarih ve E:2019/3269, K:2020/149 sayılı bozma kararına uyularak, ihtilafın çözümünün, satışı gerçekleşen gayrimenkulün işyeri mi, konut mu olduğunun belirlenmesi ile mümkün olduğu, TAKBİS sisteminden alınan tapu kaydında söz konusu taşınmazın niteliğinin “6 Katlı Betonarme İşyeri” olduğu, ayrıca davalı idarece sunulan dilekçe ekinde yer alan tapu işlem belgesi ve emlak rayiç değerine ilişkin Fatih Tapu Sicil Müdürlüğünün yazılarında taşınmaz cinsi ile kullanılış amacının “İşyeri” olarak belirtildiği görüldüğünden, söz konusu satış nedeniyle %18 olarak hesaplanan ve tahakkuk ettirilen katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, … Kuyumculuk Kıymetli Taşlar Turizm Otelcilik Ltd. Şti. İstanbul ili Fatih İlçesi … Mahallesi … Mevkiinde kain ve tapunun … pafta … Ada … parsel sayısında kayıtlı altında dükkanı olan … Apartmanın (Meskenin) üçüncü katındaki mesken olarak kullanılan bölümü satın aldığı, dosyaya sunulan tapu belgesinden de anlaşılacağı üzere taşınmazın, davacının bu hisseyi satın aldığı tarihte satıcıları tarafından mesken yani konut olarak kullanılmakta olduğu, bu itibarla davalı vergi dairesinin ve müdahilin apartmanın tamamı işyeri olarak kullanıyor demesinin hukuki bir değeri olmayıp Tapu kaydında mesken olarak tescilli iken büro olarak kullanılmasının o taşınmazın iş yeri olarak sayılmasını gerektirmediği, güncel emlak vergi beyannamelerinde müdahilin işyeri beyannamesi vermesi sebebiyle 2014 yılında satılan hissenin vergi beyannamesinin işyeri beyannamesi olup olmadığını tespit etmeden davanın reddine dair kararda hukuka ve usule uygunluk bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz isteminin reddine,

2. Temyize konu v Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının ONANMASINA,

3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,

5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,

6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.